مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796472010321Ontological Foundations of Political Idealism in Islamic Philosophy with Focus on the Illuminationist Philosophy of Suhrawadiمبانی وجودی آرمان‌گرایی سیاسی در فلسفه اسلامی (با تأکید بر حکمت‌الاشراق سهروردی)110faاحمد بستانیدانشگاه خوارزمی00000003346042432016221In this paper, we focus on the relationship between ontology and political thought in Moslem philosophers’ views, especially in Iran. According to ancient philosophical systems, the ontological point of view is very important, and every intellectual argumentation, including political one, must be understood in the light of ontology. Islamic political philosophy consists in an idealism that rejects the political reality and opens new ideal horizons. This political idealism is based on the ontological foundations of Islamic philosophy; therefore, understanding Islamic political philosophy implies understanding its ontological and cosmological basis. This is important for the present article, especially in this point that according to Muslem philosophers an ideal political system should be of the same system as the whole cosmos. Discussing the basis of ideaism, the present paper, as a case study, aims to show that the Illuminationist philosophy of Suhrawadi has elaborated a new ontological system, based on the Light, and therefore, it can provide a new model for ideal politics. این مقاله به بحث از نسبت وجودشناسی و اندیشه سیاسی در نگرش فلاسفه و حکمای مسلمان، به‌ویژه در ایران، اختصاص دارد. در نظام‌های فلسفی قدیم وجودشناسی از اهمیت کانونی برخوردار بود و تمامی مباحث فکری، از جمله اندیشه سیاسی را از خود متأثر می ساخت. فلسفه سیاسی اسلامی نگرشی است آرمان گرا که واقعیت سیاسی موجود را نفی می کند و افقی نوین می گشاید. این سیاست آرمانی اما پشتوانه در وجودشناسی حکمای اسلامی دارد و از همین روی فهم مبانی فلسفه سیاسی اسلامی بدون مطالعه موشکافانه مبانی وجودشناسانه و کیهان شناسانه فلسفه اسلامی میسر نخواهد شد. در بحث حاضر این نکته به‌ویژه از این جهت اهمیت اساسی دارد که فلاسفه مسلمان معتقد بودند نظام سیاسی مطلوب باید از نظم کیهانی حاکم بر عالم هستی دقیقاً الگوبرداری شود. بدین‌سان هرگونه انسجام یا خلل در نگرش وجودی و کیهانی می تواند تاثیری مثبت یا منفی بر آرمان گرایی سیاسی داشته باشد. در این میان شهاب‌الدین سهروردی با طرح «حکمت نوری» و تدوین نظام نوینی در کیهان‌شناسی توانست افق های جدیدی در فلسفه سیاسی آرمانی بگشاید. این مقاله علاوه بر بحث از مبانی آرمان‌گرایی در فلسفه اسلامی به‌طور خاص مورد حکمت‌الاشراق را نیز بررسی خواهد کرد.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11792

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796472010321The Status of Political Philosophyوضع معرفتی فلسفه سیاسی110faمرتضی بحرانی2016221In questioning the status of political philosophy among other fields of humanities, there would be many answers in different paradigms. In classical thoughts, with a normative view on human being and society, political philosophy lies under the category of practical philosophy. In this respect, it has a fixed correlation with ethics, and all its statements seem to be universal. But in modern era, the normative characteristic was seen as problematic, and political philosophy was reduced a power/security oriented realm. Protecting itself against the attacks of positivists, political philosophy abandoned its cliams of universality and normativity. In order to retain its existence and to affirm its utility, political philosophy appeared as a paradigm focusing on itself as its object. This is like what happened in the field of linguistics where language turned out to be its subject and object at the same time. Finally, “political entity can be effective and important in explaining the present status of political philosophy, and interprating its meaning.