مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921 Skinner and Tabatabai comparative method on thought historyمقایسه تطبیقی روش اسکینر و طباطبایی در تاریخ اندیشه (مطالعه موردی ماکیاولی و خواجه نظام الملک)110faامیر محمدسوریپژوهشگاه علوم انساني و مطالعات اجتماعي جهاددانشگاهيسید رضا شاكريعضو هیات علمی20161015Skinner and Tabatabai as two prominent thinker on the history of ideas focused on the West and Iran are seeking to identify the origins of the tradition are thinking. Although both have the same purpose and research activities are similar in appearance but the basic difference between them. Consequently, it is clear that the fruits of their labor dispute. Skinner reviews the history of ideas with a deep belief in the history and negate the general opinion with regard to intentionality and intentions of the author examines the historical context And Tabatabai in any research activity , the dream of achieving modernity، dreamed that authors evaluated with respect to this issue. Finally, for reasons not fulfilled that dream. alas the decline of the concept is in Iran. With the eyes of the political and intellectual figures in Iran's history and its relation to modernity approached measure. And after each failure to conclude that a decline in Iran's history and decline of the concept. On the other hand Skinner without any prejudice and without taking any criterion , prominent writers within the language conventional And tries the author's intention with regard to the extensive literature recognize that time. However, in the first place many similarities between Skinner and Tabatabai reviews on there way but using the comparative method can be realized that there are fundamental differences in their work .In this study is to look at the use of comparative philosophy that bases its main ideas is to compare these two thoughtful note .اسکینر و طباطبایی به عنوان دو متفکر برجسته ای که بر روی تاریخ اندیشه در غرب و ایران متمرکز هستند به دنبال شناسایی ریشه‌های تفکر در دو سنت فکری هستند. هرچند هر دو یک هدف دارند و به ظاهر فعالیت پژوهشی شبیه به هم را دنبال می‌کنند اما اختلافات اساسی‌ای وجود دارد. اختلافی که نتیجه آن در ثمره کارشان مشخص است. اسکینر بررسی تاریخ اندیشه را با باور عمیق به تاریخ، نفی عقاید کلی و با توجه به قصدیت و نیت مولف در بستر تاریخی مورد کاوش قرار می دهد و طباطبایی در هر فعالیت پژوهشی، رویای دست یابی به مدرنیته را در سر می پروراند و نویسندگان را با توجه به این مساله ارزیابی می‌کند. رویایی که نهایتا به دلیل محقق نشدن، افسوسی به نام زوال اندیشه در ایران نام می‌گیرد. وی با همین دیدگاه به بررسی شخصیت‌های سیاسی و اندیشه‌ای در تاریخ ایران می‌پردازد و نسبت آنان را با نزدیک شدن به مدرنیته می سنجد و پس از هر بار ناکامی به این نتیجه می رسد که دچار انحطاط تاریخ و زوال اندیشه در ایران هستیم. اما از سوی دیگر اسکینر بدون هیچ پیش داوری و بدون در نظر گرفتن هرگونه ملاک و معیاری، نویسندگان برجسته را در درون تاریخ و میثاق‌های زبانی قرار می دهد و تلاش می‌کند که قصدیت مولف را با در نظر گرفتن متون گسترده آن مقطع زمانی تشخیص دهد. هرچند در وهله اول شباهت‌های بسیاری میان اسکینر و طباطبایی در روش بررسی تاریخ وجود دارد اما با استفاده از روش تطبیقی در فلسفه که ذاتا میان رشته ای است می‌توان متوجه شد که اختلافات بنیادین در کارهای پژوهشی آنان وجود دارد. در این پژوهش تلاش می‌گردد تا با استفاده از فلسفه تطبیقی که نگاه اصلی آن به مبادی اندیشه‌های متفاوت و متعلق به دو حوزه متفاوت است به مقایسه این دو متفکر اشاره شود.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11934

