مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796352009321‘Greed’ and ‘Justice’: Political Pathology of Monarchy in Firdausi’s Shahnameh "آز" و "داد":آسيبشناسي سياسي شهرياري در شاهنامه فردوسي110faتقي رستموندي 2016215Firdausi’s attempt in Shahnameh to explore the causes of the rise and fall of powers in political history of Iran is based on a pathological explanation in the form of poetry. In the same way, he offers a criterion for maintenance and stability of political systems. Relying on ‘practical logic’ on the understanding of political thought. The present article reviews Firdausi’s political thought. تلاش فردوسي در شاهنامه براي رمزگشايي علل ظهور و سقوط قدرتها در تاريخ سياسي ايران، مبتني بر رويکردي آسیب شناسانه است که در قالب شعر، تجسّم يافته است. وی معیاری برای دوام و ثبات نظامهای سیاسی ارائه كرده است. در این مقاله با توجّه به «منطق عملی» اسپریگنز در شناخت اندیشه سیاسی، آرا سیاسی فردوسی بازخوانی شده است. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11777مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796352009321The Relation between Self and Political Power in St. Augustine’s Thoughtنسبت خود و قدرت سیاسی در اندیشه سنت آگوستین110faمحمدعلي توانادانشگاه شیراز گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی2016215St Augustine’s Confessions is the first autobiography in western literature. It introduced first- person point of view to western thought. First- person point of view is an initiation to the concept of ‘self’. The City of God is the only work of St Augustine’s to episodically include his political philosophy, and therefore a good reference to understand his views on the subject. The present article is to examine the relation between ‘self’ and ‘political power’ in St Agustin’s thought, employing an intertextual approach. In doing so, we will start by discussing the process of formation of ‘self’ in his thought. Then will refer to the ontological and epistemological origins of political power in The City of God. At the end, it is shown that the sense of ‘self’ has an instrumental approach to ‘political power’.
اعترافات سنت آگوستین، اولین «خودزندگینامه» ادبیات مغرب زمین است. این کتاب منظر اول شخص را به تفکر غرب عرضه داشت. منظر اول شخص، آغازی برای مفهوم «خود» است. شهر خدا نیز تنها اثر آگوستین است که به طور پراکنده فلسفه سیاسی وی را در بردارد. بنابراین منبع مناسبی برای فهم دیدگاه وی درباره قدرت سیاسی است. هدف این مقاله آن است که با بهرهگيري از رهیافت بینامتنی، نسبت «خود» و «قدرت سیاسی» را در اندیشه سنت آگوستین روشن سازد. بدین منظور نگارنده، نخست فرایند شکلگیری «خود» در اعترافات را نشان میدهد. سپس ریشههای هستی شناختی و معرفت شناختی قدرت سیاسی را در شهر خدا نشان میدهد و آنگاه مدلل میسازد که «خود»، نگرشی ابزارگرایانه به «قدرت سیاسی» دارد.http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11778مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796352009321‘Friendship’ in Political Thought and Psychotherapy دوستي در انديشه سياسي و رواندرماني110fa2016215Being normative, political thought suggests the best form of political system. In the history of thought, ‘friendship’ has been a vital concept among the others, functioning in the formation of ideal societies. However, changes in political thought in the modern time have lead to the marginalization of friendship. But in recent decades, the notion of friendship has been renewed in the form of such concepts as ‘solidarity’. Studying the thoughts of contemporary thinkers, we can find sciences like psychotherapy as a major contribution to this renewal. Due to Jurgen Habermas’ thoughts and Eric Fromm’s theory of ‘the Sane Society’, the insights of psychotherapy have been highly influential in bringing the concept of ‘friendship’ back to the center of attention of political thought.