مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611212017921Polis-based Thinking and the conditions of possibility of the Greek Political Philosophy's Procreationپولیس‌اندیشی و شرایط امکان زایش فلسفه سیاسی یونانی130faشروین مقیمی زنجانیپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی2017816What is necessary to understand the procreation of Greek political thought and it's flourishing and development in the fourth century BC, is contemplating on "polis" category and its place in the concrete life of ancient Greeks. We will take into account, Plato and Aristotle’s attempts as prototypes of the classical political philosophy in the course of discussing polis and its implications, and thereby try to articulate arguments in favor of principal thesis in which Plato's political philosophy and Aristotle's one, in spite of some individual inconsistencies in political thought-those related to their distinct metaphysics- but at the end of the day, they should be considered as a polis-oriented thinking. In the other words, by analyzing Greek political philosophy from a general point of view, sometimes we can grasp some insights that sometimes diminished under the haphazard and detailed commentaries. Perhaps we can exploit this phrase so that "agreement between the ideas of the two philosophers" is more plausible from Greek political thought’s individual elements point of view than metaphysical one. In this article through the extension of this study to the philosophers’ works of Greek period, We attempt to show that polis-based thinking as a dominant pattern in the contemplating on "the political" affairs, have been survived in the mental world of the Greek philosophers, even at the period of Hellenism in which the actual context of its premier procreation had been perished.آنچه در فهم زایش اندیشۀ سیاسی یونانی و بسط و شکوفایی آن در سدۀ چهارم پیش از میلاد ضروری است، تأمل در مقولۀ «پولیس» و جایگاه آن در حیات انضمامی یونانیان باستان است. ما کوشش افلاطون و ارسطو را به عنوان نمونه‌های اصلی فلسفه سیاسی کلاسیک، در دل بحث از پولیس و مناسبات مرتبط با آن مورد ملاحظه قرار خواهیم داد و درصدد برخواهیم آمد تا استدلالی به سود این مدعا اقامه کنیم که فلسفۀ سیاسی افلاطون و ارسطو هر چند اختلافاتی از حیث برخی مفردات در اندیشۀ سیاسی با یکدیگر دارند - اختلافاتی که به تمایزهای مهم میان متافیزیک افلاطونی و ارسطویی بازمی‌گردد - در تحلیل نهایی در ذیل اصل محوریِ پولیس‌اندیشی قابل بررسی محسوب می‌شود. به عبارت دیگر تأمل در این وجه از اندیشه سیاسی یونانی که به نوعی نظر کردنِ در آن از منظری کلی‌تر است، پرتویی بر آن می‌افکند که گاه در شرح و تفصیل‌های جزیی‌ و خط به خط از دست می‌رود. شاید بتوان از این عبارت استفاده کرد که جمع رأی بین دو حکیم یونانی بیشتر از آنکه از حیث مابعدالطبیعی موضوعیت داشته باشد، از منظر مفردات اندیشۀ سیاسی یونانی قابل ‌طرح است. ما در این مقاله با بسط این مطالعه به آثار فیلسوفان دوره موسوم به یونانی‌مآبی، تلاش خواهیم کرد تا نشان دهیم که پولیس‌اندیشی به عنوان الگوی مسلط بر تأمل در باب «امر سیاسی» حتی با از میان رفتن زمینه و بستر عینی زایش اولیه آن در پولیس‌های یونانی، به حیات خود در جهان ذهنی فیلسوفان یونانی ادامه داده و مبنای تأمل آنها در باب سیاست است.http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12098

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611212017921Problem Methods in Interpreting Plato's worksمسئله روش در خوانش آثار افلاطون3155faعبدالرسول حسنی‌فر ادبیات و علوم انسانی 00000002908996242017823Although Socrates did not write a word and just sufficed to oral instruction during his life, Plato is considered among the best authors and literarians… through writings his different pieces of works. Plato spent most of his life on writing continuously and death was the only thing that stopped him. The result of this long period of writing is a collection of works with various