مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796122220171022Violence in the civil state of Hobbes: Rereading Leviathanخشونت در وضع مدنی هابز: بازخوانی لویاتان127faمحمدعلي توانادانشگاه شیراز گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسینفیسهاله دادیدانشگاه یزد20171022Leviathan is one of the first modern political philosophy texts, which attempt to replace regular civil state of market society and the bourgeois state with the state of nature in which is war of all against each other. Now, the question is: Is civil state of Hobbes is free of violence? It seems that the transition from the state of nature to the civil state is not end of violence, but besides the obvious activist violence, it reinforces more hidden forms of violence including action-accepting and symbolic violence (Hypothesis). This article, in order to understanding and analyzing the types of violence in the civil state of Hobbes, uses the theoretical framework of Slavoj Zizek (theoretical framework). It seems that the origin of activist violence, action-accepting and symbolic in Hobbes's civil state can be found on several factors; The first is that the social phobia that is affected by the evil nature of human still continues in civil state. Second, in the civil state of Hobbes, the governor that has superior authority (sovereignty) is the exception. Third, the ruler for containing the unleashed violence of nature of state, resorts to the force of law, common law and morality, which itself is repulse, repression and Constraint. In other words, it makes a part of citizens in favor of other part, exclusion, repression or limit (the findings). The present article uses Text- author centered hermeneutic method (method). «لویاتان» از نخستین متون فلسفه سیاسی مدرن است که می‌کوشد وضع مدنی قانونمند مبتنی بر جامعه بازاری و دولت بورژوایی را جایگزین وضع طبیعی سازد که در آن جنگ همه علیه همه برقرار است. حال این پرسش طرح می‌گردد: آیا وضع مدنی هابز عاری از خشونت است (پرسش)؟ به نظر می‌رسد گذار از وضع طبیعی به وضع مدنی نه تنها پایان خشونت نیست، بلکه در کنار خشونت کنشگرانۀ آشکار، گونه‌های پنهان‌تر خشونت همچون خشونت کنش‌پذیرانه و نمادین نیز تقویت می‌گردد (فرضیه). مقالۀ حاضر به منظور فهم و تحلیل گونه‌های خشونت در وضع مدنی هابز از چارچوب نظری «اسلاوی ژیژک» بهره می‌برد (چارچوب نظری). به ‌نظر می‌رسد منشأ خشونت کنش‌گرانه، کنش‌پذیرانه و نمادین در وضع مدنی هابز را در چند عامل می‌توان جست وجو کرد: نخست اینکه هراس اجتماعی که از ذات شرور بشر متأثر شده است، همچنان در وضع مدنی تداوم می‌یابد؛ دوم اینکه در وضع مدنی هابز، شخص حاکم که دارای اقتدار برتر (حاکمیت مطلق) است، مستثناست؛ سوم اینکه شخص حاکم برای مهار خشونت افسارگسیخته وضع طبیعی به نیروی قانون، عرف و اخلاق متوسل می‌گردد که خود طردکننده، سرکوبگر و محدودیت‌ساز است. به ‌بیان ساده، بخشی از شهروندان را به نفع بخشی دیگر طرد، سرکوب یا محدود می‌سازد (یافته‌ها). مقاله حاضر از روش هرمنوتیک متن - مؤلف‌محور بهره می‌برد (روش). http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/12137

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796122220171022From Politology to Political Practice: The Ontology of the Relation between Politics and the Politicalاز سیاست‌شناسی تا سیاست‌ورزی: هستی‌شناسی نسبت سیاست و امر سیاسی2952faفرامرز تقی‌لودانشگاه تبریز20171022Politics as a philosophy in traditional understanding and as a science in modern understanding of it, takes for granted the possibility of obtaining objective knowledge of the political as its subject matter. But contemporarily, reflective thinking about the relation between theory and practice in politics, has been concluded that thinking about the political corresponds with acting politically, i.e. intending to power. Thus, the main question of this article is that how our understanding of relation between politics and the political with regard to the relation between the ontological and the political has been transformed? Our hypotheses is that in the analysis of political ontology, politics and the political are entangled in a mutual relation in which politology and political practice act as a two sides of a coin. This relation has