مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57968142013921Political Implications of Abbas Kiarostami'Cinemaتضمنات سياسي سينماي «عباس كيارستمي»110faسيد محسنعلوي‌پورپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی0000000179960538عباسمنوچهری2016229According to the known definition, Political Cinema is the one for which special political issues, as a political event, biography, or process is the matter. However, it seems that such a definition is not inclusive enough to cover the films which focus on the normative aspects of politics, while not necessarily narrating a special political matter. Thus, reflecting on this definition, it is needed to discover and categorize the characteristics of normative political cinema. Reviewing Abbas Kiarostami’s films, the present study attempts to identify such characteristics. معمولاًسینمای سیاسی را سینمایی می‌دانند که به یکی از امور مشخصاً سیاسی - واقعه، زندگی نامه و یا فرایند سیاسی- بپردازد. در حالی که به نظر می‌رسد این تعریف نه جامع و نه مانع است و در شمولیت بر فیلم‌هایی که سویه‌های هنجاری سیاسی دارند، اما ضرورتاً مسئله‌ای سیاسی را روایت نمی‌کنند، ناتوان است. از این‌رو لازم است با بازاندیشی در این تعریف، مؤلفه‌های سینمای سیاسی هنجاری را شناسایی کرد. مقالۀ حاضر با هدف انجام چنین کاری، به کاوش در وجوه هنجاری سیاسی آثار «عباس کیارستمی»، سینماگر مشهور ایرانی می‌پردازد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11840

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57968142013921Representation of Ideas of Kantian ethical Philosophy in Political Thought of John Rawlsبازنمایی انگاره¬های فلسفۀ اخلاق کانتی در اندیشۀ سیاسی «جان رالز»110faسید حسین اطهری دانشگاه فردوسی مشهد0000-00001-7332-4848نعیمه اسدی‌پور2016229John Rawls is affected by Kant's ethical philosophy and the representation of Kant's ethical philosophy can be seen in his works. In this paper, in order to reveal the legacy of Kant for Rawls political theory, three subjects are surveyed: humanism, ethical alternative and constructivism. In humanism, the ideas of Kant and Rawls stress on the human. Kant considered the human as a goal not as an instrument. This issue in the thought of the two can provide an ethical alternative against teleological morality is described deontological morality. Kant and Rawls tried to establish suitable relation between the concept of the free and equal individual and the concept of justice, as they create their own constructivism. In this article, we have tried to explain political philosophy and ideas of Kantian Ethics in Rawls political philosophy by normative method. «جان رالز» متأثر از فلسفۀ اخلاقی کانت بوده و بازنمایی فلسفۀ اخلاق کانتی در آثارش مشهود است. در این مقاله به منظور آشکار کردن میراث کانت برای نظریۀ سیاسی وی، سه موضوع انسان گرایی، ارائۀ بدیل اخلاقی و سازنده گرایی بررسی می‌شود. در بخش انسان گرایی، اهمیت انسان در اندیشه های کانت و رالز تبیین شده است. کانت انسان را هدف می‌داند نه وسیله. همین مسئله در اندیشه های این دو، سبب ارائۀ بدیل اخلاقی در برابر اخلاق غایت گرایانه شد که اخلاق وظیفه گرایانه نام دارد. تأثیر کانت بر پیروانش تا آنجا بود که آنها از جمله رالز را لیبرال های وظیفه شناس یا کانتی می‌نامند. تلاش کانت و به پیروی از وی رالز برای ایجاد ارتباطی مناسب بین مفهوم شخص آزاد و برابر و مفهوم عدالت، سازنده گرایی خاص آنها را به وجود آورده است. در این مقاله سعی شده است تا فلسفۀ سیاسی و انگاره های اخلاق کانتی اندیشۀ رالز بر اساس روش هنجاری تبیین شود. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11841

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57968142013921Language, Power and Ideology in Norman Fairclough’s ‘Critical’ Approach to Discourse Analysisزبان، قدرت و ایدئولوژی در رویکردِ «انتقادیِ» نورمن فرکلاف به تحلیلِ گفتمان110faجهانگیر جهانگیریعلی بندرریگی‌زاده2016229Critical discourse analysis (CDA) started in the early 1990s and has become a well-established field in the social science in the twenty-first century .CDA can be defined as a problem-oriented interdisciplinary research program. In general, power, and especially institutionally reproduced power, is central to CDA. The purpose of CDA is to analyze opaque as well as transparent structural