می‌توان در پاسخ به این پرسش که جایگاه دانشی به نام فلسفه سیاسی در میان سایر دانش‌های انسانی کجاست، دوره‌هاي مختلفی را شناسایی کرد: در اندیشه سنتی که نگاهی هنجاری و فضیلت‌محور به انسان و جامعه دارد، فلسفه سیاسی که پیوند عمیقی با اخلاق دارد ذیل حکمت عملی قرار می‌گیرد و از سوی دیگر، گزاره‌های معرفتی خود را جهان‌شمول معرفی می‌کند. در دوران مدرن از یک‌سو هنجاری بودن فلسفه سیاسی مورد تشکیک قرار گرفت و از سوی دیگر موضوع فلسفه سیاسی تا حد زیادی به امور ممکن و در دسترس از جمله قدرت و امنیت تقلیل یافت. در دوران معاصر، و به‌دنبال تجزيه «علمي» دانش‌ها، تلاش‌های زیادی شد تا از موجودیت این معرفت در مقابل حملات پوزیتویستی دفاع به‌عمل آید؛ در نتیجه فلسفه سیاسی دست از بسیاری از مدعیات هنجاری و جهان‌شمول خود برداشت در دوران معاصر فلسفه سیاسی برای ادامه حیات و اثبات موجودیت و فایده‌مندی خود، بطور جدی به تأمل در باب خاستگاه و جایگاه خود پرداخته است، درست به همان سان که طی چرخش زبانی، زبان هم‌زمان، ابژه و سوژه واقع شد؛ اين امر توانست فلسفه سياسي را اعتباري ديگر ببخشد. در نهایت این‌که «امر سیاسی» به مثابه مقوله‌ای بس مهم می‌تواند در تبیین جایگاه کنونی فلسفه سیاسی و تفسیر معنا و مقصود آن کارگر و حائز اهمیت باشد.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11793

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796472010321Particular Absolutes in Rorty's Thought«مطلق خاص» در اندیشۀ رورتی110faمحمدرضا تاجيكدانشگاه شهيد بهشتي2016221Western epistemology, particularly representationalist epistemology, is the basic conviction behind Rorty's critical attacks. Rorty's pragmatic approach aims to find explanations for political and ethical viwes of contemporary West. Such an approach is deeply rooted in teachings of linguistics, and descriptive approaches toward the formation of human’s understanding of entities. But in an atmosphere of theories, can Rorty be able to avoid meta-theoretical damages on the one hand, and normative views in the field of science, on the other hand? آماج رویکرد انتقادی رورتی عمدتاً معرفت‌شناسی غربی و در متن و بطن آن، نظریۀ معرفتی بازنمایی است. رورتی با منظر و نظری پراگماتیستی در پی یافتن توجیه و توضیحی برای نگرش اخلاقی و سیاسی غرب امروز است. این منظر و نظر رورتی، سخت وام‌دار آموزه‌های زبان‌شناختی و رویکردهای توصیفی در شکل‌گیری درک آدمی از امور است. اما، آیا رورتی می‌تواند در این فضای نظری از آفات فراتئوری‌ها، از یک سو، و نگاه‌های هنجاری در عرصۀ علوم، از سوی دیگر، پرهیز کند؟ http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11794

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796472010321The Antigone of Sophocles and Athenian Democracyآنتیگونه سوفوکلس و دموکراسی آتنی110faمصطفي يونسيدانشگاه تربيت مدرسشروین مقیمی زنجانیپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی2016221The main purpose of this article is to find the relation between political implications of Sophocles’s Antigone and “Athenian Democracy”. To do so, we have used a structuralist approach the main feature of which is exploring binary oppositions in the text which in turn results in finding the oppositions within the political-social life that provides a ground for the creation of the text. From the point of view of political thought, the most prominent opposition in the tragedy of Antigone which creats a network of oppositions around itself, is the one drawn between “family”- with its values- and “political system” and the relationships among the citizenry. The importance of this opposition has been confirmed by Christian Meier, Jean Pierre Vernant, Charles Segal, and even Micheal Zelnak.It reveals a transition to the epoch of citizenry’s relations. It also caused the confrontation between “unwritten divine laws” and “man-made written laws”, the opposition that is the main focus of the present article.