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921Ali Shariati, the Islamic Renaissance and Freedom from degenerationعلی شریعتی، رنسانس اسلامی و رهایی از انحطاط110faامیر روشندانشگاه تربیت مدرسمحسن شفیعی سیف آبادی201781Since the Iranian confrontation with the West and realizing their decline, “Who we are” were of Iranian intellectuals’ main concerns. After this, the questions such as "who we are? And “how we should be” were raised. To answer these questions, Shariati as an Iranian intellectuals with Islamic obsessions, tried to formulate solution for emancipation of decline and going toward progress. According to him, capitalism, imperialism and religious diversion and subjectivism, were considered as the main causes of decline of Iran and the Muslim world and only via returning to the self and the formation of Renaissance and an especially Islamic renaissance that the advancement and perfection can be achieved. Therefore, the main aim in this paper is the analysis of the concept of Islamic Renaissance and the emancipation of the decline in votes of Ali Shariati’s views.از زمان رویارویی ایرانیان با غرب و پی بردن به انحطاط خود، مسئلۀ «کيستي ما» دغدغۀ اصلي روشن فکران ايراني شد. پس از اين، سؤال هايي از قبيل اينکه ما «که هستيم؟» و «چگونه بايد باشيم؟» مطرح شد. برای پاسخ به سؤال های یادشده، شریعتی در مقام اندیشمندی ایرانی با دغدغه های اسلامی، سعی در تدوین راه‌حلی برای رهایی از انحطاط و سوق یافتن به سمت پیشرفت دارد. به زعم وی، سرمایه داری، امپریالیسم و مذاهب انحرافی و ذهن گرایی، عوامل اصلی انحطاط ایران و جهان اسلام است و تنها با بازگشت به خویشتن و شکل گیری یک رنسانس و نوزایی اسلامی است که می توان به پیشرفت و کمال رسید. در همین راستا هدف اصلی در این مقاله، تحلیلی از مقولۀ رنسانس اسلامی و رهایی از انحطاط در آرای شریعتی است. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12074

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921Anarchism ideological orientation towards the State and its realization in the age of globalization: (According to rereading of George Woodcock and Saul Newman Theory of Anarchism)موضع‌گیری ایدئولوژی آنارشیسم نسبت به دولت و تحقق آن در عصر جهانی شدن: بر اساس بازخوانی نظریۀ «وودکاک» و «نیومن»110faمحمدعلي توانادانشگاه شیراز گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسیمحمودعلی‌پوردکتری اندیشه سیاسی دانشگاه تربیت مدرسرقیه عزیزپور مرزونی دانشگاه یزد201781The State has been discussed as highest as the executive branch within the territorial boundaries. The State-at least in modern age- is manifestation of the relationship of power and domination that existed in all communities. Anarchism as an ideology, is pessimist toward the institution of “government” and “governmental power”, and considers every kind of institution as a destructive factor of moral and social life of humans. On the other hands, in the age of globalization, as the recent political social situation, the elements of dominance are faced with major challenges. One characteristic of the idea of globalization is reliance on the intellectual context of postmodernism movement that challenges the values of the modern era. The main feature of this movement is the rejection of absolutism, that In this regard, does blames structure that is formed by the Power and State, and involves in the critique of domination in the political community. Based on this fact, this question is raised that considering the pluralism and the critique of the popularism, in “globalization” situation, is there a route for the assertiveness the “Anarchism” ideology. Our hypothesis would be that in the age of globalization, Due to the Expanding Decentralization approach in different domains, It can be said that State powers is scattered and their tasks is limited and on the other It can be said the Dream of a society without State, and moral society based on “Anarchism …” can be realize in some areas. Therefore it can be attempted to explain and analyze the fate of government in the globalization situation by rereading the ideology of Anarchism-in the viewpoints of two of most prominent of contem rorery intellectuals of this school; “George Woodcock” and “Saul Newman”.