مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش سیاست نظری 2008-5796 15 28 2021 5 26 Reason and Custom and Political Reflection in the Shiite School of Baghdad عقل و عرف و بازاندیشی سیاسی در مکتب شیعی بغداد 161 190 fa َعلی دست باز گروه علوم سیاسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. کمال پولادی تولاپی گروه علوم سیاسی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران. 2020 4 23 The political theology of the Shi'a theologians and Jurists of the Baghdad school has undergone a transformation compared to its predecessor, the hadith school of Qom. This transformation was answered by the hypothesis that these scholars, by virtue of the Shi'a theological and theological-jurisprudential rationale In connection with the prevailing custom, transcended the approach of lacking the absolute legitimacy to the relative legitimacy of the existing government. The method of this article is based on the interpretation of text and historical analysis and qualitative analysis. The findings show that the Baghdad school, in their theological reason, came to the two categories of "establishing the government" and "the institution of the Imamate" Which, accordingly, elaborated the relevant necessities and conditions with rational reasoning. Then, on the basis of the jurisprudential reason, and in connection with the custom of their time, they gave the relative legitimacy of existing customary governments that can be understood by the signs and implications of permitting cooperation and accepting government offices. نظرورزی سیاسی متکلمان و فقیهان عقل گرای شیعی مکتب بغداد، در مقایسه با مکتب مسلط پیشین، یعنی مکتب حدیث گرای قم، دچار تحول و دگرگونی شد. پرسش از چند و چون این تحول، با این فرضیه پاسخ داده شد که این عالمان، بنابر اقتضای عقل کلامی و اصولی- فقهی شیعی در پیوند با عرف متشرعه، از رویکرد فقدان مشروعیت مطلق حکومت مستقر به رهیافت مشروعیت نسبی حکومت موجود گذر کردند. روش پژوهش حاضر، بر پایه تفسیر متن و تحلیل تاریخی و از نوع تحلیل کیفی استوار است. یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که اصحاب مکتب بغداد با عقل کلامی خویش، در بادی امر به دو مقولۀ «تأسیس حکومت» و «نهاد امامت» رسیدند که به تناسب، ضرورت ها و شرایط مربوطه را با استدلال عقلانی شرح و بسط دادند. آنگاه بر اساس عقل اصولی-فقهی و در پیوند با عرف متشرعۀ زمانه خود، حکم به مشروعیت نسبی حکومت های عرفی موجود دادند که با نشانه ها و دلالت های جواز همکاری ها و پذیرش مناصب حکومتی، قابل درک و دریافت است. http://political.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/12608