مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921Identity Discourse of Islamic Revivalism: Backgrounds and Thoughtsگفتمان هويتي احیاگري اسلامی: تأملي در زمينهها و انديشهها110faعلياشرف نظريدانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه تهران2016217The discourse of ‘Islamic Revival’ is the first influential reaction to Modernity. Opposing the secular modernists, they tried to develop and establish their own discourse, supporting rationalism, justice, freedom, equality, gradual changes and reforms, councils, parliamentary government system, adapting to Islamic Law (Shari‘a), and so on.
In fact, the discourse of ‘Islamic Revival’ that developed in the period of Qajar from the inside of the domestic changes in Islamic countriesas attempted to offer a religious understanding of the ways of confronting the issues challenging Islamic societies (including Iran), and stressed the necessity of taking actions about and reactions to the modern identity. The Consequences and effects of modernity on political, economic, social, and cultural sectors of the Iranian society made the theorists of the discourse redefine traditions, models and institutions related to the traditional life, and clarify their relations to the concepts such as rationalism, freedom, equality, progress and law, in confrontation with the concepts emerging from the condition of the new civilization.
گفتمان «احياگري اسلامي» مبین نخستین و مؤثرترین كنش فكري در يك سده اخير است. توسل به سنتهاي دینی و طرح اسلام بهعنوان ایدئولوژی و به مثابه مدلی از سازماندهی اجتماعی، نقطه محوري تجمع و صفآرایی فكري- سياسي انديشهپردازان آنان ميباشد. آنها در تلاش بر ميآيند تا با ایفای نقشي مؤثر، با طرفداری از عقلانیت، عدالت، حریت، مساوات، تحول تدریجی و اصلاح، شورا و حکومت پارلمانی، انطباق سياست با شریعت اسلامی،... گفتمان خویش را وضع و تثبيت نمايند.
گفتمان احياگري در عصر مشروطه واجد سه خصیصه اصلی بود كه ساختار اصلي مقاله حاضر را شكل ميدهد: بصیرت و آگاهی عميق ديني، «تحدید حدود سلطنت» از طریق «استقرار اساس قویم مشروطیت» با هدف حفظ اسلام، و رویارویی با غرب و محوریت دادن به ارزشهای اسلامی. نظر به این که فهم این سه خصیصه میتواند چارچوب کلی اندیشه احياگري اسلامی را مکشوف نماید در ادامه به بررسی آنها میپردازیم. در ادامه جهت تحلیل موردی اندیشههای حاملان گفتمان اصلاح، به بررسی يكي از محوری ترین واضعان این گفتمان، «آیتالله محمدحسین نائینی» میپردازیم.
نويسنده در بخش نتيجهگيري، تلاش برای تبيين معرفت شناختی پارادایم هویتی اسلام، تبيين گفتمان مترقي اسلام، جست و جوی خستگی ناپذیر برای یافتن نشانهها و دالهای معنایی گفتمان اسلام حقيقي از لابلای متون اسلامی، و قرار دادن اسلام در متن سنت تاریخی پیشتاز، مترقی و متمدن را از خصیصههای بارز گفتمان احياگري اسلامي معرفي ميكند.