been analyzed in two dimensions, first: from traditional and modern perspective of the political as particular entity or something to be and second from the perspective of the political ontologically as a being in itself in the context of contemporary critical thought from existential phenomenology to post-structuralism. In analyzing the political as an entity, issues concerning the differences between political and other social entities gets importance. In contrast, the political in its ontological rendition, deals with fundamental problems about the constitution of political life through transformation in theory and practice. Therefore, concentrating on the analysis of political ontology reflectively as a method concerning the analysis of theoretical issues on the second order or meta-theoretical level that itself defines our theoretical framework, the effect of transformation in understanding the relation between politics and the political on the transformation of our subjectivity in respect to the manner of representing the political, has been studied. Thinking critically about the “self” as a conclusion of implementing reflective method in analyzing political ontology, renders critical consciousness about the transformative nature of self/other relationship as a signifier of the political and also beside detecting the negative dimension of the political as a domination and antagonism, focuses on searching new possibilities of political being positively that denotes to co-understanding, reconciliation and emancipation. سیاست به مثابه «فلسفه» در فهم سنتی و به مثابه «علم» در معنای مدرن آن، امکان کسب معرفت عینی از امر سیاسی را به عنوان موضوع مطالعه خود مفروض داشته است. با این حال در دوران معاصر، اندیشه‌ورزی تأملی درباره نسبت نظریه و عمل در قلمرو سیاست، به این نتیجه رهنمون شده است که اندیشیدن دربارۀ امور سیاسی با عمل کردن به ‌صورت سیاسی یعنی با عمل معطوف به قدرت همراه است. بر این اساس پرسش اصلی مقاله این است که فهم ما از رابطۀ سیاست و امر سیاسی با نظر به نسبت امر هستی‌شناختی و امر سیاسی چگونه متحول شده است؟ فرضیه این است که در تحلیل هستی‌شناسی سیاسی، سیاست و امر سیاسی درگیر رابطه‌ای متقابل هستند که بر اساس آن، سیاست‌شناسی و سیاست‌ورزی به مثابه دو روی سکه متجلی می‌شوند. این رابطه از دو جهت بررسی شده است: اول از روزنه نگاه به امر سیاسی از چشم‌انداز سنتی و مدرن به مثابه قلمروی خاص از موجودیت یا هستنده و دوم از جهت نگاه به امر سیاسی از چشم‌انداز هستی‌شناسی بنیادین در قالب اندیشۀ انتقادی معاصر که از پدیدار‌شناسی وجودی تا پساساختارگرایی نمود یافته است. در بررسی امر سیاسی به مثابه هستنده، مسائل مربوط به تفاوت‌های امر سیاسی با سایر امور اجتماعی اهمیت می یابد. در مقابل، امر سیاسی در وجه هستی‌شناختی بنیادین آن، ناظر بر مسائلی اساسی درباره چگونگی تکوین زندگی سیاسی از رهگذر تحول در نظر و عمل است. بدین ترتیب ضمن تمرکز بر تحلیل هستی‌شناسی سیاسی به روشی تأملی یا انعکاسی که روشی ناظر بر تحلیل مسائل نظریه‌ها در سطح درجه دوم یا سطح فرانظری به مثابه یک چارچوب تحلیلی است، تأثیر تحول در فهم رابطۀ علم سیاست و امر سیاسی بر نحوۀ تحول سوژگی ما از حیث چگونگی بازنمایی امر سیاسی بررسی می شود. «خود»اندیشی انتقادی به مثابه محصول کاربست روش تأملی در تحلیل هستی‌شناسی سیاسی، بر ماهیت متحول فهم رابطۀ خود/ دیگری به مثابه دلالتگر امر سیاسی آگاهی انتقادی می‌یابد و ضمن بازشناسی وجه سلبی سلطه و تخاصم در آن، درصدد جست وجوی امکان‌های جدیدی از هستی سیاسی به‌ صورت ایجابی است که دلالت بر هم فهمی، رهایی و مصالحه داشته باشد.http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/12138

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796122220171022The Relation between Alienation and Citizenship in Herbert Marcuse' Poltical Thoughtنسبت میان از خود بیگانگی و شهروندی در اندیشه «هربرت مارکوزه»5380faعباس منوچهریدانشگاه تربیت مدرسآزاده شعبانی دانشگاه تربیت مدرس 20171022Many of the political thinker whose matters of concern were human and humanity, criticized the problems of modern society trying to find way out of such problems. One of the most important problems of the world today, is "alienation" which brings reduction for original citizenship and decay for humanity. Among those thinkers who have criticized the situation of