موضوع این مقاله یافتن نسبت دلالت‌های سیاسی تراژدی آنتیگونه با دموکراسی آتنی است. رهیافتی که در رسیدن به این مقصود مورد نظر است، رهیافت ساختاری است. یکی از مؤلفه‌های اصلی در رهیافت ساختاری، کشف تقابل‌های دوتایی در درون اثر است تا از این رهگذر به کشف تقابل‌ها در حیاتي سیاسی‌ـ اجتماعی رهنمون شویم که به یک معنا بستر خلق اثر را تشکیل می‌دهد. تقابلی که از حیث اندیشه سیاسی در محور تراژدی آنتیگونه برجسته می‌شود، و شبکه‌ای از تقابل‌ها، گرد آن شکل می‌گیرند، تقابل میان «خانواده» و ارزش‌های آن، و «سامان سیاسی» و مناسبات شهروندی است. کریستیان مایر، ژان پیر ورنان، چارلزسگال، و حتی مایکل زلناک همگی بر اهمیت اساسی این تقابل، در کانون تراژدی آنتیگونه، صحه نهاده‌اند. تقابل خانواده/پولیس از منظر اندیشه سیاسی واجد کمال اهمیت است، چرا که از حیث خاستگاه تاریخی بسط و تحول مقوله پولیس در یونان باستان، چنین تقابلی نشانگر گسست از جهان «موکینایی» و گذار به عصر مناسبات شهروندی است. همین تقابل است که زمینه را برای برخورد «قوانین نانوشته الهی» و «قوانین مدون انسانی» آماده می‌کند. تقابلی که شالوده اساسی این مقاله را تشکیل می‌دهد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11795

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796472010321Modern State, National Army, and Conscriptionدولت مدرن، ارتش ملی و نظام وظیفه110faوحید سینائیدانشگاه فردوسی مشهد00000003398524492016221National armies, and conscription are institutions that established by nation-state. Because the state’s claim on exclusive dominatation over and the legitimate use of force in a specific territory required formation of military institutions, i.e. national army, and conscription. This link was established through the legal- theoretical foundations of the state, i.e. national sovereignty, and nationalism. In this context, nation served as a source of human forces to military organizations, and conscription, which in turn helped strengthen and stabilize the modern state.ارتش‌های ملی و نظام وظیفه از جمله نهادهایی هستند که به دنبال ایجاد دولت‌ـ ملت شکل گرفتند. زیرا دعوی سلطه انحصاری دولت بر قوه قهریه و انحصار کاربرد مشروع زور در چارچوب یک قلمرو مشخص مستلزم تشکیل نهادهای نظامی مدرن یعنی ارتش ملی و نظام وظیفه بود. این پیوند از طریق بنیآنهای حقوقی‌ـ نظری این دولت؛ حاکمیت ملی و ناسیونالیسم برقرار شد. در این چارچوب ملت به حوزه تأمین منابع انسانی پیرامونی سازمان‌های نظامی دولت تبدیل و با برقراری نظام وظیفه عمومی ارتش‌های ملی تشکیل شدند. این ارتش‌ها به نوبه خود به تحکیم و تثبیت دولت مدرن کمک کردند. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11796

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796472010321Television and National Identity: Representation of Historical and Political Features of National Identity in The ‘A’ grade Historical Serials on Television during Three Decades after the Islamic Revelation of Iranبازنمایی ابعاد تاریخی و سیاسی هویت ملی در تلویزیون جمهوری اسلامی ایران (مطالعه موردی سریال‌های تلویزیونی تاریخی درجه الف در سه دهه پس از انقلاب اسلامی ایران)110faمنصور ساعیAssistant Professor of Human Sciences and Cultural Studies Research Institute2016221The main objective of the present article is to study the frequency and ways of representing features of national identity in A grade historical serials on television during the three decades after the Islamic Revolution (1359-1388). 15 ‘A’ grade historical serials, out of 50, produced and broadcasted through channels One and Two during the last three decades (5 serials per decade) were analised. The findings of the study shows that under the influence of media and culture policies, the representation of features of national identity has got an ideological status. Linguistic and imagery construction of TV in representing historical and political dimensions is based on creating a negative picture of Iranian historical and political heritage, neglecting national symbols such as national flag and anthem, and taking positive attitude towards historical figures of religious status.