http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11784مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921Ērānšahr in Greek works*: With Focus on Plato-Xenophon's Philosophical and Political Works (II)ایرانشهری در آثار یونانی: با تأکید بر آثار فلسفی سیاسی افلاطون- گزنفون (2)110faحاتم قادری2016217Iranians and the Greek came to have contacts with each other very soon in line with expanding their territories. In spite of the dominance of politico-military aspects, the political and the philosophical-religious mutual effects should not be neglected. As far as their early contacts concerns, it was the Greeks who were influenced more by Iranians' teachings, and their political and philosophical-religious manners. In the first part of this article the Greeks' main speculations, focusing on Athenians and Iranians' political and philosophical-religious teachings is analyzed. ايرانيان و يونانيان در راستای گسترش فضاي زندگاني خود، خيلي زود با يكديگر در تماس قرار گرفتند: به رغم غلبه سويههاي سياسي-نظامي، نبايد از سويههاي تأثيرگذاري و تأثيرپذيري سياسي، فلسفي-ديني صرفنظر كرد. تا جايي كه به تعامل گسترده ايرانيان و يونانيان دراوان رابطه آنان برميگردد، بايد توجه داشت كه يونانيان بيشتر از آموزهها و سلوك سياسي، فلسفي-ديني ايرانيان متأثر بودند. اين بخش از مقاله، مهمترين تأملات يونانيان، (آتنيان)، بر آموزههاي سياسي، فلسفي-ديني ايرانيان را برجسته ميسازد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11785مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921New Critical Theory: Beyond Postmodernism and Pos- Critical Thinking نظريه انتقادي جديد: فراسوي پست مدرنيسم و انديشه پسا انتقادي110faجهانگير معيني علمداري2016217In this article, first, the main characteristics of new critical theory (NCT) is described as a response to postmodernism and a return to the early Frankfurt School. NCT challenges pessimism and Skepticism of postmodernism and post - critical thinking and revives radical tradition. of critical theory of course NCT is also concerns about recent developments and wants to accomodate it, without assimilations with it simultaneously, NCT adheres principals and take refuge in reformism. So, NCT tries to compromise continuity and discontinuity, Finally NCT seeks for a radical solution for ills of late capitalism and for this matter goes beyond Habermasian and postmodern reconstructive approach.در اين مقاله درباره نظريه انتقادي جديد بحث شده است. اين رويكرد در پاسخ به شبهه هاي پست مدرنيسم بر تفكر انتقادي و به منظور بازگشت به سنت اوليه مكتب فرانكفورت مطرح شده است. هدف اصلي صاحبان اين نظريه، به چالش كشيدن شكاكيت و بدبيني نگرش پسا انتقادي پست مدرنيسم و احياي تفكر راديكال است. نظريه انقادي جديد، اهميت و ضرورت انطباق با شرايط جديد را تشخيص داده است. اين نظريه مي خواهد به اصول پايبند بماند، بي آنكه ضرورت بازنگري در نظريه هاي مكتب فرانكفورت را نايده بگيرد. اين طرز تلقي، نظريه انتقادي جديد را به سمت دفاع از اصل «تداوم در عين تغيير» سوق داده است. اين ديدگاه از ارائه يك راه حل راديكال براي نقد سرمايه داري متأخر، فراسوي تفكر پسا انتقادي و پست مدرنيسم، دفاع مي كند و در عين حال ملاحظات جديدي را در برنامه خود گنجانده است.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11786مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921Political Theory: A Paradigmatic Approachنظریه سیاسی پارادایمی110fa2016217Political Thought is usually applied to the commentaries on political Ideas and concepts. There should, however, be a distinction between political ideas and the commentaries and explanation of such ideas. In fact such commentaries should be called “Political Theories”, for they explain political thoughts and concepts and elaborate on issues regarding normative thought. In this article, after discussing some major political theories, a paradigmatic theory is introduced.میراث اندیشه سیاسی در دو حوزه تمدنی ایرانی- اسلامی و غرب منبعي غنی از اندیشه هنجاری است که ظرفیت قابل توجهی برای مواجه شدن با معضلات و مسائل پسا استعماری معاصر را دارد. آنچه در این میان اهمیت اساسی دارد، بهرهگیری درخور از این منابع است. انديشه سياسي قلمرو معرفتي پویایی است كه در بهبود زندگی در جامعه امتداد ميیابد. در این مقاله، نظریه پارادایمی بهعنوان یک نظریه سیاسی برای تبیین اندیشه سیاسی مطرح شده است که ميتواند تضمنات عملی اندیشه سیاسی را تسهیل کند.