alienation, one can mention Herbert Marcuse. According to Herbert Marcuse, realization of a better society depends on emancipation of subjects. From his point of view, the alienated man lives individually for that solidarity between such men has been suppressed effectively, where such solidarity is now the key of emancipation for the mankind. Herbert Marcuse by criticizing the problems of modern society and in contrast to the alienation of the human beings, prepare an alternative situation which contains the characteristics of original citizenship where people cooperate and have powerful links with one another instead of staying individual and isolated.بسیاری از اندیشمندان سیاسی که دغدغه انسان و انسانیت را داشته‌اند، در جست وجوی رهایی بشر به نقد معضلات جامعۀ مدرن پرداخته‌اند. یکی از مهم‌ترین معضلات جهان امروز، «از خود بیگانگی» است که موجب فرو کاستن شهروندی تباهی بشر می‌شود. «هربرت مارکوزه» از جمله اندیشمندانی است که به انتقاد از وضعیت از خود بیگانگی بشر پرداخته است. برای هربرت مارکوزه، تحقق یک جامعۀ بهتر، به رهاییِ سوژه‌ها وابسته است. از نظر مارکوزه، انسان‌های از خود بیگانۀ امروز، به ‌صورت منفرد می‌زیند؛ زیرا همبستگی میان آنها به شکل مؤثری سرکوب‌شده است، اما این همبستگی اکنون شرط رهایی بشر است. او در نقد معضلات جامعۀ مدرن و در تقابل با از خود بیگانگی بشر، وضعیت بدیلی را به تصویر می‌کشد که مختصات شهروندی را دارد؛ شهروندی که به‌ جای انفراد و انزوا و دوری گزینی از خویشتن، با «هم بودگی» و تعامل با دیگران، ارتباطی وثیق و ناگسستنی دارد.http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/12139

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796122220171022The Impact of Political Factors on Economic Relationships in the First Decade of the Iran's Revolutionتأثیر عوامل سیاسی بر مناسبات اقتصادی ایران در دهه اول انقلاب81110faعباس حاتمیدانشگاه اصفهانحسینمسعودنیادانشگاه اصفهانداوود نجفیدانشگاه اصفهان 20171022By the 1960s, the argument was that economic phenomena were purely economic subjects. But since the 1970s, with the revival of interdisciplinary studies, a literature has emerged that argued political factors are effective on economic phenomena. Inspired by this literature and with the focus on the first decade of the Islamic Republic's political economy, this article attempts to indicate how the five political factors, including revolution, war, political instability, political fragmentations, and ultimately the social background of government have affected economic phenomena. To doing so, firstly, this article shows how the war reduced the government's oil revenues in the decade. Secondly, it explains how political instabilities led to a reduction in foreign investment in this period. Thirdly, by emphasizing political fragmentations, it reveals how this factor led to a lack of economic consensus among political elites. Finally, it becomes clear that how the social background of the revolutionary state helped to the emergence of populist economic policies in Iran that time. All these findings show how far were the economic phenomena influenced by political factors and reflected its requirements in the first decade of the revolution.تا دهه 1960 استدلال این بود که مقوله های اقتصادی، مقوله هایی صرفاً اقتصادی هستند، اما از دهه 1970 به این سو با شکل‌گیری مطالعات میان‌رشته‌ای، ادبیاتی پدید آمد که استدلال می‌کرد عوامل سیاسی بر مناسبات اقتصادی مؤثر عمل می‌کنند. این مقاله با تأسی از این ادبیات و با تمرکز بر دهه اول انقلاب، تلاش می‌کند نشان دهد چگونه پنج عامل سیاسی شامل انقلاب، جنگ، بی‌ثباتی‌های سیاسی، انشقاق سیاسی و در نهایت پایگاه اجتماعی دولت در دهه مزبور بر مناسبات اقتصادی مؤثر عمل نموده است. به همین منظور این مقاله نخست نشان می‌دهد که چگونه جنگ باعث کاهش درآمدهای نفتی دولت در این دهه شد. دوم مشخص می‌سازد که بی‌ثباتی ساخت سیاسی چگونه به کاهش سرمایه‌گذاری‌های خارجی در این دوره انجامید. سوم با تأکید بر انشقاق سیاسی آشکار می‌سازد که چگونه این عامل موجد عدم اجماع اقتصادی شد. در نهایت مشخص می‌سازد که پایگاه اجتماعی دولت انقلابی از طریق چه سازوکارهایی به پیدایش سیاست‌های اقتصادی مردم‌گرایانه کمک کرد. تمامی این یافته‌ها نشان می‌دهد که مناسبات اقتصادی در دهه اول انقلاب تا چه میزان تحت تأثیر عوامل سیاسی قرار داشته‌اند و الزامات آن را بازتاب بخشیده‌اند. http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/12140

