مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796232006921Hegemony in International Politics: Conceptuap Framework, Historical Experience and Its Futureهژموني در سياست بينالملل؛ چارچوب مفهومي، تجربه تاريخي و آينده آن110faجهانگیرکرمیAssociate Professor of International Relations, University of Tehran2016215The concept of hegemony was first used in the third decade of the 20th centuty to analyze internal politics and it was only aftre 1960's that this term entered the domain of international politics. During 1970's the theorists of international political economy used the tern as a pivotal concept, but in fact it was only at the post cold war era that many debates began on this subject.
In this article, hegemony is studied as an important concept in many different theories and ideas of international relations, which is equally very influential in the domain of international politics. Different views on hegemony are presented and studied in order to illustrate the reason behind the emergence, function, continuance and fall of a hegemonic power. The present situation of international politics as well as pro and con views of the American hegemony during last decades are also studied.
نخستين بار در دهه سوم قرن بيستم از مفهوم هژموني براي تحليل سياست داخلي استفاده شد و پس از دهه 1960 در تحليل سياست بينالملل مورد توجه قرار گرفت. در دهه 1970 نظريهپردازان اقتصاد سياسي بينالمللي آن را به عنوان يك مفهوم محوري به كار گرفتند اما از دوره پس از جنگ سرد مجادلات عمده بر سر آن در گرفته است. در اين نوشته، هژموني به عنوان يك مفهوم مهم در نگرشها و نظريههاي مختلف روابط بينالملل و مؤثر در عرصه سياست بينالملل مد نظر قرار گرفته و تلاش شده است تا با بررسي ديدگاههاي مطرح درباره آن، منطق حاكم بر ظهور، كاركرد، تداوم و افول يك قدرت هژمون بيان گردد و سپس وضعيت كنوني سياست بينالملل و ادعاهاي موافق و مخالف هژموني امريكا در دهههاي اخير عرضه شود.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11764مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796232006921Shanghai Organization and the Security of Central Asiaسازمان شانگهاي و امنيت آسياي مركزي110faالهه كولاييحقوق و علوم سیاسی2016215Iran became an observer member of the Shanghai Organization on 2005. Considering the reasons behind the formation of this organization and the transformation process it went through, this event has led to serious debates on how Iran can cooperate with this Organization. "Shanghai Five" group was first established to resolve security and border related problems between China, Russia and CIS countries (except Uzbekistan and Turkmenistan). Later, when Uzbekistan joined Shanghai Five, the group was promoted to organization level. Although many changes have taken place during the transformation process of this regional security cooperation and some economic problems have also been taken into consideration, but basically this Organization has paid more attention to security and military problems in general.
The main question brought forth in this article is: "What is Shanghai Organization's role in providing the secrutiy of Central Asia?" The article studies the transformation process taken place in this Organization , so that its role as the provider of secrutiy in Central Asia is illustrated.
ايران در سال 1384 به صورت عضو ناظر، به عضويت سازمان شانگهای درآمد. اين موضوع با در نظر داشتن اهداف شكلگيري اين سازمان و روند تحولات آن بحثهاي جدي دربارة نحوة همكاري ايران با اين سازمان مطرح ساخته است. مجمع شانگهاي يا شانگهاي ـ 5 ابتدا براي حل و فصل مسائل امنيتي و مرزي ميان چين و روسيه و كشورهاي آسياي مركزي (غير از ازبكستان و تركمنستان) ايجاد شد. با پيوستن ازبكستان به اين مجمع به سطح سازمان ارتقا يافت. هر چند در روند تحولات مربوط به اين همكاري امنيتي منطقهاي، تغييرات مهمي شكل گرفته و مسائل اقتصادي نيز مطرح شده، ولي اساساً اين سازمان به مباحث و مشكلات امنيتي ـ نظامي توجه داشته است.