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11787مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921Political Theory: A Paradigmatic Approachنظریه سیاسی پارادایمی110faعباس منوچهریاستاد علوم سياسي دانشگاه تربيت مدرس2016217Political Thought is usually applied to the commentaries on political Ideas and concepts. There should, however, be a distinction between political ideas and the commentaries and explanation of such ideas. In fact such commentaries should be called “Political Theories”, for they explain political thoughts and concepts and elaborate on issues regarding normative thought. In this article, after discussing some major political theories, a paradigmatic theory is introduced.میراث اندیشه سیاسی در دو حوزه تمدنی ایرانی- اسلامی و غرب منبعي غنی از اندیشه هنجاری است که ظرفیت قابل توجهی برای مواجه شدن با معضلات و مسائل پسا استعماری معاصر را دارد. آنچه در این میان اهمیت اساسی دارد، بهرهگیری درخور از این منابع است. انديشه سياسي قلمرو معرفتي پویایی است كه در بهبود زندگی در جامعه امتداد ميیابد. در این مقاله، نظریه پارادایمی بهعنوان یک نظریه سیاسی برای تبیین اندیشه سیاسی مطرح شده است که ميتواند تضمنات عملی اندیشه سیاسی را تسهیل کند.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11788مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921Politics and Existentialism: A Study of Hannah Arnedt’s Approach to Actionسياست و اگزيستانسياليسم: بررسي رويكرد هانا آرنت به مفهوم «عمل»110faمصطفي يونسيدانشگاه تربيت مدرسعلي تدينراد اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز2016217The question of the present paper regards Hanna Arnedt’s ideas about human action. Is “action”, in Arnedt’s thought, merely an answer to the problems of the contemporary man, or what? The hypothesis is that Arnedt has an existentialist approach to “action”, and offers it as a solution of disastrous crises upon the contemporary man. To test the hypothesis, we begin with the study of the concept of “action” in Arnedt’s thought, then we will see what existentialism is, and what its main principles are, and finally we will show the relationship between existentialist thoughts and Arnedt’s approach, contrasting her approach to “action” with the main principles of existentialism already made clear.
هانا آرنت به عنوان متفكر سياسي تأثيرگذار قرن بيستم در آثار مهم خود تلاش ميكند تا اصليترين مسائل سياسي و اجتماعي انسان عصر را بررسي كند. او در بررسي پديدههايي چون خشونت، ترور، جنگ و تماميتخواهي، به «عمل» كه تعريفي خاص نيز از آن دارد، توجهي ويژه داشته و گويا آن را راه عبور از مشكلات ميداند. وي در رويكردي اگزيستانسياليستي، «عمل» را راه درمان بحرانهاي پيش روي انسان معاصر ميداند. «عمل» در انديشه آرنت پيونددهنده سياست و اگزيستانسياليسم است.
http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11789مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921Globalization and Post- Westphalian Governance, a Focus on the Stances of the Islamic Republic of Iran جهانیشدن و حاکمیت فراوستفالیا با تأکید بر ایستارهای جمهوری اسلامی ایران110faشهروز ابراهيمي 2016217
The subject matter of the present article is the interaction of national sovereignty with the transnational one in the context of globalization. This study shows that, national sovereignty is not threatened by globalization in itself. Rather, it, maintening its identity, acquires a global identity, so they can coexist with each other. Globalization does not take place merely from above, but there is a new form known as "globalization from below" which lessens the pressures of "globalization from above". Interactive view of the Islamic Republic of Iran can have such influence, and can lessen the pressures of globalization, and positively contribute to transnational sovereignty. Examples of such a view are "dialogue of civilizations", and "public diplomacy".
