مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210Qualitative content analysis of President XI speeches (Hassan Rouhani) at the United Nations in an inductive approachتحلیل محتوای کیفی سخنرانی‌های رئیس دولت یازدهم (حسن روحانی) در سازمان ملل با رویکرد استقرایی3558faعباسظهوری عین الدیندانشجوی دکترای جامعه شناسی، دانشگاه خوارزمی سعیدپورعلیجهاد دانشگاهی2017118In this research are discussed qualitative content analysis of speeches of the President (Hassan Rouhani) in the UN General Assembly in the years 1393.1392 and 1394 . The results of this analysis show that the West organized violence in our region, such as the Attack of Iraq and Afghanistan Caused violence, extremism and war in the Middle East And risk the destruction of civilization and create a terrorist state is very likely.The major powers must stop civilian and military intervention in in this region. Iran is a secure country and wants to play a constructive role in the region .Iranian people voted for the state with plan and hopes thus interactive approach of Iranian government caused to start negotiations over Iran's nuclear program with a new approach.The exact schedule and diplomatic flexibility and courage constructive dialogue of Iran led to a nuclear deal. As a result of the nuclear deal would be Cancellation of unjust sanctions, peace and stability in the region and the world and the beginning of a new chapter in Iran's relations with the world in all context. Iran intrend economic cooperation and development in the period after the agreement.در این پژوهش به تحلیل محتوای کیفی سخنرانی های رئیس جمهور (حسن روحانی) در مجمع عمومی سازمان ملل در سال های 1392، 1393 و 1394پرداخته شده است. بر اساس روش تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی، مقوله های (محورهای) اساسی نهفته در متن، ارتباط بین مقوله ها و مدل مفهومی از هر کدام از سخنرانی ها به دست آمد. نتایج این تحلیل نشان می دهد که خشونت سازمان‌یافته غرب در منطقه مانند حمله به عراق و افغانستان و... باعث خشونت، افراطی گری و جنگ در خاورمیانه شده و خطر نابودی تمدن و ایجاد حکومت‌های تروریستی بسیار محتمل است. قدرت های بزرگ باید دست از دخالت های نظامی و غیر نظامی در منطقه بردارند. ایران کشوری امن و خواهان ایفای نقش سازنده در منطقه است. مردم ایران به دولت تدبیر و امید رأی دادند و رویکرد تعاملی دولت ایران منجر به شروع مذاکرات با رویکرد جدید بر سر برنامه هسته ای ایران شد. برنامه دقیق و دیپلماتیک به همراه گفت وگوی سازنده و شهامت انعطاف پذیری ایران منجر به توافق هسته ای شده است. نتیجه توافق هسته ای، لغو تحریم های ناعادلانه، صلح و ثبات در منطقه و جهان و آغاز فصل جدید روابط ایران با جهان در همه زمینه ها خواهد بود. ایران خواهان تعامل اقتصادی و توسعه در دوران پس از توافق است. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11989

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210Psychology of Crowd and Rethinking in Post-political Views: A meta-theoretical standpoint of Elias Canettiروان‌شناسی توده‌ها و بازاندیشی در دیدگاه‌های پساسیاسی: ابعاد فرانظری دیدگاه «الیاس کانتّی»253286faعلي‌اشرف نظريدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه تهراننگین نوریان دهکردیدانشجوی دکتری علوم سیاسی 2018417The 21st century has seen the rise of crowd waves in various forms and witnessed destructive group behaviors, which are manifestly in contradiction with the image of human as a rational actor. The human was thought to learn from the terrible experiences of the masses of the twentieth century, today appears as such an irrational de-individualized character that inspired us to rethink the effect of the group on the individual and the tremendous power of the crowd over human behavior. Crowd psychology emphasizes on the importance of