«دولت» یکی از عناصر اصلی و به عنوان عالی ترین قوۀ اجرایی درون مرزهای سرزمینی مطرح شده است. دولت - حداقل در عصر مدرن - مظهر قدرت و حاکمیت در جوامع بوده است. اساساً «آنارشیسم» به عنوان یک ایدئولوژی، نسبت به نهاد «دولت» و «قدرت دولتی» بدبین بوده، هرگونه مؤسسه مبتنی بر زور و اجبار را عامل تباهی زندگی اخلاقی و اجتماعی انسان قلمداد می کند. از سوی دیگر در عصر «جهانی شدن» به عنوان وضعیت سیاسی اجتماعی متأخر، عناصر حاکمیت با چالش اساسی روبه رو شده است. یکی از مشخصه های اندیشه‌ای عصر جهانی شدن، تکیه کردن بر زمینۀ فکری جنبش «پست-مدرنیسم» است که ارزش‌های دوران مدرن را به چالش می خواند. از ویژگی های اصلی این جنبش، نفی مطلق گرایی است که در این راستا، «ساختارِ شکل گرفتۀ قدرت» را مورد سرزنش قرار می‌دهد و به نقد سلطۀ آن در اجتماع سیاسی می-پردازد. بر این اساس سؤالی که پیش روی این پژوهش است این است که با توجه به تکثرگرایی و نقد عام گرایی در وضعیت «جهانی شدن»، مسیری برای ادامۀ حیات ایدئولوژی «آنارشیسم» وجود خواهد داشت؟ و آیا فرصت ابراز وجودِ «دولت ستیزی» و «اختیارگرایی» ایدئولوژی «آنارشیسم» در وضعیت «جهانی شدن» فراهم می‌آید؟ فرضیۀ این مقاله این است که در عصر جهانی شدن با رویکرد «مرکزیت‌زدایی» که در حال گسترش در حوزه های مختلف است، می توان گفت «قدرت دولتی» پراکنده و وظایف آن محدود شده و از سوی دیگر رؤیای جامعۀ بدون دولت و اجتماع اخلاقی مبتنی بر «اختیارگراییِ آنارشیسم»، در برخی حوزه ها تحقق می‌یابد. بنابراین سعی می شود با بازخوانی ایدئولوژی آنارشیسم - در نزد دو تن از شاخص‌ترین متفکران معاصر این مکتب یعنی «جورج وودکاک» و «سال نیومن» - سرنوشت دولت در وضعیت جهانی شدن، تبیین و تحلیل گردد.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12075

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921The study of structural consistency analysis in relationship between literature and political cultureمطالعه و بررسی هم‌خوانی ساختاری در تحلیل رابطۀ ادبیات و فرهنگ سیاسی110faسید مهدیمیربد201781Social scientists working in vast and various fields, focused on the analysis and explanation of social phenomena that reflect in their different forms in different areas of the lives of different communities. They try to offer different analytical formulations of social phenomena using scientific methods and explanation patterns and find different answers to explain the thoughts, behaviors and events in different social events in various fields. Explanation in the widest sense of the meaning is that the phenomena previously known as independent affairs are in relation to each other or the phenomena that have been viewed relevant develop a new relationship among themselves. The patterns mentioned above can either be causal, functional, structural and other different patterns that social scientists, depending on the attitude and theoretical points of view or favorite school or social context of their research in general, take advantage of them. In this article, through the study of one of these patterns and explanation and expansion of the structural patterns consistency and using them we try to provide different analytical formulations for the study of Political culture of communities. This pattern of cultural analysis, especially in historical studies of Political culture of communities, will be applied too much; where literature plays its role as one of the main channels and resources to shape popular culture.