مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش سیاست نظری 2008-5796 1 39 2024 2 20 Narrative" in Hannah Arendt's Civic Thought «روایت» در اندیشه مدنی هانا آرنت fa محدثه تیموری دانشگاه تربیت مدرس عباس منوچهری دانشگاه تربیت مدرس 2025 2 3 One of the earliest philosophical reflexions on “narration” was that of Aristotel’s Poesis. Over the past seventy years, However,  philosophers of history have made serious efforts to explore the relationship between "history" and "narration." The roots of this attention goes back to developments in linguistics and narrative theory. From the perspective of narrativists, the world consistently presents itself to us as a text.  This article, however, aims to demonstrate that, in Arendt’s thought, "narration" is a normative approach that, as an existential capacity, fosters a deeper and more nuanced understanding of the world and human relationships. Given that Arendt’s mode of thinking ultimately is “phenomenological”, this paper adopts a phenomenological perspective to shed light on her understanding of “narration” and its relation to “the good life”.   یکی از نخستین تاملات فلسفی درباره مفهوم روایت به ارسطو بازمی&zwnj;گردد. اما،  در طی هفتاد سال اخیر، فلاسفه تاریخ به طور جدی تلاش کرده&zwnj;اند تا رابطه میان «تاریخ» و «روایت» را کشف کنند. منشاء این توجه تحولاتی بوده است که در زبان شناسی و نظریه روایت صورت گرفته است. از نظر روایت&zwnj;گرایان، جهان همواره خود را به صورت یک متن به ما عرضه می دارد. منتهی، این مقاله تلاش دارد تا نشان دهد که «روایت&zwnj;گری» هانا آرنت رویکردی هنجاری (normative) است که به&zwnj;عنوان یک توانش وجودی می&zwnj;تواند درک عمیق&zwnj; و متفاوت&zwnj;تری از جهان و روابط انسانی را فراهم آورد. با توجه به اینکه آرنت از نظر شیوه اندیشیدن نهایتا در رهیافت پدیدارشناسی قرار دارد، در این نوشتار نیز تلاش شده به شیوه&zwnj;ی پدیدارشناسانه مجالی به آشکار شدن فهم این متفکر از روایت&zwnj;گری و نسبت آن با «زندگی نیک» داده شود.

http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/49391