مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57967132013321Institutionalism as a Model for Political Analysisنهادگرایی به عنوان الگویی برای تحلیل سیاسی110faحجت کاظمی 2016228The gravity point of Institutional analysis is emphasizing on the role of institutions as an independent variable in forming procedures and outcomes of individual and collective actions and social and political phenomena. Contemporary social sciences, due to the dominance of background-based approaches (in Sociology and Political Sciences) and quantity-based approaches (in Economics), didn’t give due attention to the analysis of institution variable status in forming social, economic and political phenomena. This article, first, attempts to introduce the institutional perspective in social and political analysis, and then introduces the internal reformations and varieties of this approach. The second purpose of this article is to show that historical institutionalism as a kind of neo- Institutionalism can develop an appropriate framework in integrating the Institutionalism and background-based approaches in political analysis, due to its dynamic viewpoint on the category of institutional change. According to this view, although different forms of institutions should be seen as independent variables in forming the social and political actors’ behaviors, these institutions are developed phenomena in the context of social and political historical disputes. نقطة ثقل تحلیل نهادگرایانه، تأکید بر نقش نهادها به عنوان یک متغیر مستقل در شکل دادن به روندها و نتایج کنش‌های فردی و جمعی و پدیده‌های اجتماعی و سیاسی است. علوم اجتماعی معاصر به دلیل غلبة رویکردهاي زمينه گرا (در جامعه شناسي و علوم سياسي) و كمي گرا (در حوز ة اقتصادي) به تحليل جايگاه متغير نهادي در شکل دادن به پدیده‌های اجتماعي، اقتصادي و سياسي توجة كافي نشان نداده است. اين مقاله در وهلة نخست در پی معرفي چشم‌انداز نهادگرايانه در تحليل اجتماعي و سياسي، تحولات و تنوعات دروني اين رويكرد است. هدف دوم این مقاله آن است که نشان دهد نهادگرایی تاریخی به عنوان یکی از گونه‌های نئونهادگرایی به خاطر دیدگاه پویای خود در مقولة تغییر نهادی، می‌تواند چارچوبي مناسب براي تلفيق رويكرد نهادگرا و زمينه گرا در تحليل سياسي فراهم آورد. مطابق این نگرش، هرچند به اشکال مختلف نهادها باید به عنوان متغیری مستقل در شکل دادن به رفتارهای کنش گران اجتماعی و سیاسی شود، این نهادها پدیده‌های تکوین یافته در متن ستیزه‌های اجتماعی و سیاسی تاریخی هستند. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11834

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57967132013321Internet and Radical Democracy: Introduction to the Formation of Radical Virtual Democracyاینترنت و رادیکال دموکراسی: درآمدی بر شکل‌گیری رادیکال دموکراسی مجازی110faمیثم قهرمان Research Assistant of the Department of Historical Studies of the Islamic Revolution (Islamic Revolution Document Center)0000000240652228مجید عباس‌زاده مرزبالی Ph.D of Political Science of Institute for Humanities and Cultural Studies, Tehran2016228Pluralist radical democracy of Ernesto Laclau and Chantal Mouffe is a way to end any kind of innate thought about political life; a way in which sporadic powers, parallel hegemonies and as a result various discourses are formed. Discourses whose predicates’ capacities to satiation and saturating can turn them to hegemonic discourse; but something which seems very important in this radical democracy is that as a result of cultural development due to post-modernism and language games, otherness and plurality in society must be reserved in contest form. Authors believe that against the real world, this kind of contest can be applied in virtual space; hence we call it radical virtual democracy; a radical democracy which has great abilities to affect social and political life; therefore, the main question of this article which we try to answer is that, how is the formation and realization of radical virtual democracy caused by Internet? The hypothesis of the current writing is that