انديشه سياسي، معرفتي هنجاري است که سامان سياسي نيک را به ما نشان ميدهد. در تاريخ انديشه، «دوستي» از جمله مقولاتي است که در شکلگيري جامعه مطلوب نقش بهسزايي داشته است. با اين حال، تحولات انديشه سياسي در دوران مدرن، با به حاشيهراندهشدن «دوستي» همراه بود. اما در دوران معاصر، «دوستي» در چارچوب مقولاتي چون «همبستگي» در انديشه سياسي احيا شده است. بررسي انديشهورزي متفکران معاصر نشان ميدهد که در احياي اهميت آن، کمکهاي معرفتهاي علمي چون رواندرماني بسيار موثر است. انديشههاي يورگن هابرماس و همچنين نظريه «جامعه سالم» اريک فروم نشان ميدهد که بصيرتهايي که رواندرماني در اختيار مينهد تا چه اندازه بر توجه دوباره انديشه سياسي به مقوله «دوستي» تاثيرگذار بوده است. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11779مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796352009321Ērānšahr in Greek works: * With Focus on Plato-Xenophon's Philosophical and Political Works (I)ایرانشهری در آثار یونانی: با تأکید بر آثار فلسفی سیاسی افلاطون- گزنفون (1)110faحاتم قادری2016215Iranians and the Greek came to have contacts with each other very soon in line with expanding their territories. In spite of the dominance of politico-military aspects, the political and philosophical-religious mutual effects should not be neglected. As far as their early contact concerns, it should be noticed that it was the Greek who were most influenced by Iranians' teachings, and their political and philosophical-religious manners. In the first part of this article the Greek's main speculations, focusing on Athenians, and Iranians' political and philosophical-religious teachings is analysed.
ايرانيان و يونانيان در راستای گسترش فضاي زندگاني خود، خيلي زود با يكديگر در تماس قرار گرفتند: به رغم غلبه سويههاي سياسي-نظامي، نبايد از سويههاي تأثيرگذاري و تأثيرپذيري سياسي، فلسفي-ديني صرفنظر كرد. تا جايي كه به تعامل گسترده ايرانيان و يونانيان دراوان رابطه آنان برميگردد، بايد توجه داشت كه اين بيشتر يونانيان بودند كه از آموزهها و سلوك سياسي، فلسفي-ديني ايرانيان متأثر بودن. در همين راستا اين بخش از مقاله، مهمترين تأملات يونانيان، با تمركز بر آتنيان، بر آموزههاي سياسي، فلسفي-ديني ايرانيان را برجسته ميسازد.
http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11780مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796352009321Shifting Mechanisms in I.R.Iran and Japan Relationsسازوكارهاي دگرگوني در روابط ژاپن با جمهوري اسلامي ایران110faالهه كولاييحقوق و علوم سیاسیماندانا تيشهيار2016215Essential principle of Japan’s foreign relations with all countries used to be separation of political issues from economic considerations. The shift in the nature and structure of power within international system led this country to revise its outlook and base its economic relations on political relations with different countries. To serve their own long-term interests, today Japanese find it an undeniable necessity to accord with the global process of supporting western globalized models and values. Fearing that its strategic relations with the US be disturbed, could be considered one of the factors in changing Japan’s attitude towards Iran.اصل اساسی روابط خارجی ژاپن با همه کشورهای جهان، جدایی مسایل سیاسی از ملاحظات اقتصادی بود. اما تغییر در ماهیت و ساختار قدرت در نظام بینالملل، موجب شده این کشور با تجدید نظر در آن، مبنای روابط اقتصادی خود با کشورهای مختلف را بر پایه مناسبات سیاسی بنا نهد. ژاپنیها امروز برای تأمین منافع بلند مدت خود، همراهی با روند جهانی حمایت از الگوها و ارزشهای جهانی شده غربی را ضرورتی انکارناپذیر یافتهاند. هراس از بر هم خوردن روابط استراتژیک این کشور با ایالات متحده را، میتوان یکی از مهمترین عوامل تغییر رویکرد ژاپن نسبت به ایران دانست.http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11781مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796352009321Iran and Regionalism in South-Western Asia: Strategies and Solutions in Iran’s Foreign Policyايران و منطقهگرايي در آسياي جنوب غربي: راهبردها و راهكارها در سياست خارجي ايران110faرضا سيمبردانشگاه گيلان2016215Presenting a ladder model for the process of regional convergence, and explaining its different phases, the present article studies the major differences between neo-regionalism and classical regionalism.