passion and emotion in the study of human destructive behaviors in the group and seeks to identify the nature of human crowds and masses and the mechanisms of control of their power. The purpose of this essay is to use the views of Elias Canetti, as a profound observer of Fascism, Nazism and Stalinism, in order to cast light on the rise of crowds in the present century. The main question is what do Canetti perspectives say about the power of the crowds in our time? We will, in response to this question, by qualitative content analysis of part of his works, show that Canetti views can be utilized to deal with crowd phenomena. In addition, for understanding the nature of the masses and crowds and to analyze their power and dynamics and to recognize the mechanisms of control of crowd power and mass uprisings in the 21st century. From the perspective of Canetti crowd psychology, we find that with the erosion of the mechanisms of containment of the crowd power, the danger of mass eruption not only has not banished from our world, but crowd power can appear more threatening and uncontrollable than before. قرن بیست ویکم، خیزش امواج توده ای را در شکل های گوناگون به چشم دیده و شاهد رفتارهای گروهی ویرانگر بوده است که با سیمای انسان در قامت کنشگر عقلانی در تناقضی آشکار قرار دارد. انسانی که انتظار می رفت از تجربه های سهمگین توده ای در قرن بیستم درس آموخته باشد، امروز چنان در نقش موجودی غیر عقلانی و فردیت زدایی شده ظاهر می شود که ما را به بازنگری در تأثیر گروه بر فرد و قدرت سهمگین جماعت و توده بر رفتار آدمی فرامی خواند. روان شناسی توده ای در بررسی رفتارهای مخرب انسان در گروه، بر اهمیت شور و احساسات تأکید می کند و در تلاش است تا به شناخت ماهیت توده ها و جماعت های انسانی و مکانیزم های مهار و کنترل قدرت آنها بپردازد. هدف این نوشتار آن است که با استفاده از دیدگاه های «الیاس کانتّی»، به مثابۀ تماشاگر ژرف بین روزگار فاشیسم، نازیسم و استالینیسم، بر خیزش توده ها در قرن حاضر پرتو بیفکند. پرسش اصلی آن است که دیدگاه های کانتی درباره قدرت توده ها در زمانۀ ما چه برای گفتن دارد؟ در پاسخ به این پرسش، با تحلیل محتوای کیفی مهم ترین آثار او در این باره نشان خواهیم داد که دیدگاه های کانتّی می‌تواند برای مواجهه با پدیده های توده ای، شناخت ماهیت توده ها و تحلیل قدرت و پویایی آنها و نیز شناخت مکانیزم های مهار قدرت توده و جریان های توده ای در قرن بیست ویکم به کار گرفته شود. با نگریستن از منظر روان شناسی توده ای کانتّی درمی یابیم که چگونه با فرسایش سازوکار های مهار توده ها، نه تنها امکان فوران جریان های توده ای از جهان ما رخت برنبسته است، بلکه قدرت توده ها به شکل تهدیدآمیزی، مهارناپذیرتر و افسارگسیخته تر از پیش رخ نشان می دهد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12238

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210"The Self" and "The Other" in Mehdi Bazargan«خود» و «دیگری» در اندیشه مهدی بازرگان134faحمزه عالمی چراغعلیاندیشه سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس سیدعلیرضاحسینی بهشتیدانشگاه تربیت مدرس2018418The desirable relationship between "the self" and "the other" as the encounter of intersubjectivity, is a critical approach to modernity and defends humanity against the domination of Instrumental wisdom. The thinkers of existential philosophy present this, and Martin Buber provides a clear theoretical formulation. It is important that we examine this issue in the Religious Intellectualism, which has a critical point of view to modernism. Mehdi Bazargan, as one of the forerunners of the Religious Intellectualism, addresses the issue of religion and modernity based on his religious anthropology and create an “Iranian Subject” with a “Spiritual approach” that, thus, establishing a fundamental link between religious man and modern concepts. This connection is evident in the form of confrontation of "the self" and "the other" in his thinking. Bazargan places the divine-social man in the center of his thinking, and thus providing the conditions for the "the self" and "the other" favorable attitudes and simultaneously linking religion and modernity.