topics and titles including defining moral virtues like Religiousness and courage and self-control to philosophical arguments about the universe, law and the government. Even though his works’ chronological order is not clear, Plato has written a lot of works about all these various topics. For instance, with regard to politics and governing, he also has written 'Republic", 'statesman', and 'Laws'. This collection with such a variety has made its understanding a bit complicated from some respects that this complicacy has led to some misunderstandings of Plato's thoughts. To avoid such misunderstandings requires one how to read and deal with them. Due to differences in the method of interpretation and dealing with text and subject of the classic period with the contemporary issues and problems, before discussing Plato's thoughts, this paper tries to focus on reading and dealing of Plato's works. Meanwhile, this study seeks a way to read Plato's works through investigating his writing style, complicacy and multi-dimensionality of his texts, viewing the artistic atmosphere of cities in Greece, using myth and allegory and showing the effects of socio-political status. The requirements of such interpretation shows in understanding Plato’s works, Questionable and hermeneutic dealing with texts can works, rather than having Strauss's esotericism. برخلاف سقراط که در طول عمرش هيچ ننوشت و به تعاليم شفاهي بسنده کرد، افلاطون با نگارش مجموعه آثاري با موضوعات مختلف، جزء بزرگ‌ترین نويسندگان و اديبان به شمار مي رود. افلاطون در طول حيات خود پيوسته در حال نوشتن بود و تنها مرگ، قلم از دست او گرفت. حاصل اين دوران دراز نويسندگي، مجموعه آثاري است با موضوعات و عناوين مختلف از تعريف فضايل اخلاقي چون دین‌داری و شجاعت و خويشتن داري گرفته تا بحث‌های فلسفي دربارۀ عالم و نفس و ايده و دیدگاه‌های سياسي دربارۀ شهر، قانون و حکومت. دربارۀ هر يک از اين موضوعات نيز افلاطون در طول حيات خود چندين اثر را با عناوين مختلف نوشته است که زمان نگارش و ترتيب آنها نيز به طور دقيق مشخص نيست. به طور نمونه او دربارۀ سياست و ادارۀ شهر هم «جمهور» و هم «سياست مدار» و «قوانين» را نوشته است. مجموعه اين آثار متنوع با موضوعات مختلف، خوانش و فهم آنها را از جهاتي با مشكلات و دشواری‌هایی روبه رو ساخته است كه همين دشواري منجر به سوءبرداشت‌هایی از تفكر افلاطون شده است. راه پرهيز از چنين سوءفهم هايي در گرو دانستن چگونگي مواجهه با اين متون كلاسيك و ملزومات خوانش آن است. با توجه به تفاوتي كه در روش خوانش و مواجهه با متن و موضوع در دوره کلاسيک با موضوعات و مسائل امروزی وجود دارد، اين مقاله تلاش می‌نماید تا پیش از بحث در انديشه و تفكر افلاطون، مسئلۀ چگونگي مواجهه و خوانش آثار او را مورد توجه قرار دهد، تا از اين دريچه با بررسي سبك و شيوۀ نويسندگي افلاطون، پيچيدگي و چندسويگي متن او، فضاي نمايشي شهرهاي يونان، كاربرد اسطوره و تمثيل و تأثیر فضاي سياسي - اجتماعي، راهي بر خوانش آثار او ارائه نمايد. ملزومات چنين خوانشي نشان مي دهد که در فهم آثار افلاطون بيش از آنكه پنهان‌نگاري اشتراوس قابل استفاده باشد، می‌تواند مواجهه پرسشگرانه و هرمنوتيكي با متن به كار آيد. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12101

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611212017921The Examination of Political Participation among Iranian Society’ Middle Classبررسی مشارکت سیاسی در طبقه متوسط جامعه ایران5783faحسن آب‌نیکیاستادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب2017823Studies show that there is a significant relationship between political participation of individuals and their social class. In other words, a similar behavior pattern can be seen regarding political participation among individuals belonging to a special social class that can be extended to all of this class. Here in urban middle class, knowing political behavior and the kind of its political participation based on this class’ significance in urban democratic class is very