Regarding five positions - regional space, regional assemblage, regional society, regional community, and regional institutionalized political assemblage - and considering the present situation, south-western Asia stands in the second phase, i.e. regional assemblage,; and to provide it with negative peace rather than positive one is of priority. This is the main idea of the present article which surveys the main strategies of Iran’s foreign policy in this regard in order to find suitable solutions.
مقاله حاضر ضمن ارائه مدلي نردباني از روند همگرايي منطقهاي و تشريح و تبيين مراحل مختلف آن، به تفاوتهاي اصلي نو منطقهگرايي با منطقهگرايي كلاسيك خواهد پرداخت.
ايده نوشتار اين است كه با توجه به پنج حالت: فضاي منطقهاي، مجموعه منطقهاي، جامعه منطقه اي، اجتماع منطقهاي و مجموعه سياسي نهادينه شده منطقهاي؛ منطقه آسياي جنوب غربي با توجه به شرايط فعلي در پلكان دوم يعني مجموعه منطقهاي قرار دارد و تأمين صلح منفي و نه صلح مثبت در آن اولويت دارد. اين مقاله راهبردهاي اصلي سياست خارجي ايران را در اين زمينه بررسي ميكند تا به راه حل مناسبي دست يابد.
http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11782مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-5796352009321Globalization and Iranian Ethnic Identity with a Focus on Language and Customsجهانی شدن و هویتِ اقوام ایراني با تأکید بر مؤلفههای زبان و آداب و رسوم*110faحميد نساجگروه علوم سياسي، دانشگاه اصفهان 0000-0003-2615-62092016215
It is believed that as a result of increasing globalization, identities of ethnic minorities will inevitably dissolve into one global culture. Others believe that globalization not only will not dismiss ethnicities but also, providing them with appropriate requisites, will help to increase their ethnic consciousness and thereby strengthening ethnic movements. So, to study consequences of globalization, features of ethnic identity have to be taken into consideration. The present article studies cultures of ethnic identities, and proposes the hypothesis that globalization gives prominence to ethnic identities in short time, and may also lead to ethnic movements, but eventually it will result in assimilation of ethnic minorities with dominant cultures.
برخی بر این باورند که با توجه به رشد روزافزون جهاني شدن، هویتهای خُرد قومی ناگزیر در فرهنگ واحد جهانی مستحیل خواهند شد. اما گروهی دیگر معتقدند که جهانی شدن نه تنها باعث از بین رفتن قومیتها نخواهد شد، بلکه با ابزاری که در اختیار آنها قرار میدهد، موجبات رشد خودآگاهی قومی را فراهم كرده، منجر به تقویت جنبشهای قومی میشود؛ لذا برای بررسی تأثیر جهانی شدن بایستی مؤلفههای هویت قومی بررسی شود. در این مقاله فرهنگِ هویتهای قومی بررسی و این فرضیه طرح شده که جهانی شدن در کوتاه مدت، هویتهای قومی را برجسته میسازد و ممکن است به جنبشهای قومی نیز منجر شود، اما در نهایت به همانندسازی خرده فرهنگها در فرهنگ مسلط منجر خواهد شد؛ این فرآیند همانندسازی با فراز و فرود همراه خواهد بود. فرهنگهاي داراي ويژگيهاي ذيل در فرهنگ مسلط ادغام نميشوند: قدرت و حمایت دولتی، وجود میراث غنی مکتوب، پیوستگی با مذهب، عدم انحصار به یک کشور خاص، وجود پتانسیلهای جهانی. فرهنگ و زبانِ خاص هریک از اقوام ایرانی ـ به جز زبان فارسی ـ این مؤلفهها را ندارند یا در آن ضعیف هستند.
افول زبان و آداب و رسوم اقوام، لزوماً به معنای اضمحلال هویت قومی نیست و افراد آن قوم میتوانند تعاریف جدیدی از هویت قومی خویش بیان کنند.
http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11783