سؤال اصلی مقاله این است که «سازمان شانگهای چه نقشی در تأمین امنیت آسيای مرکزی ایفا میکند؟» در اين مقاله روند دگرگونيهاي ايجاد شده در اين سازمان بررسي ميشود تا نقش آن در تأمین امنيت آسياي مركزي روشن شود.
http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11765مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796232006921Politicography in Iran (Methodic study of five works from political science field)سياستنويسي در ايران (بررسي روشي پنج اثر در حوزه انديشه سياسي)110faسيدرضا شاكري2016215After the establishment of the new political system in Iran, there were many attempts to comprehend this newly generated order and its important axis, the jurisprudent guardianship. The increased number of political science guraduates and religious scholars of Qom research centers in the last one and a half decade, which is due to the existing political conditions and power relations, has led to the creation of a preoccupation that we have referred to as "politicography" in this article. In the descriptive analytical report on this phenomenon, some outstanding works of contemporary political writers has been methodically studied.در پي تأسيس نظام سياسي جديد در ايران، در ميان علاقهمندان به مباحث سياسي در زمينه شناخت نظام نوپديد و يكي از مهمترين محورهاي آن يعني ولايت فقيه، كوششهاي بسياري انجام شده است. فزوني دانشآموختگان دانشگاهها در علوم سياسي و فضلاي مراكز پژوهشي قم، در پرتو اوضاع سياسي و مناسبات قدرت، در يك و نيم دهه اخير كشور، مشغلهاي را پديد آورد كه در اين نوشتار از آن با نام «سياستنويسي» نام برده شده است. در گزارش توصيفي ـ تحليلي از اين پديده، چند اثر برجسته از سياسينويسان معاصر به اجمال از حيث روش بررسي گرديده است.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11766مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796232006921Red Reason and Green Rights: Illuminationist Anthropology and Human Rightsعقل سرخ و حق سبز انسانشناسی اشراقی و حق انسانی110faعباس منوچهریاستاد علوم سياسي دانشگاه تربيت مدرس2016215The notion of "Human Rights" encompass the two notions of "man" and "right" and the relationship between the two. This relationship, however, pertains to much theoretical as well as philosophical elaboration. Looking critically at the prevailing conception of this relationship, namely that of possessive individualism, this paper points to a different conception of such relationship. Using the two metaphors of "Red Reason" for a conception of "man", and "Green Rights" for an emancipatory conception of "right", an Illuminationist (Eshraghi) view of "human rights" is elaborated on.
مقوله «حقوق بشر» در بر دارنده دو مفهوم محوری «انسان» و «حق» و رابطه بین آنها است. منتهی، این رابطه، متضمن تأملات فلسفی و تئوریک بسیار است. با نگاهی انتقادی به فهم غالب از این رابطه، و مشخصاً به «فردگرائی تملیکی»، این مقاله به فهم متفاوتی از این رابطه میپردازد، و با استفاده از دو استعاره «عقل سرخ» و «حق سبز»، مبانی یک نظریه «حداکثری» از حقوق بشر را مطرح میکند.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11767مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796232006921"Islam and Modernity" in the Thoughts of Seyyed Jamaleddin Asad Abadiاسلام و مدرنيته در انديشة سيد جمالالدين اسدآبادي110faمحمدعلي توانادانشگاه شیراز گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی2016215The confrontation of Islam and modernity have taken different forms in the thoughts of Islamic thinkers. Among those, the perception of Seyyed Jamaleddin Asad Abadi from Islam and modernity can be the outset of a new view that considers the adaptation and unification of these two discourses as the solution to retardation and imperialism in Islamic countries. Seyyed Jamaleddin Asad Abadi believed that the key to breaking free from Imperialism and retardation lies in re-interpretation of Islam, but this re-interpretation should be realized within the modernity discourse. In fact Seyyed Jamaleddin Asad Abadi first makes a distinction between modernity and the West, and then seeks the non-Western modernity. Therefore, the re-interpretation of Islam in the thoughts of Seyyed Jamaleddin Asad Abadi leads to the re-construction of a modern but non-Western identity. That is why the answer of Seyyed Jamaleddin Asad Abadi to the crisis of Islamic societies in 19th century- retardation and Imperialism- is Islamic modernism as a distinguished and different identiy from the Western one.