مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش سیاست نظری 2008-5796 1 39 2024 2 20 Methodology of State Theory Theorization in 16th–18th Century Europe روش‌شناسی نظریه‌پردازی نظریه دولت در اروپای قرون شانزده تا هجده میلادی fa علیرضا آقاباباگلی علامه طباطبایی سید محمدعلی حسینی زاده دانشگاه تهران 2025 4 12 <p style="text-align: left;">The emergence and evolution of the nation-state in Europe coincided with political theorists moving beyond ancient forms of government and the dissemination of treatises containing theories of the state. Given the foundational nature of this new form of power organization, these theories, through a non-positivist methodology and the use of the political philosophy tradition, sought to comprehensively explain and prescribe how the various dimensions of the state institution could be ideally established. The prevalence of "state theory" among socio-political forces helped provide the nation-state with religious legitimacy and political acceptance. These writings promoted a specific form of power structure through a prescriptive theory and propagated it during the expansion of the nation-state in the post-Westphalian system. This situation makes it possible to hypothesize the attainment of a methodology for theorizing state theory in 16th to 18th century Europe by studying its examples in "The Six Books of the Republic," "Leviathan," and "The Spirit of the Law" as representatives of foundational state theories. These works explain and justify the coordination of the state's "peripheral institutions," such as the government, administrative apparatus, and military, with one another, based on presenting a specific definition of the theorist's "core idea," such as sovereignty, security, or the constitution. By understanding the fundamental methodology of these theories, it is hoped that the successful experience of Jean Bodin, Hobbes, and Montesquieu can serve as a practical guide for writing state theory to strengthen other new, non-European states.</p> <p style="text-align: justify;">پیدایش و تکامل دولت ملت در اروپا، معاصر با عبور نظریه&zwnj;پردازان سیاسی از اشکال قدیم حکومت و انتشار رسائل حاوی نظریه دولت بود. این نظریه&zwnj;ها با توجه به خصیصه تأسیسی شکل جدید سازمان قدرت، تلاش می&zwnj;کرد تا به وسیله روش غیر اثباتی و استفاده از سنت فلسفه سیاسی، به شکلی جامع و مانع چگونگی استقرار ابعاد مختلف نهاد دولت در شکل مطلوب آن را توضیح داده، تجویز کند. رواج «نظریه دولت» میان نیروهای اجتماعی سیاسی زمینه مشروعیت دینی و مقبولیت سیاسی دولت ملت را فراهم ساخت. این تألیفات شکل خاصی از ساخت قدرت را در قالب نظریه تجویزی و طی فرآیند گسترش دولت&zwnj;ملت در نظام پساوستفالیایی تبلیغ و اشاعه داد. وضعیتی که فرضیه این پژوهش را امکان حصول روش&zwnj;شناسی نظریه&zwnj;پردازی نظریه دولت در اروپای قرون شانزده تا هجده میلادی با مطالعه مصادیق آن در «شش رساله دولت»، «لویاتان» و «روح القوانین» به مثابه نمایندگان نظریه&zwnj;های دولت تأسیسی قرار می&zwnj;دهد. آثاری که به توضیح و توجیه هماهنگی «نهادهای پیرامونی» دولت نظیر حکومت، دستگاه اداری و ارتش با یکدیگر پرداخته، مبتنی بر ارائه تعریفی خاص از «ایده مرکزی» نظریه&zwnj;پرداز مانند حاکمیت، امنیت یا قانون اساسی قوام یافته است. با روش&zwnj;شناسی بنیادین این نظریه&zwnj;ها، امید می&zwnj;رود که از تجربه موفقیت&zwnj;آمیز ژان بُدَن، هابز و منتسکیو بتوان به مثابه راهنمای عملی نظریه دولت نویسی برای قوام دیگر دولت&zwnj;های جدید غیر اروپایی نیز استفاده نمود.</p>

http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/49921