the virtual space of Internet with its unique features like hypertext, hyper-network, interactional action and the decentralization of medium power which is assured by two features of access possibility to virtual identity and technical and non-exclusive skilled facilities, has the ability to form radical virtual democracy. دموکراسی کثرت گرای رادیکال لاکلائو و موفه راهی است برای خاتمه دادن به هر گونه اندیشة ذاتی دربارة زندگی سیاسی؛ راهی که در آن قدرت‌های پراکنده، هژمونی های موازی و در نتیجه گفتمان های متعدد شکل می گیرد. گفتمان هایی که توانایی اقناع و اشباع کنندگی گزاره های آنها می تواند آنهـا را به گفتمـان هژمـونیک تبـدیل نماید. اما آنچه در این دموکراسی رادیکال پراهمیت جلوه می‌نماید آن است که در نتیجة توسعة فرهنگی ناشی از پست مدرنیسم و بازی های گفتمانی باید غیریت و تکثر موجود در جامعه در شکل رقابت حفظ شود. نگارندگان معتقدند که بر خلاف دنیای واقعی، درون فضای مجازی امکان تحقق چنین رقابتی فراهم می گردد. از اینرو در این نوشتار از آن به رادیکال دموکراسی مجازی یاد می گردد؛ رادیکال دموکراسی ای که توانایی بسیاری برای تأثیرگذاری در زندگی اجتماعی و سیاسی دارد. در نتیجه سؤال اصلی این مقاله که درصدد پاسخ به آن هستیم، این است که اینترنت چگونه باعث شکل دهی و تحقق رادیکال دموکراسی مجازی می شود؟ فرضیة نوشتار حاضر این است که فضای مجازیِ اینترنت با ویژگی های منحصر به فردی نظیر ابرمتنی، ابرشبکه ای، کنش تعاملی و تمرکززدایی قدرت رسانه ای که به وسیلة دو ویژگی امکان دست یابی به هویت مجازی و امکانات تخصصی و فنی غیر انحصاری اینترنت تضمین می گردد، توانایی شکل دهی به رادیکال دموکراسی مجازی را دارد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11835

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57967132013321Political Pluralism: In-between Theory and Realityکثرت‌گرایی سیاسی: میان نظریه و واقعیت110faمحسنعباس‌زاده0000000259096399فرزاد سوری2016228Power, its distribution, and the quality of government relation with citizens and groups and the amount of their influence on the political decision-making processes are of the most fundamental questions encountering politics researchers. The aim of pluralism in status of a theoretical approach toward politics is specification and measurement of these issues; therefore, it defines politics as the arena of competition for different groups who have access to different sources; as a result, no single group can dominate others completely, and political decisions were seen as the outcomes of balance among forces and an open process. After specifying this approach in association with the democratic thought and the comparison of previous and recent conclusions of it, this article reviews its concrete implications in political order so as to assess the accuracy of its analyses in practice; therefore, in answering to this question that do the available political reality assert the theoretical hypotheses of the pluralist approach, it takes an intermediate status (depending on the kind of conclusion from pluralism). از بنیادی ترین پرسش های پیش ِ روی سیاست پژوهان، موضوع قدرت، الگوهای توزیع آن، کیفیت رابطۀ حکومت با شهروندان و گروه‌ها و میزان تأثیرگذاری آنها بر فرایند تصمیم‌گیری سیاسی است. هدف کثرت گرایی در مقام رویکردی نظری به سیاست نیز تبیین و ارزیابی این مسایل بود. از اینرو سیاست را عرصۀ رقابت گروه‌های مختلفی تعریف می کرد که به دلیل دسترسی شان به منابع متفاوت، هیچ یک قادر به تسلط کامل بر سایرین نبوده، تصمیمات سیاسی نیز حاصل توازن نیروها و فرایندی گشوده تلقی می‌گشت. این مقاله پس از تبیین این رویکرد در پیوند با اندیشۀ دموکراسی و مقایسۀ برداشت های متقدم و متأخر از آن، به بررسی دلا لت های عینی آن در نظم سیاسی می‌پردازد تا صحت تحلیل های آن را در عمل ارزیابی کند. بنابراین در پاسخ به این پرسش که آیا واقعیت سیاسی موجود، مؤیّد مفروضات تئوریک رویکرد کثرت گراست، موضعی بینابینی (بسته به نوع برداشت از کثرت گرایی) اتخاذ می کند. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11836