relationships of dominance, discrimination, power and control as manifested in language. CDA states that discourse is an instrument of power. The way this instrument of power works is often hard to understand, and CDA aims to make it more visible and transparent. A critical discourse analysis should not be a discourse analysis that reacts against power alone. It should be an analysis of power effects, of the outcome of power, of what power does to people, groups, and societies, and of how this impact comes about. The deepest effect of power everywhere is inequality, as power differentiates and selects, includes and excludes. CDA is an approach to the analysis of discourse which views language as a social practice and is interested in the ways that ideologies and power relations are expressed through language. It wants to understand how language is used to create, maintain and challenge power relationships and ideologies. Norman Fairclough is one of the most famous thinkers of CDA. He seeks to develop ways of analyzing language which address its involvement in the working of contemporary capitalist societies. He is working in a tradition of critical social research which is focused on better understanding of how and why contemporary capitalism prevents or limits, as well as in certain respects facilitating, human well-being and flourishing. Such understanding may, in favorable circumstances, contribute to overcoming or at least mitigating these obstacles and limits. با توجه به نقشی که زبان در ساختار قدرت ایفا می‌کند - و چه بسا ممکن است که زبانِ یک گروه، تبدیل به ایدئولوژیِ حاکم شود - و با توجه به اینکه موضع یک طرف را نسبت به طرفِ دیگر تعیین می کند و با توجه به اهمیتی که هم‌اکنون در سازمان های بین المللی و کردارهای دیپلماتیک برای آن قائل هستند، توجه به پدیدۀ زبان و گفتمان و کاوش در جهت تحلیلِ آن، ضرورتی است که کمتر بدان پرداخته شده و می شود. اینچنین است که توجه و پرداختنِ به مکاتب، نظریه ها و روش های موجود در تحلیل گفتمان، ضروری و اجتناب‌ناپذیر می گردد. این مقاله، به کاوش در رویکرد تحلیل گفتمانِ انتقادی می پردازد و می کوشد تا با استفاده از نظریات یکی از اعضای پیش رویِ آن یعنی «نورمن فرکلاف»، به آشکارسازی خصوصیات این رویکرد و وجوه تمایز آن از سایر رویکردهایِ تا حدی مشابه پرداخته، رابطۀ میانِ زبان، قدرت و ایدئولوژی را در آن مورد مداقه قرار دهد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11842

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57968142013921Pluralist Democracy in Shariati's Point of viewامکان‌سنجی برقراری دموکراسی کثرت‌گرا در اندیشۀ «شریعتی»110faاحمدرضايي دانشگاه مازندرانمجيدسفري دوغایی2016229With explaining his view in regard to nature and role of human in social processes particularly democracy, and offering evidences of shariati’s Collections and with describing democracy theories particularly Pluralistic democracy, and finally comparing and corresponding them with together, this paper revealed that shariati not only have not any disagreement about democracy, but also find temporary the committed democracy and convinced to Pluralistic democracy.این نوشتار با هدف بررسی دیدگاه «علی شریعتی» دربارۀ ماهیت انسان و رابطۀ آن با دمکراسی انجام شده است. با توجه به اینکه شریعتی در زمانه خود یکی از روشن فکران دینی تأثیرگذار بر فضای معرفت شناختی جامعه بوده است، تحلیل‌های متفاوتی دربارۀ آرای شریعتی، به ویژه دمکراسی در محافل علمی و آکادمیکی صورت گرفته است، به طوری که برخی صاحب نظران اظهار می کنند که شریعتی به دمکراسی چندان روی خوش نشان نداده و حتی مخالف آن بوده است و عده ای دیگر بر این باورند که وی اعتقاد به دمکراسی متعهدانه داشته است. از این رو در این مقاله با روش اسنادی از نوع منابع دست اول، ضمن تشریح دیدگاه ایشان دربارۀ ماهیت و نقش انسان در فرایندها و ساختارهای اجتماعی به ویژه دمکراسی، با ارائۀ ادله و شواهدی از آثار شریعتی، برداشت های یادشده مورد نقد قرار گرفت و با توصیف دمکراسی کثرت گرایانه، آثار شریعتی با معیارهای دمکراسی در قالب نظریۀ «رابرت دال» تحلیل شد. بررسی ها نشان داد که شریعتی نه تنها با دمکراسی مخالفتی نداشته، بلکه قائل به دمکراسی کثرت‌گرایانه بوده است.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11843