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796122220171022Comparative Study of Hobbes, Locke and Rawls' Ideas in the light of the Hypothetical Position of the Social Contractبررسی تطبیقی اندیشه‌های هابز، لاک و راولز در پرتو موقعیت فرضی قرارداد اجتماعی111151fa*مختارنوری(نویسنده مسوول)علوم و تحقیقات تهران مجیدتوسلی رکن آبادیدانشگاه علوم و تحقیقات تهران20171022In the modern paradigm of political philosophy, we are faced with a hypothetical position that called social contract. The mentioned paradigm is from Hobbes, Locke and Rousseau to draw the origins of the legitimacy of the political society and the various categories of political philosophy, such as security and property. John Rawls restored the social contract again in the late 20th century. It seems that the purpose of using this hypothetical position from political philosophers is to provide a way of "knowing" about politics. The present article seeks to comparatively assess the position of the hypothetical social contract in the political thought of Hobbes and Locke with the thought of John Rawls in the contemporary era. Findings of the research indicate that the use of the hypothetical position of the social contract from the modern thinkers has a deeper position, while this position is only a representation tool for John Rawls. Because Rawls did not try to use the position of Hobbes and Locke to explain forming political society and its legitimacy, and was only seeking justification justice. For this purpose, we have used a comparative method for matching the ideas and the library method is also a tool for collecting information.در پارادایم مدرن فلسفه سیاسی، ما با یک موقعیت فرضی با عنوان «قرارداد اجتماعی» مواجه‌ایم که از سوی هابز، لاک و روسو برای ترسیم منشأ مشروعیت جامعه سیاسی و مقوله های مختلف فلسفه سیاسی مانند امنیت و مالکیت به کار گرفته شده است. «جان راولز»، قرارداد اجتماعی را که تقریباً موضوعی منسوخ شده بود، بار دیگر در اواخر قرن بیستم احیا کرد. به نظر می‌رسد هدف از کاربست این موقعیت فرضی از سوی فلاسفه سیاسی، فراهم آوردن شیوه‌ای از «شناخت» درباره سیاست است. از این رو قرارداد اجتماعی را باید در مقام «توافقی فرضی» درک نمود. بنابراین مقالۀ حاضر در تلاش است تا به صورت تطبیقی جایگاه موقعیت فرضی قرارداد اجتماعی را در اندیشه سیاسی «هابز» و «لاک» با اندیشۀ «جان راولز» در دوره معاصر - که خوانشی نوین از این موقعیت فرضی ارائه نموده - بررسی کند. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که هر چند هر سه اندیشمند مورد نظر را می‌توان از حیث روش‌شناسی، متفکرانی قراردادگرا (مدرن و معاصر) دانست، به کارگیری موقعیت فرضی قرارداد اجتماعی در دستگاه فکری متفکران مدرن، جایگاه عمیق‌تری دارد، در حالی که این موقعیت برای جان راولز فقط یک ابزار بازنمایی است؛ زیرا راولز تلاش نکرده تا از این موقعیت همچون هابز و لاک برای توضیح چگونگی شکل‌گیری جامعه سیاسی و مشروعیت آن استفاده کند و تنها به دنبال توجیه عدالت بوده است. در ادامه، ضمن توجه به اهمیت موقعیت‌های فرضی در پارادایم فلسفه سیاسی غرب، تلاش می‌شود تا طرح فکری اندیشمندان مورد نظر را درباره شیوه و هدف آنها از کاربست قرارداد اجتماعی درباره مقوله هایی مانند امنیت، مالکیت و عدالت بیان نماییم. بدین منظور از روش پژوهش مقایسه‌ای در تطبیق اندیشه‌های مورد نظر بهره جسته‌ایم و ابزار گردآوری اطلاعات نیز کتابخانه‌ای است. http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/12141

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796122220171022Political Ideonomy of "Basic Needs" model (the relationship between development and political thought in Basic Needs model 1(اندیشه‌شناسی سیاسی الگوی نیازهای اساسی153183faمهدیمظفری نیادانشگاه تربیت مدرسعباس منوچهریدانشگاه تربیت مدرسمسعودغفاریعلوم انسانی20171022The condition of success and reasons of failure of development strategies and plans, has been one of the most important “development studies” issues. It has been explained in different ways; such as that there is strong relationship between efficiency of development strategies and plans and development theories. According of paradigmatic-implicative theory, which has