مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش سیاست نظری 2008-5796 1 39 2024 2 20 Political-Institutional Requirements of Effective Policymaking in Cyberspace: Modeling Based on Artificial Intelligence. الزامات سیاسی _ نهادی خط‌مشی‌گذاری کارآمد در فضای مجازی؛ الگوسازی بر پایه هوش مصنوعی fa سیدرضی آقاسیدی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز احمد ودادی دانشگاه آزاد اسلامی محمدرضا ربیعی مندجین گروه مدیریت دولتی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران علی رضائیان شهيد بهشتي 2025 9 25 <p class="ds-markdown-paragraph">This research aims to propose the political-institutional requirements for efficient cyberspace governance through AI-based modeling. Given the inherent complexity of this domain and the lack of a systematic model for assessing policy effectiveness, the political-institutional requirements are presented within a four-layer framework (infrastructure, logical, content, and social) by integrating quantitative-qualitative methods and artificial intelligence. The research methodology combines thematic analysis and focus groups with the participation of 11 experts.</p> <p class="ds-markdown-paragraph">The findings indicate that each layer requires specific evaluation indicators: the infrastructure layer with technical-economic criteria such as geographical coverage, the logical layer with the adoption of global standards and cyber-attack detection, the content layer with the analysis of intellectual property rights and cybercrimes, and the social layer with the measurement of user trust and cultural impacts. The integration of these assessments using AI enables real-time monitoring and prediction of policy effects.</p> <p class="ds-markdown-paragraph">Key challenges include legal conflicts, technical limitations, and potential algorithmic biases. This data-driven model enhances effective cyberspace governance and strengthens Iran's participation in global standardization.</p> <p>این پژوهش با هدف ارائه&zwnj;ی الزامات سیاسی _ نهادیِ حکمرانی کارآمد در فضای مجازی از طریق الگوسازی بر پایه هوش مصنوعی انجام شده است. با توجه به پیچیدگی ذاتی این فضا و نبود مدل نظام&zwnj;مند برای سنجش اثربخشی خط&zwnj;مشی&zwnj;ها، الزامات سیاسی &ndash; نهادی در قالب چارچوبی چهارلایه&zwnj;ای شامل زیرساخت، منطقی، محتوا، اجتماع و با ادغام روش&zwnj;های کمّی_کیفی و هوش مصنوعی ارائه شد. روش تحقیق این پژوهش، ترکیبی از تحلیل مضمون و گروه کانونی با مشارکت ۱۱ خبره است. یافته&zwnj;ها حاکی از آن است که هر لایه نیازمند شاخص&zwnj;های ارزیابی اختصاصی است: لایه زیرساخت با معیارهای فنی-اقتصادی مانند پوشش جغرافیایی، لایه منطقی با انطباق استانداردهای جهانی و شناسایی حملات سایبری، لایه محتوا با تحلیل حقوق مالکیت معنوی و جرائم سایبری، و لایه اجتماع با سنجش اعتماد کاربران و تأثیرات فرهنگی. یکپارچه&zwnj;سازی ارزیابی&zwnj;ها با هوش مصنوعی، امکان پایش بلادرنگ و پیش&zwnj;بینی اثرات خط&zwnj;مشی&zwnj;ها را فراهم می&zwnj;کند. چالش&zwnj;های کلیدی شامل تعارضات حقوقی، محدودیت&zwnj;های فنی و سوگیری&zwnj;های الگوریتمی احتمالی هستند. این الگو با رویکرد داده&zwnj;پایه، حکمرانی اثربخش فضای مجازی و مشارکت ایران در استانداردسازی جهانی را تقویت می&zwnj;نماید.</p> http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/51603