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57968142013921Ideal political Society in Sheikh Mohammed Ismail Mahallati' Political Thoughtجامعۀ سیاسی مطلوب در اندیشۀ «شیخ محمد اسماعیل محلاتی»110faمحمدعلي توانادانشگاه شیراز گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسیمحمودعلی‌پوردکتری اندیشه سیاسی دانشگاه تربیت مدرس2016229It seems that every political thought in itself, contains an ideal political society. This ideal society can be apparent, such as Farabi' utopia or the hidden and latent, Such as Sohrevardi' ideal society. Theorizing About political ideal is result of social and political crisis. One of the most turbulent periods in the history of Iran is Qajar era, which is faced with different crisis such as absolute power and colonialism. This crisis led to contemplate the many thinkers and each according self- effort to have a response to this crisis. One of the thinkers is Sheikh Mohammed Ismail Mahallati that his political thought is less considered. It seems that he answers to this crisis and his political ideal is different from other thinkers in this era. Accordingly, the central question of this paper is that: What is the Mahallati specific reply to crisis of constitutionalism era? And how is his ideal political society? What are its features? And Finally, What relationship exists between justice and public interest in his ideal society. به نظر می رسد هر اندیشۀ سیاسی در درون خود حاوی گونه ای جامعۀ سیاسی مطلوب است. این جامعۀ سیاسی می تواند همانند مدینۀ فاضلۀ «فارابی» آشکار باشد یا همانند جامعۀ آرمانی «سهروردی»، نهان. نظریه پردازی دربارۀ جامعۀ سیاسی مطلوب، حاصل بحران سیاسی و اجتماعی است. یکی از دوره های پرتلاطم در تاریخ ایران زمین، عصر قاجار است که با بحران های مختلف، از جمله قدرت مطلقه و استعمار مواجه است. این بحران ها، متفکران بسیاری را به تأمل واداشته است و هر کدام به فراخور خود پاسخی بدان ارائه داده اند. «شیخ محمد اسماعیل محلاتی»، یکی از این متفکران است که اندیشۀ سیاسی وی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. به نظر می رسد پاسخ محلاتی بدین بحران ها و جامعۀ مطلوب سیاسی وی، تا حدودی متفاوت از هم عصرانش است. بر این اساس مقالۀ حاضر با این پرسش‌ها روبه روست: پاسخ خاص محلاتی به بحران های عصر مشروطیت چیست؟ جامعۀ مطلوب سیاسی وی چگونه جامعه ای است؟ این جامعه،چه ویژگی هایی دارد؟ و نهایتاً اینکه چه نسبتی می توان میان عدالت و منفعت (مصلحت) عمومی در این جامعه مطلوب برقرار کرد؟ به عنوان فرضیه می توان گفت جامعۀ سیاسی مطلوب محلاتی، گونه ای نظام مردم سالارانۀ دینی است که حول محور مفاهیمی همچون عدالت، عقلانیت، منفعت (مصلحت) عمومی، قانون، آزادی (حریت)، برابری (مساوات)، تساهل و مشارکت عمومی بنا می شود. البته معنای این مفاهیم در اندیشۀ سیاسی محلاتی را می بایست در بستر ذهنی، زبانی و فرهنگی همان عصر جست وجو کرد و با تفاسیر رایج مدرن در دنیای مغرب زمین تاحدودی متفاوت است. به بیان ساده، این مفاهیم در اندیشۀ سیاسی محلاتی به شدت صبغۀ دینی و بومی می یابد. همچنین به نظر می رسد که می توان میان عدالت و منفعت (مصلحت) عمومی نسبت این همانی برقرار کرد. این مقاله با بهره از روش تحلیل محتوای کیفی و چهارچوب نظری «منطق درونی»، به بازخوانی اندیشۀ سیاسی محلاتی می پردازد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11844

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57968142013921History of Ideas, Intellectual History and Political Studiesتاریخ عقاید، تاریخ فکری و مطالعات سیاسی110faسيد صادق حقيقت2016229History of ideas which deals with explanation and evolution of ideas during history can be considered as part of, or similar to, intellectual history. Unlike Lovejoy, Quentin Skinner analyzes "idea" in the historical and social conditions. Although these two fields of study belong to discipline of history, they have used in political thought too. Meanwhile, Cambridge school of thought, and specially Skinner, has tried to bridge between analytic and continental philosophy in one hand, and between Textualism and Contextualism on the other hand. This could be called "The third way" or "confluence of Textualism and Contextualism". Using "the third way", It seems that (Islamic and Iranian) political studies could overcome detects of the two ways.