رابطه مطلوب «خود» و «دیگری» به معنای مواجهه بیناسوژگی، رویکردی انتقادی به مدرنیته است و به دفاع از انسان در مقابل سیطره عقل ابزاری مدرن می‌پردازد. این موضوع از سوی متفکران فلسفه وجودی ارائه شده و «مارتین بوبر»، صورت بندی نسبتاً روشنی از آن ارائه می کند. بررسی این موضوع در تفکرات نواندیشان دینی که نگاه انتقادی به مدرنیسم دارند، اهمیت دارد. «مهدی بازرگان» به عنوان یکی از نواندیشان دینی متقدم، در جهت مسئله اصلی اش که پیوند دین و مدرنیته است، بر اساس انسان شناسی دینی اش، سوژه ایرانی را با رویکردی معنوی برمی افرازد و به این ترتیب ارتباط مبنایی میان انسان دینی با مفاهیم مدرن برقرار می کند. این ارتباط در نوع مواجهه «خود» و «دیگری» در تفکر او نمود روشنی دارد. بازرگان، «انسان الهی- اجتماعی» را در کانون تفکر خود قرار می دهد و از این جهت مقوّمات مواجهه مطلوب «خود» و «دیگری» و همزمان پیوند مناسب تر انسان دینی با دنیای مدرن را فراهم می کند.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12239

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210Governance in the Thought and Action Of "Mohammad Ali Foroughi"حکومت‌مندی در اندیشه و کنش «محمدعلی فروغی»5995faروح الله اسلامیاستادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه فروسی مشهدسعیده خلیلیدانشگاه فردوسی مشهدبهروزاسمعیل زادگاندانشگاه فردوسی مشهد201857 The inefficiency and backwardness in structure of the political system ruling Iran during the Qajar era led to poverty, illness, humiliation and defeat for the people. This means that the metaphysical model of governance has not been able to meet the needs and requirements of that time. Therefore, the political elites sought to inspire Western civilization to change the paradigm of the ideas governing the political structure of the traditional Iranian system and to adopt a new way of organizing the political matters. Examining the thoughts of these elites indicates an important change in the field of Iranian thoughts, because it was the first time that we were heard concepts such as law, limited power, parliament, justice, and people's government. This approach proves that Iranian society and political structure are moving toward a modern type of government. Among the elites in this field, Mohammad Ali Foroughi has coherent and thoughtful theories about the proper form of government in Iran's political body. Thus, the purpose of this research is to examine the effects of his ideas, to focus on his notion of government, and to answer the question that what kind of government is suitable for the Iran's political structure in his thought. What are the characteristics and components of this government? How was the crystallization of his mental structure about the state in his actions? The research hypothesis is that Foroughi appears to be a constitutionalist with techniques such as constitutional government, the separation of powers, a powerful parliament, the judiciary, and the recognition of civil rights such as freedom of expression and opinion, housing, employment. We have tested the research hypothesis in the context of Skinner's hermeneutical framework. ناکارآمدی و عقب ماندگی ساختار نظام سیاسی حاکم بر ایرانِ دوران قاجاریه، دستاوردی جز فقر، بیماری، تحقیر و شکست برای مردم به ارمغان نیاورد. این امر بدان معناست که الگوی حکومت مندی متافیزیکی حاکم، قادر به پاسخگویی نیاز ها و مقتضیات زمان حاضر نبوده است. از این رو نخبگان سیاسی سعی‌ کردند تا با الهام از