تلاش عالمان علوم اجتماعی در زمینه‌های متنوع و گسترده، معطوف به تحلیل و مطالعه و تبیین پدیده‌های اجتماعی است که بازتاب آنها به اشکال متفاوت در ساحات زندگی مردمان جوامع مختلف بازتاب داشته و دارد. آنها می‌کوشند با بهره‌گیری از روش‌های علمی و الگوهای تبیینی، صورت بندی‌های تحلیلی متفاوتی از پدیده‌های اجتماعی ارائه دهند و برای تبیین اندیشه‌ها، رفتارها و رویدادها در عرصه‌های گوناگون اجتماعی، پاسخ‌های مختلفی بیابند. تبیین در معنای وسیع واژه عبارت است از اینکه پدیده‌هایی که قبلاً به عنوان امور مستقل از هم شناخته شده بودند، در ارتباط با یکدیگر قرار داده شوند یا میان پدیده‌هایی که پیشتر مربوط به هم تلقی می‌شده‌اند، روابطی جدید درافکنده شود. الگوهای یادشده می‌تواند اعم از علی، کارکردی، ساختاری و الگوهای متفاوت دیگری باشد که عالمان علوم اجتماعی بسته به نوع نگرش و دیدگاه یا مکتب نظری مورد علاقه یا زمینه اجتماعی مورد تحقیق از آنها بهره می‌گیرند. در این مقاله تلاش می‌شود با مطالعۀ یکی از الگوهای یادشده و توضیح و بسط الگوی هم خوانی ساختاری و استفاده از آن، صورت بندی تحلیلی متفاوتی برای مطالعۀ فرهنگ سیاسی جوامع ارائه شود. این الگوی تحلیلی به ویژه در مطالعات تاریخی فرهنگ جوامع، کاربرد زیادی خواهد داشت؛ جایی که ادبیات به عنوان یکی از اصلی‌ترین مجاری و منابع شکل دهی به فرهنگ عمومی، نقش آفرین بوده است. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12076

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921Exceptionalism, Hegemonic Stability and Islamophobia in Americaاستثناگرایی، ثبات مبتنی بر سیطره و اسلام‌هراسی در آمریکا110faاحمددوست محمدياسفندیار محمدی دانشگاه تهران201781Since the year 1620, when a group of English people immigrated to America, exceptionalism based on the attitude of unique nation, racial superiority, the Israel of the time, the heaven on the earth and … have been seen in American society and, particularly, in the literature of American presidents, from George Washington to Barack Obama. Americans believe in the myth that their immigration from England has been the new type of “the Jews' immigration“ to the promised land” in order to build the God’s domain, so that they preserve the right to fight against any people who oppose the idea. So The first question that comes to mind is that what is the origin of idea of exceptionalism, and then how the idea became a basis for the theory of hegemonic stability, and then how this thought is supposed as the basis for formation of consistency theory based on dominance or hegemonic stability and what is its relation to the dissemination of Islamophobia in American society? Our purpose in this paper is showing where American exceptionalism is rooted in, and illustrating the effect that this thought has in formulating the hegemony theory based on offensiveness or dominance and raising and preaching of Islam phobia in American society. So this paper supposes that American Exceptionalism makes this country's state men act offensively and internationally that based on this, America has played its hegemonic role. And, because Islam as an anti hegemony religion, oppose such behavior, fighting Islam and Islamophobia has become America’s strategic agenda.از سال 1620 که گروهی از مهاجران انگلیسی به آمریکا مهاجرت کردند، استثناگرایی مبتنی بر نگرش ملتی خاص، قوم و نژادی برتر، اسراییل عصر حاضر، بهشت روی زمین و... در گفتار و رفتار آمریکاییان و به ویژه در لحن و گفتار رؤسای جمهور آمریکا از «جورج واشنگتن» تا «باراک اوباما» وجود داشته است. آمریکایی‌ها به این افسانه اعتقاد دارند که مهاجرتشان از انگلستان، نوع جدیدی از مهاجرت «قوم یهود» به «سرزمین موعود» و برای ساختن قلمرو خدا بوده است؛ تا جایی که به خود حق می‌دهند اگر ملتی با این شیوه و طرز تفکر مخالفت کرد، با آن به جنگ برخیزند. بنابراین ابتدا می‌توان این سؤال را مطرح کرد که منشأ تفکر استثناگرایی از کجاست و سپس اینکه چگونه این تفکر مبنایی برای شکل گیری نظریۀ ثبات مبتنی بر سیطره یا ثبات هژمونیک قرار گرفته است و ارتباط آن با رواج اسلام هراسی در جامعه آمریکا چیست؟ ازاین رو هدف مقاله حاضر، ابتدا نشان دادن منشأ تفکر استثناگرایی آمریکایی و سپس نشان دادن تأثیری است که این تفکر در شکل گیری نظریۀ ثبات مبتنی بر تهاجم یا سیطره و طرح و رواج اندیشۀ اسلام هراسی در جامعه آمریکا دارد. بنابراین فرض مقالۀ حاضر این است که استثناگرایی امریکایی به دولت مردان این کشور، رفتاری تهاجمی و مداخله گرایانه داده است و بر این اساس آمریکا نقش هژمونیک خود را ایفا می‌کند. در این راستا دین اسلام به عنوان ایدئولوژی سیطره ستیز، مانع چنین رفتاری بوده است. بنابراین اسلام ستیزی و اسلام هراسی در دستور کار راهبردی آمریکا قرار گرفته است. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12077