تاریخ عقاید که به تبیین و تحول ایده ها در طول تاریخ می پردازد، می تواند قرین و یا جزء تاریخ فکری تلقی شود. تفاوت «کوئنتین اسکینر» و «لاوجوی» در این است که اسکینر به ایده اصالت نمی دهد و برعکس، ایده ها را در دل شرایط تاریخی و اجتماعی ملاحظه می کند. این دو حوزۀ تحقیقاتی، هر چند در اصل به رشتۀ تاریخ تعلق دارند، در فهم اندیشۀ سیاسی نیز کاربرد پیدا کرده اند. در این بین، مکتب کمبریج - و به ویژه اسکینر- توانسته اند مرز میان فلسفۀ تحلیلی و قاره ای را بردارند و از این طریق، بین زمینه گرایی و متن گرایی پل بزنند. راه-حلی که ایشان ارائه کرده اند، راه حل سوم و بینابینی است که می توان از آن به همروی زمینه گرایی و متن گرایی تعبیر نمود. به نظر می رسد مطالعات سیاسی (اسلامی و ایرانی) علاوه بر نیاز به ملاحظۀ زمینه ها، می تواند با بهره بردن از مزایای این راه بینابینی، از کاستی‌های هر یک از دو روش فوق رها شود.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11845

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57968142013921The Concept of "Self" and its Relation to Political Action in Hannah Arendt and Herbert Marcuseمفهوم خود و نسبت آن با عمل سیاسی در اندیشۀ «هانا آرنت» و «هربرت مارکوزه»110faمحمدعابدی اردکانیدانشگاه یزدمحمودعلی‌پوردکتری اندیشه سیاسی دانشگاه تربیت مدرس2016229In connection with concept the self, There is abundant writings and works. Nevertheless, one of the definitions of the Self, Especially in modernist and postmodernist attitude, refers to space of independent and autonomous activism of subject, as can be seen in the Phrase like Self-advancing, depend on themselves and did itself. Basically, the self concept among political thinkers is frequently observed. Two of the thinkers of the twentieth century that with this understanding of self have written, are Hannah Arendt and Herbert Marcuse. On one hand, by introducing the concept of "human diversity”, Arendt follows idea that introduce humans as self (subject) and reveal as distinct and free existent. And finally, this approach connects with the concept of action to introduce the human self as designator in the political system. On the other hand, is Herbert Marcuse that in One-Dimensional Man' book, is looking activation humans as active and independent selves from the grip of a kind of continuity that capitalist society has created. Therefore, as long as there is the continuity, Political action is also limited. Basically, common feature between Arendt and Marcuse can be noted to their efforts in activating the Human minds or selves and its connection to political activism. Fundamentally distinct concepts of self, in the Arendt and Marcuse thought, compared to the previous political philosophy, is that self in philosophy, is highly dependent on power, domination, Technology and Media. But these thinkers, with the connection of the subject to political action, attempt to renew subject, political activism. در ارتباط با مفهوم «خود»، آثار و نوشته های فراوان وجود دارد. با وجود این، یکی از تعاریف آن، به خصوص در تلقی مدرنیستی و پسامدرنیستی آن، به فضایی از استقلال و کنشگری خودمختار فاعل شناسا اشاره دارد؛ چنان که در پیشبرد خویش، «خودرانشی» و در عبارتی مانند «خودش کرد»، می توان این امر را مشاهده کرد. اساساً این تلقی از مفهوم خود در میان اندیشمندان سیاسی نیز به کرات مشاهده می شود. دو تن از این متفکران قرن بیستم که با این تلقی مطالبی را به رشته تحریر درآورده اند، «هانا آرنت» و «هربرت مارکوزه» هستند. از یکسو آرنت با مطرح کردنِ مفهومِ «تکثر انسانی»، به دنبال این ایده است که انسان ها را به عنوان «فاعل شناسا» و به عنوان موجودی متمایز و آزاد آشکار سازد. او نهایتاً این طریقه را با مفهوم «عمل» پیوند می دهد تا از این طریق، خودِ انسانی را به عنوان نقش دهندگان به نظام سیاسی معرفی کند. از طرف دیگر، هربرت مارکوزه قرار دارد که خصوصاً در کتاب «انسان تک ساحتی» به دنبال فعال ساختن انسان‌ها به عنوان خودهای کنشگر و مستقل از چنگال یک نوع پیوستگی است که جامعۀ سرمایه داری ایجاد کرده است. از این رو تا وقتی این پیوستگی وجود دارد، عمل سیاسی نیز محدود است. اساساً وجه متمایز مفهوم-بندی خود در اندیشۀ آرنت و مارکوزه، با فلسفۀ سیاسی غالب پیش از خود در این است که فلسفۀ سیاسی پیشین، خود را به شدت وابسته به «قدرت»، «سلطۀ فناوری»، «تکنولوژی» و «رسانه» و از اصالت خویش دور ساخته است و این دو با پیوند مجدد سوژه با عمل سیاسیِ متکی به خویشتن، درصدد بازیابی مجدد کنشگری سوژه همت می گذارند. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11846