تمدن غرب، تغییری در پارادایم اندیشه ای حاکم بر ساختار سیاسی نظام سنتی ایران ایجاد کنند و شیوۀ جدیدی از سامان دهی امر سیاسی را جایگزین نمایند. کاوش در نظریه های این نخبگان، حکایت از تحولی مهم در سپهر اندیشه ای ایرانیان دارد؛ زیرا نخستین بار بود که از مفاهیمی از قبیلِ قانون، قدرت محدود، پارلمان، عدالت خانه و حکومتِ مردم سخن رانده می‌شد. این رویکرد گواه بر آن است ‌که جامعه و ساختار سیاسی ایران در حال گام برداشتن به سمت نوع مدرنِ حکومت مندی است. در میان نخبگان مطرح در این حوزه، «محمدعلی فروغی» دارای نظریه ای منسجم و سنجیده درباره شکل مناسب دولت در کالبد سیاسی ایران است. بدین منظور در این پژوهش قصد داریم تا به بررسی آثار اندیشه ای وی پرداخته، بر انگارۀ وی درباره حکومت مند شدن دولت تمرکز کنیم و به این پرسش پاسخ دهیم‌ که فروغی چه نوعی از دولت را برای استقرار در ساختار سیاسی ایران مناسب می دانسته است؟ این دولت دارای چه شاخص ها و مؤلفه هایی است؟ تبلور سازه ذهنی وی درباره دولت در اعمالش چگونه بوده است؟ فرضیه پژوهش این است ‌که به نظر می رسد که فروغی ‌شکل مشروطه سلطنتی همراه با فنونی چون دولت مبتنی بر قانون اساسی، تفکیک قوا، مجلس قدرتمند، قوه قضاییه و به رسمیت شناختن حقوق شهروندی از قبیل آزادی بیان و عقیده، مسکن، شغل و... را در اندیشه و کنش خود دنبال می کرده است. فرضیه پژوهش در قالب چارچوب نظری هرمنوتیک اسکینر آزمون شده است. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12244

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210Civil Relation and Empowerment: Comparative Study of Hannah Arendt and Amartya Senرابطه مدنی و توانمندی: مطالعه تطبیقی «هانا آرنت» و «آمارتیا سن»97131faعطاءالهکریم زادهدانشجوی دکتری اندیشه¬های سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس عباس منوچهریاستاد علوم سياسي دانشگاه تربيت مدرس2018718Hannah Ardent as a political philosopher, offering the concept of “civic virtue” and criticizing Liberal democracy, tried to constitute a way of good life in her time. In her version of civic virtue, human as a citizen should be able to secure his/her liberty and equality, in a context of dialogue and interaction. On the other hand, Amartya Sen in his human development approach, tried to moralize economy in context of Political thought by taking a critical view toward the concept of modernization and economic development. Sen, with the concept of Empowerment, introduced development as freedom, and considered Empowerment as a road to freedom. This notion takes place in an equal and moral context in which each entity of humankind, besides being an agent and capable toward others, has the possibility of dialogue and discussion in democratic situation. In this article, we propose that how the concept of civic virtue in Hannah Ardent has related to human development approach in Amartya Sen, considering human agency in the context. Based on the mentioned question, we assume that the human development approach is in line with civic virtue; which in both the essential priority is human agency. We show that from a civic viewpoint, Empowerment in the context of understanding and interaction has common conceptual and practical grounds with civic virtue as citizenship responsibility in context of dialogue and interaction.