رويارويي و مواجهه اسلام و مدرنيته در انديشه انديشمندان اسلامي اشكال متفاوتي به خود گرفته است. در اين ميان فهم سيد جمالالدين اسدآبادي از مدرنيته و اسلام، آغاز راهي است كه تلفيق و سازگاري اين دو عرصه ـ يعني اسلام و مدرنيته ـ را راهحل معضل عقبماندگي و مسئله امپرياليسم در كشورهاي اسلامي ميداند. سيد جمالالدين اسدآبادي بر اين اعتقاد بود كه راه برون رفت از واپسماندگي و مقابله با امپرياليسم، باز تفسير آيين اسلامي است كه در درون گفتمان مدرنيته صورت ميگيرد. در واقع سيد جمالالدين ابتدا ميان مدرنيته و غرب جدايي ميافكند و سپس مدرنيته غيرغربي را ميجويد. بنابراين، باز تفسير آيين اسلامي در انديشه سيد جمالالدين به بازسازي هويتي مدرن، منتها غيرغربي ميانجامد. و اين گونه، مدرنيسم اسلامي به مثابه هويتي متمايز و مستقل از هويت غربي، پاسخ سيد جمالالدين اسدآبادي به بحران جوامع اسلامي در قرن نوزدهم است.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11768مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796232006921Feminist Views and the Urban Iranian Women Prospectsمطلقگرايي و نسبيگرايي فمينيستي در ميان زنان شهرنشين ايراني110faبهرام نوازني2016215Feminism tries to change the social structure, just like any other social movement. Feminism has gone trough many changes and evolutions. But the common point among all different Feminist views is that power has always been unequally distributed among men and women and this has led to the supremacy of men over women so that the knowledge and the current women’s rights has been written by and based on this supremacy. Feminism is to organize women in many countries with the help of multilateral institutions to fight against male supremacy and to empower and advance the world’s women and to re-examine all schools of knowledge and to reveal the extent to which they ignore or distort gender. However, this field study on the Iranian women residents in over 30 cities, from university educated to semi-illiterate, wealthy to poor, old to young, government employee to jobless and from married to single, shows that most Iranian women, regardless of their different tendencies of fundamentalism, reformism and secularism, lacked any political activity and even any notable and satisfactory social experience. They mostly dislike political parties and groupings even the ones run by women or for women; and if there was any trend towards the social activities, it would be unorganized and unbiased from gender point of view. Nevertheless, the common characteristic of the urban Iranian women is their critical position against a patriarchal system cast in both public and private life with regardless their private or public institutions being religious or secular.فمينيسم هر چند كوشش بسياري براي توليد شناخت انجام داده، در تبيين عامگرايي يا خاصگرايي دچار تشتت آرا شده و بارها تغيير يافته است، ميتوان اشتراك نظر كلي ديدگاههاي فمينيستي را در دو زمينه نظري و موضوعي يافت؛ در نظر از قديم قدرت در ميان زنان و مردان نابرابر تقسيم شده و اين امر موجب شده تا مردان، اختيار زنان را در دست گيرند و اگر حقوقي هم براي آنان قائل بوده، مبتني بر برداشتهاي مردانه بوده است و از نظر موضوعي برداشت ميشود كه اين وضعيت در كشورهاي اسلامي و به ويژه در ايران چشمگير است و زنان بايد ترغيب شوند تا سازمان يافته و با نهادهاي بينالمللي، جنبشي اعتراضي به راه اندازند. يك مطالعه ميداني نشان ميدهد غالب زنان ايراني وضعيت ويژهاي را دنبال ميكنند كه سنخيتي با انواع ديدگاههاي فمينيستي رايج در غرب ندارد. آنها بيآنكه سابقه فعاليت سياسي يا اجتماعي گستردهاي داشته باشند و بدون تعصب خاصي درباره جنسيت، تنها به پيگيري غيرسازمان يافته مسائل اجتماعي خود علاقه دارند و حداكثر انتظار زنان تحصيلكرده شهرنشين، داشتن فرصت شغلي برابر و احراز مشاغل دولتي است. زنان ايراني به مطالعه نشريات بينالمللي و ارتباط با گروههاي سازمان يافته خارج از مرزها علاقه ندارند. از اين رو ميزان اثرپذيري آنان از آموزههاي فمينيستي خارجي بسيار كم است. وجه مشترك ميان زنان ايراني و جنبش فمينيسم در موضع نقادانه آنان در برابر يک نظام سختگيرانه مردسالارانة سايه افكنده بر زندگي اجتماعي و خصوصي آنهاست. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11769