هدف اصلی مقاله حاضر بررسی «میزان و چگونگی بازنمایی ابعاد تاریخی و سیاسی هویت ملی در سریال‌های درجه الف تاریخی تلویزیون در سه دهه بُعد از انقلاب اسلامی‌(1388‌ـ 1359)» است. در این مقاله 15 سریال تاریخیِ الف و پرمخاطب تولید و پخش‌شده از شبکه یک و دو در سه دهه بعد از انقلاب (از هر دهه 5 سریال) انتخاب و مورد تحلیل قرار می‌گیرد. نتایج نشان می‌دهد که تحت تأثیر سیاست‌های فرهنگی و رسانه‌ای تلویزیون، بازنمایی هویت ملی ساختی ایدئولوژیک پیدا کرده است. ساخت زبانی و تصویری تلویزیون در روایت و بازنمایی ابعاد تاریخی و سیاسی مبتنی بر انگاره‌سازی منفی از گذشته تاریخی و میراث سیاسی ایرانیان و کم‌توجهی به نمادهای ملی مانند پرچم و سرود ملی و جهت‌گیری و شخصیت‌پردازی مثبت نسبت به شخصیت‌های تاریخی دارای پایگاه مذهبی بوده است.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11797

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796472010321Political Business Cycle: Political Arguments for Economic Instabilitiesسیکل تجاری سیاسی: استدلال‌‌هایی سیاسی برای بی‌ثباتی‌‌های اقتصادی110faعباس حاتمیدانشگاه اصفهان2016221Reviewing economic literature indicates that economists were emphasizing on economic factors as causes of economic instabilities until 1970s. But since then, political economists emerged who attributed economic instability to factors other than economic ones. Offering theories such as political business cycle, they tried to prove that political factors lead to economic instabilities. They offered opportunistic political business cycles and partisan political business cycles that respectively, attributed the economic instabilities to election, and to replacement of political parties. To elaborate this literature, the present article first focuses on these two kinds of political business cycles and tries to explain through which mechanisms political factors cause instabilities in economic sphere. It considers political business cycles as a sign of "bringing the politics back in economics" an idea which is an obsolete thought, dating back to the past two centuries. Finally, the article indicates that "bringing the politics back in economics" can question those economists who insist in separation of economics from politics, and emphasizes interdisciplinary studies developed in the recent decades. مرور ادبیات موجود نشان می‌دهد اقتصاددانان تا قبل از دهه 1970 عموماً بر عوامل اقتصادی به‌عنوان علت وقوع بی‌ثباتی‌‌های اقتصادی تأکید می‌کردند. اما از دهه 1970 به این سو اقتصاددانان سیاسی سر برآوردند که عامل وقوع این بی‌ثباتی‌‌های اقتصادی را به عوامل غیر‌اقتصادی نسبت می‌دادند. این دسته از اقتصاددانان سیاسی تلاش کردند با ارائه نظریه‌‌هایی مانند سیکل تجاری سیاسی، عوامل غیراقتصادی یا به‌عبارتی دقیق‌تر عوامل سیاسی را شناسایی نمایند که عامل بی‌ثباتی در اقتصاد کلان بودند. به همین منظور آنها سیکل‌‌های تجاری سیاسی فرصت‌طلبانه و سیکل‌‌های تجاری سیاسی حزبی را ارائه نمودند که اولی انتخابات و دومی جابه‌جایی احزاب در قدرت را عامل بی‌ثباتی‌‌های اقتصادی می‌دانست. این مقاله در تداوم ادبیات مزبور بر گونه‌‌های دوگانه سیکل‌‌های تجاری سیاسی متمرکز شده، تلاش می‌کند اولاً نشان دهد چگونه و براساس چه سازوکاری عوامل سیاسی باعث بی‌ثباتی در اقتصاد کلان می‌شوند. ثانیاً استدلال می‌کند سیکل‌‌های تجاری سیاسی را باید به علت تأکید بر عوامل سیاسی در توضیح فرایند‌های اقتصادی، مصداق بارزی از بازگشت دوباره سیاست به اقتصاد دانست که در حدود دو قرن اید‌ه‌ای منسوخ‌شده در نظر گرفته می‌شد. ثالثاً نشان می‌دهد که این بازگشت از یک‌سو نقدی اساسی بر داعیه اقتصاددانان جریان غالب در اقتصاد است که از دیرباز اصرار بر جدایی اقتصاد از سیاست دارند و از دیگر سو بر اهمیتی تأکید می‌گذارد که مطالعات میان رشته‌ای در دهه‌‌های اخیر پیدا کرده‌اند. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11798