«هانا آرنت»، اندیشمند سیاسی، با طرح مقوله «فضیلت مدنی» و نقد دموکراسیِ لیبرال، سعی در ارائه راه حلی برای استقرار زندگی نیک در زمانه خود دارد. در «فضیلت مدنی» آرنت، انسان ها باید بتوانند آزادی و برابری خود را به عنوان شهروند و در فضای گفت وگو و تعامل به دست آورند. از سوی دیگر، «آمارتیا سن» در رهیافتِ توسعه انسانی، با نقد نظریه مدرنیزاسیون و اقتصاد رشد، درصدد اخلاقی کردن اقتصاد در حیطۀ اندیشۀ سیاسی است. سن با مقولۀ «توانمندی» خود، توسعه را «به مثابه آزادی» ترسیم کرده است و توانمندی را راه-کاری به سوی آزادی انسان می داند که در فضایی برابر و اخلاقی، هر فرد انسانی ضمن کارگزاری و توانایی لازم در برابر دیگران، امکان گفت وگو و مباحثه در موقعیت و فضایی دموکراتیک داشته باشد. پرسشی که در این مقاله مطرح می-شود این است که نسبتِ «فضیلت مدنی» در اندیشه سیاسی آرنت و رویکردِ «توانمندی» در توسعۀ انسانی آمارتیا سن با توجه به تأکیدی که بر عاملیت دارند، چگونه است. بر اساس پرسش در نظر گرفته ‌شده، فرضیه مبنی بر این است که می توان «توانمندی» آمارتیا سن را در راستایِ «فضیلت مدنی» آرنت دانست که اولویت اساسی هر دو، کارگزاری و عاملیت انسانی است. در این مقاله نشان داده می‌شود که «توانمندی» در اندیشه سن در وجه مدنی خود با عنوان فضای مفاهمه و تعامل، با «فضیلت مدنی» آرنت که همانا مسئولیت شهروندی در فضای گفت وگو و تعامل است، می تواند اشتراک معنایی و عملی داشته باشد.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12292

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210A Study on Hafiz’s Political Thought Based On Spragens Theoryبررسی اندیشه سیاسی «حافظ» در چارچوب نظریّه «اسپریگنز»133161faعلیباقری دولت آبادیدانشگاه یاسوجسیّد شاهرخموسویاندانشگاه یاسوج2018723From the past times, Iranian poets have been main factor and mediator between people and governors. Life style of poets (based on direct relations with government and governor) always protect these relations. Hafiz was not only an exception to this rule, but his life has strangely tied to the changes of the time and the Dismissal and appointment of the rulers. The main question of the research is how did these developments affect the political thought of Hafez and what was the solution to ending the problems of society in terms of Hafez? To answer the above question, we described the characteristics of Hafez's political thought, based on the application of the Spragens theory (Understanding the problem, Understanding the cause, ideal society, solution). According to the theoretical framework, the findings of the research show that Hafez saw his society political problem in murder, imprisonment, extortion, slander, corruption, insecurity and instability. He considered Hypocrisy and Abuse of power as a factor behind the emergence of protests in society. Hafez's ideal society, in various political, social and cultural spheres, was characterized by avoiding from doing bad things, the emphasis on contentment and modest life, not attention to jealous people, and disregarding the world and power. From the standpoint of Hafez, the solution to these problems is in reformism, the Cultural Revolution, tolerance, Attention to learning from history and Listening to the advices. شاعران ایرانی از دیرباز از ارکان اصلی و واسطه‌ای میان مردم و دستگاه حاکمیّت بوده اند و به خاطر ارتباط مستقیم با حاکمیّت، نحوه معاش و گذران زندگی آنها همیشه از این ارتباط تأثیر پذیرفته است. حافظ به عنوان یکی از چهره‌های شاخص ادبیّات ایران، نه تنها از این قاعده مستثنی نیست، بلکه زندگی او عجیب با تحولات زمانه و جابه جایی حاکمان گره خورده است. پرسش اصلی پژوهش این است که این تحولات چه تأثیری بر اندیشه سیاسی حافظ گذاشتند و حافظ راه رهایی از مشکلات زمانه را در چه می‌دید؟ برای پاسخ به پرسش یادشده با به کارگیری نظریّه «اسپریگنز» (مشکل‌شناسی، علت‌شناسی، جامعه آرمانی، راه حل) و روش توصیفی - تحلیلی، ویژگی های اندیشه سیاسی حافظ توضیح داده شده است. طبق چارچوب نظری، یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که حافظ مشکل سیاسی جامعه خود را در قتل، زندان، تکفیر، تهمت، فساد، ناامنی و بی ثباتی می‌دید. او در مقام علت یابی تزویر و ریا، سوء استفاده از مقام و موقعیت و ظلم را عامل بسترساز بروز اعتراضات در جامعه می‌دانست. همچنین جامعه آرمانی حافظ در حوزه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، ویژگی‌هایی همچون پرهیز از بدگویی، ریا، انجام کار بد و تأکید بر ساده زیستی و قناعت، بی اعتنایی به حسودان و دل نبستن به دنیا و قدرت داشت. از نگاه حافظ، راه حل فائق آمدن بر این مشکلات در اصلاح گری، پرهیز از ظلم، تسامح و مدارا، عبرت گرفتن از تاریخ و پندپذیری بود. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12298