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921The role of civil society in public policy process: Providing a conceptual frameworkنقش جامعۀ مدني در فرآیند سياست‌گذاري عمومی ارائۀ چارچوبی مفهومی110faیحیی کمالی دانشيار سياستگذاري عمومي گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و الهیات دانشگاه شهید باهنر کرمان0000000273926395201781Civil society, its organizations and elements is one of interested subjects of social and political analysts. Civil society, especially in democratic societies has a significant role in the public policy process. Political process is the main process is the public policy process that includes power and influence in the society in which actors struggle to achieve certain goals. Public policy in its various stages is affected by new forces that the extent of their presence and the level of their power are growing. Understanding these effects can provide a Proper guide in defining and analyzing the public policy process in a country. In this Article, the public policy process has segregated into five stages: formation of referential, agenda setting, decision making, implementation and evaluation And then the role of civil society in the policy process have been analyzed.جامعۀ مدنی، نهادها و عناصر آن یکی از موضوعات مورد توجه پژوهشگران اجتماعی و سیاسی است. جامعۀ مدنی به ویژه در نظام‌های دموکراتیک، تأثیر زیادی بر فرآیند سیاست گذاری عمومی دارد. فرايند سياسي، فرايند اصلي در سیاست گذاری عمومي است. اين فرايند، مجموعه‌اي از قدرت و نفوذ در جامعه است كه در آن بازيگران زيادي مي‌كوشند تا به اهداف معيني دست يابند. فرآیند سیاست گذاری عمومی در مراحل مختلف آن تحت تأثیر نیروهای نوینی است که بر دامنۀ حضور آنها و میزان قدرتشان روزبه روز افزوده می‌شود. شناخت این تأثیرات می‌تواند راهنمای مناسبی در تبیین و برآورد سیاست‌های عمومی در یک کشور پیش رو قرار دهد. در این مقاله، فرایند سیاست گذاری به پنج مرحلۀ شکل‌گیری مرجعیت‌ها، تنظیم دستور کار، تصمیم‌گیری، اجرا و ارزیابی سیاست‌ها تفکیک شده و سپس نقش جامعه مدنی در فرآیند سیاست گذاری تحلیل شده است. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12078

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921Anxiety and Political Action (Case Study: The Boy Students of Law and Political Science Faculty, University of Tehran)اضطراب و نقش آن در کنش سياسي (مطالعۀ موردي: دانشجويان پسر دانشکده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران)110faAlia shraf Nazari حنيف عموزاده مهديرجيدانشگاه تهران 201781The impact of human emotions not only effect on their daily life, but also influence on political behavior. Hence, high ranked of mass people or politicians make decisions based on their emotions. It is not reasonable to believe that people`s reaction based on their logical thinking. Some psychological factors such as anxiety (As an effective factor inside humans) could make people`s behaviors in their lifecycle. therefore, human`s political believes will also be affected by these motivators. In paper, this issue has recognized that anxiety has a dual effect on different levels of political behaviors. In one aspect, increase in anxiety will make direct effect on political behavior, and on the other hand, if anxiety breaks its red line, it will have decreasing effect on political behavior of society by motivating defensive mechanisms, and as a result society isolation and surveillance will appear. By using proper tools, defensive mechanisms could be controlled and political behavior of the society will turn back to its equilibrium point. Finally a dynamic system model has been described for this purpose.