important, because of the importance of this class in modern democratic systems. Iranian urban middle class has played an important role in important historical intervals and in political and social events especially after constitution revolution. In this essay, it is cleared through the political participation of middle class that high political consciousness among the middle class along with high education and their high job position has been led to reducing political participation and shaping political discontent among the members of the middle class. The findings of this research show that the main problem of middle class is the political problem. In fact, Iranian new middle class feels the most inability and incapacity in the politics due to its fairly appropriate economic status. بررسی‌ها نشان می‌دهد که میان مشارکت سیاسی افراد و طبقه اجتماعی که بدان تعلق دارند، ارتباط معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر در میان افراد متعلق به یک طبقه اجتماعی خاص می‌توان الگوهای رفتاری مشابهی را در زمینه مشارکت سیاسی جست وجو کرد که قابل تعمیم به کل آن طبقه است. در این میان طبقه متوسط شهری، از جمله طبقاتی است که شناخت رفتار سیاسی و نوع مشارکت سیاسی آن به واسطه اهمیت این طبقه در نظام‌های دموکراتیک مدرن، اهمیتی دوچندان دارد. طبقه متوسط شهری در ایران نیز در فواصل مهم تاریخی و در رویدادهای مهم سیاسی و اجتماعی کشور به ویژه در دوران پس از مشروطه، نقش مهمی ایفا کرده است. در این مقاله با بررسی مشارکت سیاسی طبقه متوسط شهری در ایران مشخص می‌شود که آگاهي سياسي بالا در ميان اعضاي طبقه متوسط در كنار تحصیلات بالا و پايگاه شغلي بالاي آنان به كاهش مشاركت سياسي و شكل‌گيري نارضايتي سياسي در ميان اعضاي طبقه متوسط انجاميده است. در نتایج این تحقیق ملاحظه مي‌شود كه در مواجهه با دولت، مسئله اصلي طبقه متوسط، مسئله سياسي است. در واقع طبقه متوسط جديد در ايران با توجه به وضع اقتصادي نسبتاً مناسبي كه دارد، بيشترين بي قدرتي را در حوزۀ سياست احساس مي‌كند. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12102

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611212017921Transition to democracy and Ethnic Conflict’s Raising and Failingگذار به دموکراسی و فراز و فرود منازعۀ قومی85116faحمید علی‌پور دانشگاه مازندراناحمدرضايي دانشگاه مازندرانعلي کريمي ملهدانشکده حقوق و علوم سیاسی2017823Ethnic conflict and its related factors is one of the social sciences’ main research areas, especially in the recent decades. Ethnic conflict revolutions’ parallelism with transition process to democratization, especially after 2th half of 20th century, make political sociology of ethnic conflicts focus on this scientific scope that what requirements and circumstances can be provided by transition of democracy for revolution of ethical conflicts. The main question is, whether democratization transition and its process, inevitably is concomitant with ethnical conflicts or transition process can provide an opportunity that prevents ethnical conflicts through the promotion of political negotiations in innovative democratic governments? Regarding lack of theoretical researches in this scope, using qualitative analysis, we studied the conditions through which, democratization transition provides a background both for ethnical conflicts’ moderation and also exacerbation. Institutional strategies that prevent ethnical conflicts, ethnic conflicts and democratic processes’ flourishing and authoritarian regimes’ typology across ethnic variation are the present study’s other interesting areas that have been investigated. منازعۀ قومی و عوامل مرتبط با آن، یکی از پرسمان های عمدۀ نحله های مختلف علوم اجتماعی، به ویژه در چندین دهۀ اخیر بوده است. هم زمانی تحولات منازعۀ قومی و فرآیند گذار به دموکراسی، به ویژه پس از نیمه دوم قرن بیستم، مطالعات جامعه شناسی سیاسی منازعه قومی را به این مسئله متمرکز ساخته است که گذار به دموکراسی، چه شرایط و بسترهایی را برای تحولات منازعۀ قومی فراهم می کند. مهم تر اینکه گذار به دموکراسی الزاماً با منازعه قومی توأمان است، یا اینکه فرآیند گذار می تواند به واسطه ترویج مذاکرۀ سیاسی در حکومت های دموکراتیک نوین، فرصتی برای پیشگیری از منازعات قومی مهیا کند؟ با توجه به نبود پژوهش های تئوریک در این زمینه، ما در این مقاله با بهره گیری از تحلیل کیفی، به مطالعۀ شرایطی پرداخته ایم که طی آن، گذار به دموکراسی هم بستری برای تعدیل منازعات قومی مهیا می کند و هم منجر به تشدید آن می شود. راهبردهای نهادی ممانعت از منازعۀ قومی، منازعۀ قومی و نشو ونمای رویه های دموکراتیک و رفتارشناسی رژیم های اقتدارگرا در باب تنوع قومی از دیگر موضوعات مورد مداقه ما در این پژوهش بوده است. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12103

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611212017921Dworkin and intergenerational justice problems: An introduction to theory of intergenerational equality of recoursesدورکین و مسائل عدالت بین‌نسلی: درآمدی بر نظریه برابری در منابع بین‌نسلی117146faمرتضی مرتضوی کاخکی دانشگاه فردوسی مشهد محمدحسین مهدوی عادلی دانشگاه فردوسی مشهدعلی‌اکبر ناجی میدانی دانشگاه فردوسی مشهدمحمدحسین حسین‌زاده بحرینی دانشگاه فردوسی مشهد2017823Theories of justice are bound to look at the future when it comes to outline the requirements of justice. Intergenerational concerns that have been aggravated by environmental problems and natural resource depletion have brought out new issues including the realm, pattern, and criterion of intergenerational justice. Although Dworkin has not discussed independently about intergenerational justice, the theory of equality in resources, providing uniform images of values of human societies such as justice, has the capability to respond to these issues. The principles of independence and Interpretation of values, together with the specific interpretation of rights, make it possible provide the theory of intergenerational equality of resources using the deconstruction method. This theory is individualistic considering all future generations along with preserving the human dignity of everyone. This goal is achieved by observing the two principles: first, it must show equal concern for the fate of every person throughout the ages. Second, it must respect equally the personal responsibilities of each person towards their lives.نظریه های عدالت به هنگام ترسیم مقتضیات عدالت، ناگزیر نگاهشان به آینده است. دغدغه‌های بین نسلی که در پی معضلات زیست‌محیطی و تخلیه منابع طبیعی روزافزون شده است، مسائل جدیدی را طرح کرده که شامل قلمرو، الگو و معیار عدالت بین نسلی است. هر چند «دورکین» مستقلاً از عدالت بین نسلی بحث نکرده، نظریۀ برابری در منابع که تصویری واحد از ارزش‌های جوامع انسانی از جمله عدالت ارائه می‌دهد، این قابلیت را دارد تا به این مسائل پاسخ دهد. اصول استقلال و تعبیرپذیری ارزش‌ها در کنار برداشت خاص از حقوق باعث می‌شود تا بتوان با استفاده از روش واسازی، نظریۀ برابری در منابع بین-نسلی را ارائه نمود. این نظریه، فردمحور با نگاه به‌تمامی نسل‌های آینده است که در آن حفظ کرامت انسانی همگان مدنظر است. این هدف با رعایت دو اصل اهمیت برابر به سرنوشت انسان‌ها در تمام اعصار و نیز احترام یکسان به مسئولیت‌های شخصی‌شان در قبال زندگی‌هایشان محقق می‌شود. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12104

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611212017921Analysis and assessment of Diversity and Tolerance in the Political Thought of John Rawlsتحلیل و ارزیابی تنوع و تساهل در اندیشه سیاسی جان رالز173200faحميد نساجگروه علوم سياسي، دانشگاه اصفهان 0000-0003-2615-6209علیعلی حسینیدانشگاه اصفهانابوالفضل باقری اژیه گروه علوم سياسي، دانشگاه اصفهان 2017823This paper aims to examine the question of how we can respect multiculturalism and at the same time defend the rights of the individuals against ethnic minorities and cultural groups? In response to the question, we examined Rawls's strategy mentioned