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210The Spiritual-based Theory of Richard Ned Lebow; An Analytical Framework for Explaining Revisionism in International Relationsنظریۀ روح‌بنیان «ریچارد‌ ندلیبو»؛ چارچوبی تحلیلی برای تبیین تجدید‌نظرطلبی در روابط بین‌الملل163194faرامتینرضاییدانش‌آموخته دکتری روابط بین‌الملل، دانشگاه خوارزمی فریدهمحمد علی پوردانشگاه خوارزمی201882We should more seriously consider the revisionist approach in foreign policy of states in the theory of International Relations. it, also, is necessary to be studied in a post-structuralist approach with respect to immaterial motives. Richard Ned Lebow’s spirit-based theory, which explains the controversy and challenge in the International Relations arena based on the concept of spirit and motives and its motivations, provides a good framework for studying the state's revisionist attitudes in the field of foreign policy and International Relations. Ned Lebow's theory can also be a good framework for analyzing the foreign policy of the I.R.Iran as a revisionist state. This paper seeks to answer the question that how does the spirit direct governments towards revisionism in International Relations according to Ned Lebow's theory? In response, the essay hypothesized that the soul, through motivations and motives of dignity, pride and greatness, leads governments to revisionism in international relations.رویکرد تجدید‌نظر‌طلبی در سیاست خارجی دولت‌ها نه ‌تنها باید مورد توجه جدی‌تری در نظریه‌پردازی روابط بین‌الملل قرار گیرد، بلکه ضروری است که این پدیده در رهیافت پسااثبات‌گرایانه و با توجه به انگیزه‌های غیر ‌مادی مطالعه گردد. نظریه روحیه‌بنیان «ریچارد ‌ندلیبو» که با مبنا قرار دادن پدیده و مفهوم روحیه و محرک‌ها و انگیزه‌های آن، تقابل‌ و چالش‌گری در عرصه روابط بین‌الملل را تبیین می کند، چارچوب مناسبی برای مطالعه رفتار تجدیدنظرطلبانه دولت‌ها در عرصه سیاست خارجی و روابط بین‌الملل ارائه می‌دهد. نظریه ندلیبو‌ همچنین می‌تواند چارچوب مناسبی برای تحلیل سیاست خارجی ج.ا.ا. به ‌عنوان دولتی تجدید‌نظرطلب باشد. این نوشتار در پی پاسخ به این پرسش است که بر اساس نگرش ندلیبو‌، روحیه چگونه دولت‌ها را به سمت تجدید‌نظر‌طلبی در روابط بین‌الملل سوق می‌دهد؟ در پاسخ، این فرضیه مطرح می‌شود که روحیه از طریق انگیزه‌ها و محرک‌های عزت، غرور و سرافرازی، دولت‌ها را به سمت تجدید‌نظرطلبی‌ در روابط بین‌الملل سوق می‌دهد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12308

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210Analyzing "The Political" in Cyberspace From Arendt's Perspective *واکاوی امر سیاسی در فضای مجازی از منظری آرنتی287319faسارا نجف‌ پور استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهوازعلي تدين‌راد اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز2018822As we are convinced about the role and impact of cyberspace and online social networks in human life today, we are more or less equally skeptical about the possibilities, capabilities, and effectiveness of cyberspace for political, democratic and civic change. Particularly in the area of political theory, we need to think carefully about cyberspace through the wisdom and political theories to gain a proper understanding of the possibilities of online social networking for politics. This article is a research on the political possibilities of online social networks and evaluating the political implications of cyberspace from an Arendt perspective and its possible placement in the public domain or a