احساسات انساني، تمام ابعاد زندگي بشر را تحت تأثير خود قرار مي دهد و تصور بروز کنش سياسي کاملاً عقلاني از سوي شهروندان مورد تأمل و نقد قرار گرفته است. برخي از عوامل رواني مثل اضطراب، به عنوان يک متغير تأثيرگذار دروني در انسان، نه تنها زندگي روزمرۀ ما، بلکه حيات سياسي اکثر شهروندان را تحت تأثير خود قرار مي د هد. در مقاله حاضر، اثر اضطراب به عنوان متغيري تأثيرگذار بر رفتار سياسي شهروندان مورد توجه قرار گرفته است. براي آزمون فرضيه، بر اساس قضيه حد مرکزي، نمونه اي 35 نفره از ميان دانشجويان پسر دانشکده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران در سال 1391 ه.ش مد نظر گرفته شده است. استدلال اصلي مقاله اين است که تأثيرگذاري اضطراب بر سطح رفتار سياسي، ماهيت دو سويه دارد: نخست، هر چه اضطراب افزايش يابد، سطح رفتار سياسي شهروندان نيز افزايش مي يابد؛ اما اگر ميزان اضطراب به درجه خطرناک و بيمارگونۀ خود نزديک شود و موجب تنش هاي اضطرابي- رواني شود، در آن صورت نه تنها رفتار سياسي افزايش نمي يابد، بلکه شهروندان براي کاهش دادن به ميزان اضطراب خود، سعي در استفاده از سازوکارهاي دفاعي مي‌کنند که اين مسئله به نحوي دو قطبي مي تواند از يکسو تشديد فعاليت‌هاي اجتماعي و از سوي ديگر، انزواي سياسي را براي آنها در پي داشته باشد. در پايان مقاله، مدلي ارائه شده که مي تواند چگونگي بازگشت تعادل به جامعه را نمايش دهد.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12079

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921Efficient bureaucracy in Institutional Approachدیوان‌سالاری کارآمد از منظر نهادگرایی110faمحمد کمالی‌زادهAssistant Professor of political science Institute for Humanities and Social Studies (IHSS).201781Bureaucracy, is a set of institutions that determine the quality of government performance in the context of the social goals. In this respect, the bureaucracy has taken a series of important institutions of a society. This system and its institutions in the form of formal and informal rules, to create opportunities and limitations that will determine the country's development process. Institutionalism as an analytical model has several advantages that can be effective in identifying the components of an efficient bureaucracy. Institutionalist approach, Firstly, provides clear criteria for evaluation and pathology Iranian bureaucracy. And secondly helps us to measure the performance of the bureaucracy and government institutions. In this paper, we discuss the main institutional frameworks of bureaucracy, and will show that this approach, which offers a set of indicators to measure and analyze the quality of its damage bureaucracy and how it affects other areas.نظام دیوان سالاری (بوروکراسی)، مجموعه ای از مهم ترین نهادهایی را تشکیل می‌دهد که تعیین کنندۀ کیفیت عملکرد دولت در زمینه اهداف کلان اجتماعی است. از این نظر، نظام بوروکراسی و دیوان سالاری، مجموعه ای از نهادهای سرنوشت ساز یک جامعه را در برگرفته است. این نظام و نهادهای تعریف شدۀ آن به شکل قواعد رسمی و غیر رسمی، امکان ها و محدودیت هایی را به وجود می‌آورند که تعیین کننده روند توسعۀ کشور است. نهادگرايي به عنوان الگوي تحليلي، مزيت‌هايي دارد که می‌تواند در‌ شناسایی مؤلفه‌های کارآمدی دیوان‌سالاری مؤثر باشد. رویکرد نهادگرایانه اولاً شاخص‌هايي روشن براي ارزيابي و آسيب‌شناسي دیوان سالاری ايراني ارائه مي كند و از سوي ديگر به ما كمك مي كند تا نسبت میان عملکرد نظام دیوان سالاری با عملکرد سایر قسمت ها و نهادهای دولت را بسنجیم. در این مقاله، به چارچوب های اصلی بحث نهادگرایان دربارۀ نظام دیوان سالاری خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که این رویکرد، مجموعه‌اي از شاخص‌ها براي ارزيابي كيفيت كليت دیوان سالاری و آسيب‌هاي آن و تحلیل چگونگی تأثیر آن بر حوزه‌های دیگر ارائه می‌دهد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12080