in his book of "political liberalism" emphasizing on the separation of rationality from reasonableness. But at the end it becomes clear that Rawls's definition of reasonableness is extremely strict and restrictive, and in spite of the distinguishing rationality and reasonableness can be a good basis for tolerance in multicultural societies, but this definition is highly detrimental to this goal. This research has exploited interpretive approach, conceptual analysis and critical assessment as the theoretical strategies and based on this fact, it deals with the issue of cultural diversity as a context of forming the subject introduction and also considering Rawls's theory of justice as background in which the idea of reasonableness and rationality was born and grown.این مقاله قصد بررسی این پرسش را دارد که چگونه می‌توان چندفرهنگ‌گرايي را پاس داشت و در عین ‌حال از حقوق فردي افراد در برابر گروه‌هاي فرهنگي و قومي اقليت دفاع كرد؟ در پاسخ به این پرسش، راه کار «جان رالز» را که در كتاب «ليبراليسم سياسي» مطرح کرده، با تأکید بر تفكيك عقلانيت از معقوليت بررسی می کنیم. اما در پایان مشخص می‌گردد که تعريف رالز از معقوليت به ‌شدت مضيق و محدودکننده است و هر چند اساس تفكيك عقلانيت و معقوليت می‌تواند مبناي خوبي براي تساهل در جوامع چندفرهنگي باشد، این تعريف به ‌شدت مخل اين هدف است. پژوهش پیش رو از رویکرد تفسیری، تحلیل مفهومی و ارزیابی انتقادی به ‌مثابه رهیافت نظری بهره می‌برد و بر اساس آن به مسئله تنوع فرهنگی به‌ عنوان زمینه شکل گرفتن طرح موضوع و نیز نظریۀ عدالت رالز، به ‌عنوان بستری که امر معقول و عقلانی در آن متولد می‌شود و می‌بالد، می‌پردازد. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12106

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611212017921Power and the Commune: Priority of Power to Right in Political Philosophy of Spinozaقدرت و امر مشترک: تقدم قدرت بر حق در فلسفۀ سیاسی اسپینوزا201228faرضا نجف‌زادهگروه علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی 2017823Baruch Benedict Spinoza’s theoretical constellation formulates a theory of right and law that prepares bases for his special rationalism and humanism that is specific to republican political philosophy. This philosophy of right and law relies on metaphysics of power and prefigures the “Multitude” and the “Commune”. This philosophy of right and law is one of the many unique aspects of Spinoza`s practical philosophy. Spinoza`s theory of right as articulated in his political essays Ethica and Tractatus Politicus is as following: The more right extends, the more power extends and since society or commune produces more power, it produces more right. This unique aspect of practical philosophy of Spinoza relies on some aspects of old theory of right and law. In other words, the right and law theory of Spinoza can be considered one of Spinoza’s bonds with old traditions. The right and law Spinoza theory relies on “power” and considers “Multitude” and “Commune”. در منظومۀ نظری اسپینوزایی، بر پایۀ نظریۀ طبیعت، گونه ای نظریۀ حق و قانون نیز تدوین می شود که مبنایی برای عقل باوری و انسان باوریِ خاص این فلسفۀ سیاسی جمهوری خواهانه تمهید می کند. این فلسفۀ حق و قانون بر متافیزیکِ قدرت تکیه دارد و ناظر به «انبوه خلق» و «امر مشترک» است. این فلسفۀ حق و قانون، یکی از وجوه منحصربه فردِ فلسفۀ عملی او است. نظریۀ حق «اسپینوزا» که در رسالۀ سیاسی او به روشنی تقریر شده، چنین است: هرچه قدرت افزایش یابد، حق هم افزایش می یابد و از آنجا که اجتماع یا امر مشترک موجدِ قدرتِ بیشتر است، موجد حق بیشتر هم است. این وجه منحصربه فرد فلسفۀ عملیِ اسپینوزا البته از جهاتی بر برخی جنبه های نظریه های قدیم حق و قانون تکیه دارد. به عبارتی نظریۀ حق و قانون اسپینوزایی، یکی از پیوندگاه های اسپینوزا با سنت‌های قُدمایی است. نظریۀ اسپینوزایی حق و قانون بر «قدرت» تکیه دارد و ناظر به «انبوه خلق» و «امر مشترک» است. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12107