virtual agora in relation to Arendt's concepts and minutes of politics. In this assessment, we analyze Hannah Arendt's perception of the political and try to clarify whether virtual social networks can facilitate real political action in a meaningful way or not. In other words, Are virtual networks for politics, opportunity or anti-political and threat? This study shows that while politics from Arendt perspective is inter-disciplinary, pluralistic, participatory, linguistic and dialogic, cyberspace and online social networks are more dominant in personal desires and livelihoods, inappropriateness, overcoming. The social, homogeneous and anti-pluralistic features make their political possibilities in serious doubt. همان طور که درباره نقش و اثرگذاری فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی آنلاین در زندگی بشر امروز یقین داریم، کم و بیش به همان اندازه هم همچنان درباره امکانات و توانمندی و اثربخشی فضای مجازی برای ایجاد تحولات سیاسی، دموکراتیک و مدنی، ابهام و شک داریم. به ویژه عرصۀ نظریۀ سیاسی نیازمند تأمل و سنجش فکورانه این پدیده دنیای نو با محک عقل و نظریه های سیاسی است تا به فهم درستی از امکانات شبکه‌های اجتماعی آنلاین برای سیاست نائل آید. این مقاله پژوهشی است نظری درباب امکانات سیاسی شبکه‌های اجتماعی آنلاین و ارزیابی تضمنات سیاسی فضای مجازی از منظری آرنتی و امکان قرار گرفتن آن در جایگاه حوزه عمومی یا یک آگورای مجازی در نسبت با مفاهیم و دقایق تلقی آرنت از سیاست. در این ارزیابی، تلقی «هانا آرنت» از امر سیاسی را ملاک و معیار قرار می‌دهیم و سعی می کنیم تا روشن کنیم که «آیا شبکه‌های اجتماعی مجازی می‌توانند کنش سیاسی راستین به معنای آرنتی آن را تسهیل کنند یا خیر؟». به عبارت دیگر و در بیانی آرنتی، «آیا شبکه‌های مجازی برای سیاست، فرصت و امکان هستند یا ضد سیاسی و تهدید؟». این بررسی نشان می‌دهد در حالی که سیاست در قالب مفهوم عمل در اندیشه آرنت بین‌الأذهانی، متکثر، مشارکتی، زبانی و گفت‌وگویی و ظهور در عرصۀ عمومی است، فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی آنلاین بیشتر عرصه خواسته‌های شخصی و مطالبات معیشتی، بیهوده گویی، غلبه امر اجتماعی و ویژگی‌های همگون ساز و ضد کثرت گراست که امکانات سیاسی آنها را با تردید جدی مواجه می‌کند.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12317

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210The Theory of Resistance in New Constitutional Thoughtنظریۀ مقاومت در اندیشۀ مشروطه‌خواهی جدید195219faمحمدرضاتاجیکدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی عارفمسعوديعلوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی2018103The concept of Resistance as a "right", or as a theory in new tradition is from the rudiments of new constitutional ruling system. However, some consider application as right to be a norm and not a base for political undertaking. Its role as a normative principle reminisces political power limits to rulers, and makes citizens manned with utilities to influence their decisions. The origin of this theory can be traced to the ideas of the most important political philosophers like Thomas Hobbes and John Locke. Hobbes in his theory, de facto, realizes the existence of "focus and some points of resistance" to be sublimating the spirit, but Locke considers the power of the government to be conditioned by the obedience and the practice of rules; in case of disobedience may legitimize the rights of people to revolt and dissolve. Therefore, resistance used to be the natural, ethical, and fundamental right of citizens that can only be resorted in case of breeching or dissolving of the basic principles, or the acquiescing of the majority. This study accounts for the processes of organizing the theory of resistance, based on the "right of resistance" of every member of the society, and considers the thought of constitutional quest as its first theoretical carrier.