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57967132013321Political Sociological Analysis from Discourse Perspective: Rationale and Epistemological Outcomes تحليل جامعه‌شناسي سياسي از چشم‏انداز گفتماني: منطق و برآيندهاي معرفت‌شناختي110faعلي حسن‌پورAlia shraf Nazari 2016228In recent years, due to evolutions like globalization, expansion of communication, and the formation of new social movements, classic concepts of political sociology like state, ideology, power, groups and social system, class and so on undergone deep changes; so that is seems Marxist theories, positivism and behaviorism theories, Weberian analysis of society and state, elitism, functionalism, pluralism and corporatism all seem to be unable to analyze the contemporary societies. In recent years, the discourse theory could make connections between elements like power, ideology and culture and found many applications in different areas of humanities especially political sciences. It is attempted in this article, after comprehending the discourse theory, the nature of state, the base of social groups’ formation, power, culture, “new social movements” and kinds of discourses quarrel in social area to turn into the hegemonic discourse, to review and analyze the role of subject in political struggles and “status of state” from the perspective political sociology. Some of the most significant results of this study include: the outweighing of culture as the arena of struggle and encounters, attending to “representations”, the plurality of views and interests, desegregation of different areas of society and bringing the power conflict into society and “street” spaces and so on. در سال‌هاي اخير در اثر تحولاتي مانند جهانی شدن، گسترش ارتباطات، شکل گيري جنبش هاي جديد اجتماعي، مفاهيم کلاسيک جامعه شناسي سياسي مانند دولت، ايدئولوژي، قدرت، گروه‌ها و نظام اجتماعي، طبقه و... تحولات عميقي یافته اند؛ به گونه اي که به نظر مي‏رسد نظريه‌هاي مارکسيستي، نظرات اثبات گرايي و رفتارگرايي، تحليل وبري از جامعه و دولت، نخبه‏گرايي، کارکردگرايي، پلوراليسم وکورپوراتيسـم براي تحليـل جامعۀ امروز ناتوان و ضعيف به نظر مي رسد. در سال هاي اخير، نظریۀ گفتمان توانسته است بين عناصري مانند قدرت، ايدئولوژي و فرهنگ ارتباط برقرار کند و در حوزه‌هاي مختلف علوم انساني به ويژه علوم سياسي، کاربرد وسيعي پيدا کند. در اين پژوهش تلاش شده پس از فهم نظريۀ گفتمان، ماهيت دولت، مبناي شکل گيري گروه‌هاي اجتماعي، قدرت، فرهنگ، «جنبش هاي اجتماعي جديد» و نحوۀ منازعۀ گفتمان ها در عرصۀ جامعه براي تبديل شدن به گفتمان هژمون، نقش سوژه در مبارزات سياسي و «جايگاه دولت» از منظر جامعه شناسي سياسي تحليل و بررسی شود. از جمله مهم ترین نتايج پژوهش حاضر مي توان به اهميت يافتن فرهنگ به عنوان عرصۀ منازعه و مواجهه، توجه به «بازنمودها» و وانموده‌ها، تکثر نگرش‏ها و منافع، تفکيک زدايي از حوزه‌هاي مختلف جامعه و کشيده شدن منازعۀ قدرت به سطح جامعه و عرصۀ «خيابان» و... اشاره کرد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11837

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57967132013321Comparative Review of Theoretical Possibilities of Applying Theories of Cultural Variety (Liberalism, Post-Liberalism, Relativism, and Communitarianism)بررسی تطبیقی امکانات نظری کاربردی شدن نظریه‌های تنوع فرهنگی (لیبرالیسم، پسالیبرالیسم، نسبی‌گرایی و باهمادگرایی)110faسارا نجف‌ پور استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهوازسید جواد امام جمعه‌زاده دانشگاه اصفهان2016228Against predictions and despite the progressive developments in communication technologies, not only contemporary human societies are not becoming completely homogeneous, but also the identities, different life styles and also ethical and religious minorities which were up to some decades ago in danger of extinction and losing their identities forever, they are raising again using today facilities and technologies and attempt to express their modes of distinction for others and hence, they can preserve their right to protect their traditions and act based on them for themselves. In this arena, the quality of interactions and mutual and just relations between identities, cultures, minorities and majorities with each other is an issue for which