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921Comparative Study of Skinner and Tabatabaee Method in the Thought Historyمقایسۀ تطبیقی روش «اسکینر» و «طباطبایی» در تاریخ اندیشه110faامیر محمدسوریپژوهشگاه علوم انساني و مطالعات اجتماعي جهاددانشگاهيسید رضا شاكريعضو هیات علمی201781Skinner and Tabatabaee, two thinkers who work in the history of thought in the West and Iran seek to identify its intellectual origins and evolution. However, both the author reviews the history of ideas, but due to differences in the search way are different. Skinner reviews on the idea with deep conviction to date and the total negation of the opinion that while Tabatabaee in any research activity, the dream of achieving modernity. Tabatabaee thinkers review the criteria for such measures modernity and tradition. A measure that eventually led him to the conclusion that a decline of thought in Iran. On the other hand Skinner prominent writers in the history of linguistic conventions and attempts to arrest them intentionality of the author and action with regard to the texts recognize that time.اسکینر و طباطبایی، دو متفکری که در موضوع تاریخ اندیشه در غرب و ایران کار می‌کنند، در پی شناسایی ریشه‌های فکری و تحول و تطور آن هستند. هر چند هر دو نویسنده، دغدغۀ بررسی تاریخ اندیشه را دارند، نتایج کار به دلیل تفاوت در شیوۀ‌ بررسی، متفاوت است. اسکینر، بررسی تاریخ اندیشه را با باور عمیق به تاریخ و نفی عقاید کلی بررسی می کند، در حالی که طباطبایی در هر فعالیت پژوهشی، رؤیای دستیابی به مدرنیته را دارد. طباطبایی، بررسی متفکران را با معیار و ملاک‌هایی همچون مدرنیته و سنت می‌سنجد؛ معیاری که در نهایت او را به این جمع بندی می‌رساند که دچار زوال و انحطاط اندیشه در ایران هستیم. از سوی دیگر اسکینر، نویسندگان برجسته را درون تاریخ و میثاق‌های زبانی قرار می‌دهد و تلاش می‌کند که قصدیت مؤلف و کنش گفتاری آنان را با در نظر گرفتن متون آن مقطع زمانی تشخیص دهد. http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12081

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش سیاست نظری2008-579611202016921The Transformation of communicative action, public sphere, civil society and democracy in Iran (The case study: Iran, between the constitutional movement and the presidential election 10th)تحولات کنش ارتباطی، حوزۀ عمومی، جامعه مدنی و دموکراسی در ایران (مطالعه موردی: فاصله جنبش مشروطه تا انتخابات ریاست جمهوری دهم)110faمانادشتگلی هاشمیهادی خانیکیتهمينهشاورديدانشیار جامعه‌شناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی0000000218556686201781In this article, historical events and cases happening from the constitutional movement to the tenth presidential election of Iran, suggesting formation or non-formation of communicative action, public sphere, civil society and democracy, have been narrated and compared in a comparative study based on Boolean algebras. This study aimed at better understanding of Iranian society and identifying ups and downs that Iranian society has passed on the road to democracy regarding to communicative action, the public sphere and civil society since constitutional revolution until now, and tries to answer this question that how the relationship between communicative action, public sphere, civil society and democracy can be explained? Accordingly, the theoretical concepts of the research were reviewed and extracted from views of Arendt, Habermas, Gramsci, Lipset, Alain de Benoist and Bashiriyeh to get indices and indicators for these concepts. Then according to these indicators the situation of the communicative action, public sphere, civil society and democracy in five historical periods (since the