explained the relation of development theories and political thought and identifies the development theory as one of the practical implication of political thought, one of the conditions of success of development strategies and development plans can be referred to the political thought foundation. So we explore the political thought supporting the Basic Needs model. We use “qualitative content analysis” method for showing the political foundation of Basic Needs model, which is one of the most important development models In 1970s, is based on “the least advantaged are benefitted and not hurt or forgotten”, in correspondence with John Rawls's "Justice as Fair".شرایط توفیق و دلایل عدم توفیق استراتژیها و برنامه‌های توسعه، از دغدغه‌ها و موضوعات مهم در قلمرو «مطالعات توسعه» بوده است. این مسئله به صورت‌های مختلفی تبیین شده است، از جمله از این منظر که میان کارآمدی استراتژی‌ها و برنامه‌های توسعه و نوع نظریه‌های توسعه که مبنای برنامه‌ریزی بوده اند، ارتباط وثیقی وجود دارد. بنا بر نظریه دلالتی- پارادایمی که رابطۀ میان «نظریه‌های توسعه» و «اندیشه سیاسی» را تبیین کرده است و نظریه توسعه را یکی از دلالت‌های کاربردی اندیشه سیاسی محسوب می‌کند، یکی از شرایط توفیق استراتژی‌ها و برنامه‌های توسعه می‌تواند به بنیاد اندیشگانی سیاسی نظریه‌های توسعه بازگردد. از این رو بررسی بنیاد اندیشگانی نظریهها و برنامههای توسعه ضروری به نظر میرسد. در این مقاله، با بهرهگیری از روش تحلیل محتوای کیفی نشان داده خواهد شد که بنیاد اندیشگانی سیاسی «الگوی نیازهای اساسی» که از مهم ترین الگوهای توسعه در دهه 1970 میلادی بوده است، بر اساس اصل «کمترین ضرر برای کمترین افراد» متناسب با اندیشه سیاسی «عدالت به مثابه انصاف» جان رالز است.http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/12142

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796122220171022Discourse Analysis of The Relation between Political Theory and Political Action in Ancient Greeceتحلیل گفتمانی رابطۀ نظریۀ سیاسی و کنش سیاسی در یونان باستان185221faسیدجواد امام جمعه زادهدانشگاه اصفهانعلی علی‌حسینیدانشگاه اصفهان احسانکاظمیدانشگاه شهید چمران اهوازعلیرضاآقاحسینیدانشگاه اصفهان20171022Contemporary approaches interpreted political theory as ignoring political reality, lacking a real problem and more subject of the abstract and metaphysical dignity. The research is opposed to this view and attempting to interpret political theory as engaging in political reality. For this purpose, this study intends to present a discursive conception of ancient Greek political theory and its relationship with political action - as a criterion of political reality. For this reason, the writers, first of all, look at the genealogy of the conditions for the emergence of political theory in ancient Greece. Then, by choosing the concept of polis as the central sign of ancient Greek political theory, explaining the centrality of this concept. The following section attempts to reveal the relation of discourse of the polis with the fundamental elements of the ancient Greek political theory. The last issue is about the quality and the relationship between political theory and political action in ancient Greece. This research uses the assumptions of discourse theory to support its claim.رویکردهای رایج نظریۀ سیاسی را متهم به نادیده گرفتن واقعیت سیاسی، فاقد پروبلماتیک واقعی و بیشتر مشمول حیثیتی انتزاعی و متافیزیکی تفسیر می‌کنند. پژوهش حاضر مقابل این دیدگاه است و تلاش دارد نظریه سیاسی را درگیر و مشغول واقعیت سیاسی تفسیر کند. بدین منظور این پژوهش در نظر دارد درکی گفتمانی از نظریه سیاسی یونان باستان و رابطۀ آن با کنش سیاسی -به عنوان معیار و ملاک واقعیت سیاسی- ارائه دهد. نویسندگان بدین منظور ابتدا به تبارشناسی شرایط ظهور نظریه سیاسی در یونان باستان می‌پردازند. سپس با گزینش مفهوم پولیس به‌ عنوان دال مرکزی نظریه سیاسی یونان باستان به تشریح چرایی مرکزیت و محوریت این مفهوم پرداخته می‌شود. در قسمت بعد تلاش می‌شود که رابطۀ گفتمانی پولیس با عناصر بنیادین نظریه سیاسی یونان باستان آشکار شود. در آخرین بحث به کیفیت و چگونگی رابطه نظریه سیاسی و کنش سیاسی در یونان باستان اشاره می‌شود. این پژوهش در فرآیند اثبات مدعای خود از مفروضات نظریه تحلیل گفتمان بهره می‌برد.http://political.ihss.ac.ir/en/Article/Download/12143