مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش سیاست نظری 2008-5796 15 29 2021 12 18 The relationship between governmental method and the process of democratization and consolidation of democracy (Case study: Islamic Republic of Iran) رابطۀ روش حکومتی با فرایند دموکراسی‌‏سازی و تحکیم دموکراسی (مطالعه موردی: جمهوری اسلامی ایران) 135 164 fa منصور انصاري استاد گروه اندیشه سیاسی در اسلام، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی میرقاسم سیدین زاد پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی 2020 5 30 Basically, the issue of democratization and consolidation of democracy has been the main concern of humanity, especially intellectuals and philosophers throughout history; because, firstly, democracy is the most effective system for achieving balance and only order involves the least evil, and secondly, in the words of Alfred Smith, all the failures of democracy can be cured with more democracy. However, the rate and percentage of failures and defects are not the same in all countries; For this reason, it is necessary to analyze the systems that have fulfilled all the conditions of democracy to a great extent, the systems that have fulfilled some of the conditions of democracy and the systems that sometimes even have the minimum conditions of democracy. Systems with the first feature are usually democratized, systems with the second feature are hybrid, and systems with the third feature are undemocratic. Each of these governance methods has a direct or indirect relationship with the process of democratization and the consolidation of democracy. In principle, the main problem and question in this research are to explain the relationship between "governmental method" and "the process of democratization and consolidation of democracy" (problem and question). Achieving this goal is pursued with the help of "descriptive-analytical" methods and using the library and digital resources (method). It seems that among the various models of democracy, "minimal democracy" is more closely related to the governing periods of the Islamic Republic of Iran, and "maximum democracy" has the most positive impact on the "process of democratization and consolidation”. (Findings) علی‏رغم مخالفت برخی از فیلسوفان و نظریه‏پردازان با مدل حکومتی دموکراسی، اساساً یکی از دغدغه‏های اصلی جامعۀ بشری به ویژه برخی ازروشن-فکران و فیلسوفان مهم عصر جدید، مسئله دموکراسی‏سازی و تحکیم دموکراسی بوده است؛ زیرا نخست اینکه دموکراسی مؤثرترین سیستم رسیدن به تعادل و تنها نظمِ متضمنِ کمترین بدی است و دوم اینکه به تعبیر آلفرد اسمیت، «همه نارسایی‏های دموکراسی را می‏توان با دموکراسی بیشتر درمان کرد». با این حال میزان و درصد نارسایی‏ها و نقص‏ها در همه کشورها یکسان نیست؛ به همین دلیل می‏باید به لحاظ تحلیلی میان نظام‏هایی که همه شروط دموکراسی را به میزان زیادی محقق ساخته‏اند، نظام‏هایی که برخی از شروط دموکراسی را تحقق بخشیده‏اند و نظام‏هایی که گاهی حتی واجد شروط حداقلی دموکراسی نیستند، تمایز قائل شد. معمولاً نظام‏های با ویژگی‏های نخست، «دموکراتیک»، نظام‏های دارای ویژگی‏های دوم، «هیبریدی» و نظام‏های با ویژگی‏‏های سوم، «غیردموکراتیک» نا‏م‏گذاری می‏شوند. هر یک از این روش‏های حکومتی، رابطه‏ای مستقیم و یا غیرمستقیم با فرایند دموکراتیزاسیون و تحکیم دموکراسی دارند. در اصل، مسئله و پرسش اصلی در این پژوهش هم به تبیین و توضیح رابطۀ «روش حکومتی» با «فرایند دموکراسی‏سازی و تحکیم دموکراسی» بر‏می‏گردد (مسئله و پرسش). نیل به این هدف، به کمک روش «توصیفی- تحلیلی» و با استفاده از منابع کتابخانه‏ای و دیجیتالی دنبال می‏شود (روش). به نظر می‏رسد که از میان مدل‏های مختلف دموکراسی، «دموکراسی حداقلی» قرابت بیشتری با دوره‏های حکومتی نظام جمهوری اسلامی ایران و «دموکراسی حداکثری» بیشترین تأثیرگذاری مثبت در «فرایند دموکراسی‏سازی و تحکیم» دارد (یافته). http://political.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/12628