تعامل حاکمیت ملی با حاکمیت فراملی در بستر جهانیشدن، موضوع بررسی اين نوشتار است. این بررسی نشان میدهد که جهانیشدن به خودی خود حاکمیت را با تحدید مواجه نمیسازد. بلکه حاکمیتها ضمن نگهداشت هویت ملی، یک هویت جهانی هم پیدا کرده و این دو در کنار هم میتوانند همزیستی داشته باشند. جهانیشدن صرفاً از بالا نيست بلکه با شکل جدیدی از جهانیشدن تحت عنوان «جهانیشدن از پایین» هم مواجه هستیم که فشارهای «جهانیشدن از بالا» را تعدیل میسازد. نگاه تعاملی از سوی جمهوری اسلامی ایران میتواند از فشارهای حاکمیت جهانی در جهت سلبی کاسته و بهطور متقابل و اثباتی بر پویشهای حاکمیت فراملی تأثیرگذار باشد که نمونه آن رویکرد «گفتگوی تمدنهای» و «دیپلماسی عمومی» است.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11790مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796462009921Comparative Study of the Analytical and Methodological Frameworks of Oil Studies and Politics بررسی مقایسهای چارچوبهای تحلیلی و روششناختي مطالعات نفت وسیاست110faسعید میرترابی2016217This paper aims to show that, during the past four decades, the literature on Rentier State, contrary to popular opinion, has not been consistent, whether in content or in methodology. Based on their methodological framework, the studies have been classified into two distinct types. The first generation of studies emerged in 1970s, but their failure at explaining the situation of oil-rich countries and clarifying the consequences of fall in oil incomes sever criticisms. The criticisms in connection with the first wave of the studies provided a ground to revise the methodology, and the way of conceptualizing foreign rents and their assessments. This resulted, particularly since 1990s, in the second wave of studies a wave that could be considered as revisionism. This approach brought new variables into the studies. It paid more attention to the historical background of oil-rich countries and the historical periods when oil incomes raised (with respect to the various stages of formation of the government and the regime in power). It focused on the interrelationship between oil rent and social and political condition of these countries, avoiding structural look to the oil rents. Some of the supporters of the new approach proposed new criteria for evaluation of oil incomes. This approach offered the possibility of more complex analyses, especially in the areas of political stability and democratic transition in the oil-rich countries, analyses that better explain different experiences of the oil-dependant states.
این مقاله بر آن است تا با رویکردی مقایسهای نشان دهد که ادبیات دولت رانتیر در خلال حدود چهار دهه اخیر خلاف تصور رایج، نه به لحاظ محتوی و نه از نظر روش مطالعات، وضعیتي یکدست نداشته و فراز ونشیبهای بسیاری را طی کرده است. این مطالعات را از نظر چارچوبهای تحلیلی وروشي، به دو دسته متمایز از هم تقسیم کردهايم. نسل اول این مطالعات از دهه 1970 آغاز شد اما ناکامی تحلیلهای رانتیری در توضیح شرایط کشورهای نفتخیز و تبیین آثار کاهش شدید درآمدهای نفت در دهه 1980، انتقادهایی جدی را بر انگیخت. نقدهایی که در ارتباط با موج نخست این مطالعات مطرح شد، زمینه بازنگریهای اساسی را در روش مطالعات و شیوه مفهومسازی رانتهای خارجی و سنجش آنها فراهم کرد. در نتیجه به تدریج موج دومی از این دست مطالعات بویژه از دهه 1990 شکل گرفت که میتوان آن را نوعی تجدیدنظرطلبی در مطالعات دولت رانتیر در نظر گرفت. این رویکرد بتدریج متغیرهای تازهای در مطالعات وارد کرد و به پیشینه تاریخی کشورهای نفتخیز و زمان ورود درآمدهای نفت(با توجه به مراحل مختلف شکل گیری دولت و رژیم حاکم) توجه بیشتری نشان داد. همچنین با پرهیز از نگاه ساختاری به رانتهای نفتی، بر رابطه دو سویه میان این گونه رانتها و شرایط اجتماعی، سیاسی کشورهای نفتخیز تأکید کرد. شماری از هواداران این رویکرد جدید نیز معیارهای تازهای برای سنجش آثار درآمدهای نفتی پیشنهاد کردند. این رویکرد جدید، امکان ارائه تحلیلهایی پیچیدهتر را بویژه در حوزههای ثبات سیاسی و گذار دموکراتیک در کشورهای نفتخیز فراهم کرد؛ تحلیلهایی که تجربههای متفاوت دولتهای متکی به صدور نفت را در این حوزهها بهتر توضیح میدهند. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11791