نظریۀ نوآیین مقاومت که متضمن تبیین آن به مثابه یک «حق» است ، از اصول بنیادین نظام های حکومتی مشروطه جدید است. هر چند برخی کارکرد این مفهوم به عنوان «حق» را بیشتر هنجاری و نه بنیانی برای عمل سیاسی می‌دانستند، نقش آن حتی به مثابه اصلی هنجاری سبب یادآوری محدودیت-های قدرت سیاسی به حاکمان می‌شود و شهروندان را مجهز به ابزاری برای تأثیرگذاری بر تصمیم های آنها می کند. مبنای این نظریه به اندیشۀ مهم ترین فیلسوفان سیاسی مدرن مانند «توماس هابز» و «جان لاک» برمی گردد. در واقع هابز در نظریه خود، وجود «کانون و نقاطی‌ از‌ مقاومت» را در جهت «صیانت نفس» تشخیص داده، اما لاک، قدرت حکومت را مشروط به رعایت و اجرای قوانینی می‌کرد که در صورت سرپیچی از آنان، حق انقلاب یا مقاومت و انحلال به مردم داده شده بود. بر همین اساس مقاومت، حق طبیعی، اخلاقی و بنیادین شهروندان بود که تنها در شرایط نقض و اضمحلال اصول بنیادین و مورد اجماع همگان به آن مراجعه می‌شد. پژوهش حاضر نیز به ایضاح فرآیند تدوین نظریه مقاومت در اندیشه سیاسی جدید بر اساس «حق مقاومت» همه افراد حاضر در اجتماع می‌پردازد و اندیشه مشروطه خواهی نوین را نخستین محمل نظری آن در نظر می گیرد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12333

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579614262020210Barriers to Humanities Development from a Critical Rationalist Perspective: With Looking at Iranموانع توسعه علوم انسانی از منظر خردگرایی نقاد با نگاهی به ایران221251faلیلاسنگیدانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقاتمحمد مهديمجاهديسید عبدالامیرنبویوزارت علوم، تحقیقات و فناوریالههحجازیدانشگاه تهران000000033032555420181218Different societies need to provide growth and development opportunities in order to improve their social and economic conditions. One of the factors affecting the growth and development in any society is the transformation of the country's scientific structures and the spread of knowledge, and in particular, the human sciences. The Islamic Republic of Iran is no exception to this rule. In order to achieve development and improvement of its social and economic conditions, Iran needs to develop science, especially in the field of human sciences, as the basis of society's transformation. The question that is posed here is how do cognitive factors play a role in the lack of development of the humanities in Iran? The main hypothesis in answering this question is that the weakness of rational political structures based on collective wisdom is one of the most important obstacles to the development of science in Iran in the field of humanities. We used from the New Institutionalism framework to analyze this article, which is a social and political theory. Besides this theory, for the epistemological aspect of analysis, the theory of critical rationalism of Popper will be used.جوامع مختلف برای قرار گرفتن در مسیر بهبود شرایط اجتماعی و اقتصادی خود نیازمند فراهم نمودن زمینه های رشد و توسعه علمی هستند. جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و برای رسیدن به توسعه و بهبود شرایط اجتماعی و اقتصادی خود نیازمند توسعه علوم به ویژه در حوزه علوم انسانی به عنوان اساس تحول جامعه است. پرسشی که در اینجا مطرح می شود این است که مهم ترین موانع توسعه علوم انسانی در ایران کدامند؟ فرضیه ای که در پاسخ به این پرسش می توان مطرح کرد این است که مجموعه ای از عوامل معرفتی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، موانع توسعه علوم انسانی در ایران را ایجاد نموده‌اند که این موانع نیز هم عرض و هم ارزش نیستند و برخی نسبت به برخی دیگر تقدم داشته، جنبه تعیین کنندگی دارند. با استفاده از نظریه خردگرایی نقاد، موانع توسعه علوم انسانی در ایران بررسی شده است. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12373