different theories are provided, most of which are taken from the liberal culture and their normative dimensions is related to society and culture. The current article attempts to understand this issue that which of these theories have more theoretical possibilities to become operational in multi-cultural societies? In this comparative and critical review of the most significant approaches and theories of cultural variety like liberal, post-liberal, relativism, and Communitarianism, it seems that Communitarianism approach may have more theoretical possibilities to become operational in multi-cultural societies. The current research applied the descriptive and analytic method and library resources to answer its question. برخلاف پیش‌بینیها و علی رغم پیشرفت روزافزون فناوری‌های ارتباطی، جوامع بشری امروز نه تنها به سمت یکدست شدن کامل پیش نمیروند، بلکه هویتها، سبکهای مختلف زندگی و همچنین اقلیتهای قومی و مذهبی که تا چند دهۀ گذشته بیمناکِ از دست دادن هویت خود بودند با استفاده از امکانات دنیای امروز، دوباره سر برافراشته و میکوشند وجوه تمایز خود با دیگران را مطرح کنند و به این ترتیب، حق حفظ سنتها و عمل مطابق با آن را برای خود محفوظ نگاه دارند. در این عرصه چگونگی تعامل و کنش متقابل و عادلانۀ هویتها، فرهنگها و اقلیتها و اکثریت‌ها با هم مسئلهای اسـت که نظریه های مختلفی در مورد آن ارائه شده است که اغلب برآمده از متن فرهنگ لیبرال بوده و ابعاد هنجاری آنها متوجه این جامعه و فرهنگ است. مقالۀ پیش رو، در پی فهم این نکته است که کدام یک از این نظریه‌ها، امکانات نظری بیشتری برای کاربردی شدن در جوامع چند فرهنگی دارند؟ در بررسی تطبیقی و انتقادی، مهمترین رویکردها و نظریه‌های تنوع فرهنگی از جمله رویکردهای لیبرال، پسالیبرال، نسبی‌گرایانه و باهمادگرایانه به نظر می‌رسد که رویکرد باهمادگرایانه در جوامعی که تنوع فرهنگی دارند، می‌تواند امکانات نظری بیشتری برای کاربردی شدن داشته باشد. پژوهش پیش رو برای پاسخ به پرسش خود از روش توصیفی و تحلیلی و ابزار کتابخانه‌اي بهره می‌برد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11838

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-57967132013321Theoretical Explanation of “Soft Power” based on Ultra-“Nye” approach in Applying “Immaterial Resources of Power” in Foreign Policy1تبیین نظری «قدرت نرم» بر مبنای نگرشی فرا«نای» به کاربست «منابع غیر مادی قدرت» در سیاست خارجی 110faسید اصغر کیوان حسینیدانشگاه علامه طباطبائیراحله جمعه‌زاده2016229The Concept of Soft Power introduced by Joseph Nye in late eighties has comprised most parts of works related to immaterial approach toward power (especially in relation to USA). The significant point is that the exclusive position of this kind of “Nye-Based attitude” which caused other ideas and comments related to explicating quality of soft application of power to be neglected and forgotten though they have high priorities in foreign policy (like the theory of just war, the conclusion of democratic peace, Post-Grameci interpretation of Dominance and so on). This study, based on the explication of software dimension along with the Nye ideas, attempts to emphasize this meaning that along the process of theorizing international relations, Nye’s view is just one of the theories which emphasizes the soft mode of power and we must follow an Ultra-Nye sample. مفهوم قدرت نرم که در اواخر دهۀ 1980 جوزف نای آن را ارائه کرد، بخش گسترده‌ای از ادبیات مربوط به رویکرد غیر مادی به قدرت (به ویژه در ارتباط با امریکا) را در بر گرفته است. نکتۀ مهم، موقعیت انحصاری این نوع «نگرش نای محور» است که باعث شده دیگر آرا و نظراتی که در حوزۀ تشریح چگونگی کاربست نرم قدرت در سیاست خارجی تقدم و اولویت دارند (مانند نظریۀ جنگ عادلانه، برداشت صلح دموکراتیک، تفسیر پساگرامشینی از چیره طلبی و...)، مورد غفلت و کم توجهی قرار گیرند. این نوشتار می‌کوشد تا بر مبنای تشریح بعد نرم‌افزاری رویکردهای یاد شده در کنار آرای نای، بر این معنا پافشاری کند که در روند نظریه‌پردازی روابط بین‌الملل، دیدگاه وی تنها یکی از نظریه‌هایی است که بر وجه نرم قدرت پافشاری کرده و باید از الگویی فرانای تبعیت کرد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11839