constitutional movement to the tenth presidential election) were narrated and analyzed. During the narrative analysis of each period of time based on the presence and absence of each concept exemplar, zero (low intensity) and one (high intensity) were placed in Boolean table for each historical juncture and the relationship between these concepts were studied. Based on the findings it can be argued that despite the attempts and measures done by society, elites and part of state or government, three concepts of communicative action, public sphere and civil society were not so strong except in a few cases. Therefore, in different historical periods, lack of one of these three insufficient conditions impeded realization of democracy in Iran. Among these five historical periods, historic period of nationalization of oil is the only time that Iranian attempts to reach to the democracy has got a fruit and made democracy possible, thanks to the communicative action, public sphere and civil society. During the constitutional movement the historical cases that had traces of presence of communicative action or public sphere and during the reform era historical cases that referred to civil society and public sphere are more than the events that lack these concepts. But in the revolution and tenth presidential election of Iran the historical cases referring to communicative action, public sphere, civil society and democracy were less than events referring to these concepts.در این مقاله، رویدادها و مصادیق تاریخی ای که در فاصله جنبش مشروطه تا انتخابات دهم ریاست جمهوری، مبین تشکیل یا عدم تشکیل کنش ارتباطی، حوزۀ عمومی، جامعه مدنی و دموکراسی بوده اند، روایت و سپس بر اساس مطالعه تطبیقی بر مبنای «جبری بولی» مقایسه شده اند. این پژوهش با هدف شناخت بیشتر و بهتر جامعه ایران و شناسایی فراز و فرودهایی که جامعه ایرانی از مشروطه تاکنون در مسیر دستیابی به دموکراسی بر پایه کنش ارتباطی، حوزه عمومی و جامعه مدنی طی کرده است، می کوشد به این پرسش اصلی پاسخ دهد که رابطۀ میان کنش ارتباطی، حوزه عمومی، جامعه مدنی و دموکراسی چگونه تبیین می شود. بر این اساس ابتدا مروری نظری بر مفاهیم یادشده بر مبنای آرای آرنت، هابرماس، گرامشی، لیپست، دوبنوا و بشیریه صورت گرفته و شاخص ها و معرف هایی برای این مفاهیم استخراج شده است. سپس به واسطه این معرف ها، وضعیت کنش ارتباطی، حوزه عمومی، جامعه مدنی و دموکراسی در پنج بازه تاریخی (از مشروطه تا انتخابات دهم ریاست جمهوری) روایت و تحلیل شده است. تحلیل روایت هر مقطع، بر اساس مصادیق حضور یا غیاب هر مفهوم، به صورت صفر (شدت کم) و یک (شدت زیاد) در جدول «بولی» برای هر مقطع تاریخی قرار داده شده و رابطه میان مفاهیم بررسی شده است. بر اساس یافته ها می توان ادعا کرد که از مشروطه تاکنون، علی رغم تلاش ها و اقداماتی که از سوی جامعه، نخبگان و بخشی از دولت یا حاکمیت صورت گرفته است، جز در مواردی معدود، سه مفهوم کنش ارتباطی، حوزه عمومی و جامعه مدنی از قوت چندانی برخوردار نیست و در دوره های مختلف تاریخی، نبودِ یکی از این سه شرط لازم ناکافی، مانع از تحقق دموکراسی در ایران شده است. بازه تاریخی مربوط به ملی شدن نفت، در میان این پنج برش تاریخی، تنها مقطع تاریخی است که تلاش ایرانیان برای دستیابی به دموکراسی، به واسطه حضورِ کنش ارتباطی، حوزه عمومی و جامعه مدنی به نتیجه رسیده است و پیامدش یعنی دموکراسی را ممکن کرده است. همچنین در مقطع مشروطیت، مصادیق تاریخی که مبین حضورِ کنش ارتباطی و حوزه عمومی بودند و در دوران اصلاحات، مصادیق تاریخی که مبین حضور حوزه عمومی و جامعه مدنی هستند، در مقایسه با مصادیقی که غیاب این مفاهیم را نمایندگی می کنند، غلبه دارند. اما در دوران انقلاب و نیز انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 و دولت برآمده از آن، مصادیقی که غیاب مفاهیم کنش ارتباطی، حوزه عمومی، جامعه مدنی و دموکراسی را نمایندگی می کنند، بر مصادیقی که حضور آنها را نمایندگی می کنند، غلبه دارد.http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12082